Zoals u misschien weet, gaat achter Aeternum een klein bedrijf schuil dat in Bretagne gevestigd is (meer bepaald in het zuiden van Finistère). Het is algemeen bekend dat dit gebied leeft op het ritme van min of meer bekende legendes, mythen en magische praktijken (Brocéliande, Merlijn, de fee Viviane, de Alignements en nog vele andere). Om ons mooie gebied onder de aandacht te brengen, zullen we regelmatig weinig bekende legendes uit de Bretonse geschiedenis publiceren.
Volgens een oude Bretonse legende worden de zielen van de overledenen die op aarde zijn gebleven om voor hun fouten boete te doen, de Anaon genoemd. Deze groep zielen beperkt zich er niet toe plaatsen te achtervolgen: ze vormen een ware dodenmaatschappij die op begraafplaatsen woont. Daar leven ze verder met behoud van hun karakter, hun affiniteiten en zelfs hun aversies, of die nu gericht zijn tegen andere doden of tegen de levenden. Deze zielen kunnen ervoor kiezen degenen die zij tijdens hun leven liefhadden of haatten te helpen of lastig te vallen, afhankelijk van de gevoelens die zij voor hen koesterden. Om middernacht openen de leden van de Anaon hun ogen en zijn ze vrij om terug te keren naar hun dorpen of de plaatsen die hun dierbaar zijn, om hun vroegere huizen te bekijken en hun familie te observeren. Toch proberen ze de levenden niet bang te maken en vragen ze hun ook niets, want het idee om "een zonde goed te maken" ontbreekt volledig in de Bretonse visie op het hiernamaals.
Als u een met gaspeldoorn begroeide wal moet oversteken (vooral langs de kust komt deze veel voor), maak dan zachtjes geluid om uw aanwezigheid aan de Anaon kenbaar te maken en zo te voorkomen dat u de bedroefde geesten die zich daar mogelijk bevinden, verstoort: ze haten het om verrast te worden!
Weet dat deze zielen voortdurend verkleumd zijn van de kou. Daarom is het gebruikelijk om bereid en warm voedsel aan te bieden of een kaars voor het raam te laten branden om hun uw goede hart te tonen.
De zielen van de Anaon komen drie keer per jaar bijeen: op kerstavond (of Yule), op de avond van Sint-Jan (die samenvalt met de zomerzonnewende) en op de avond van Allerheiligen (die samenvalt met Samhain, het oude Keltische feest van de doden). Deze momenten zijn bijzonder gunstig voor hun terugkeer naar de wereld van de levenden.
Als u bij regenachtig weer merkt dat een deel van een weg of pad zonder duidelijke reden droog is gebleven, betekent dit dat de Anaon aanwezig is. U weet dus welk gedrag u moet vertonen.
Tot volgende week voor een andere legende!
Par Olivier d’Aeternum
Gepassioneerd door esoterische tradities en de geschiedenis van het occulte van de eerste beschavingen tot de 18e eeuw, deel ik enkele artikelen over deze onderwerpen. Ik ben ook medeoprichter van de online esoterische winkel Aeternum.
