Algemene introductie van de apostel Thomas
Sint Thomas, ook wel « Didymus » genoemd (wat « tweeling » betekent in het Grieks), is een van de twaalf apostelen van Jezus Christus. Hoewel hij in de synoptische evangeliën alleen in de lijsten van apostelen wordt genoemd, krijgt hij in het evangelie van Johannes een belangrijke plaats. Thomas is vooral bekend om zijn scepticisme na de opstanding van Jezus, wat hem de bijnaam « Thomas de ongelovige » opleverde. Hij geloofde niet in de opstanding van Christus totdat hij de wonden van Jezus had gezien en aangeraakt. Tijdens die ontmoeting sprak hij zijn beroemde geloofsbelijdenis uit: « Mijn Heer en mijn God! », waarmee hij een symbool werd van diep geloof na het overwinnen van twijfel.
Na Pinksteren zegt de traditie dat Thomas het evangelie verkondigde in Perzië en India, waar hij wordt vereerd door de lokale christelijke gemeenschappen. Hij wordt beschouwd als de stichter van het christendom in India en zou volgens overleveringen het martelaarschap in dat land hebben ondergaan. Zijn feestdag wordt gevierd op 3 juli in de Katholieke Kerk.
Symbolen en verschijningen van de apostel Thomas
Sint Thomas wordt vaak afgebeeld met een timmermanswinkelhaak, vanwege zijn verband met een legende waarin hij zou hebben bijgedragen aan de bouw van paleizen in India. Hij wordt ook vaak getoond terwijl hij de wonden van Christus aanraakt, als herinnering aan het verhaal van zijn ongeloof na de opstanding. Een andere veelvoorkomende voorstelling is die waarin hij de lans vasthoudt, symbool van zijn martelaarschap.
Mythen en legenden over de apostel Thomas
Naast het bekende verhaal van Thomas’ ongeloof, schrijven apocriefe verhalen en lokale tradities Thomas de bekering van verschillende regio’s toe, met name in India, waar hij de wijzen zou hebben gedoopt die het kind Jezus hadden bezocht. Hij wordt ook geassocieerd met diverse wonderen en lokale legendes in Azië, waardoor hij een belangrijke figuur is, niet alleen in het westerse christendom, maar ook in de oosterse tradities.
