De terugslag

Inhoudsopgave...

Het concept van de terugslag vertegenwoordigt een bijna universeel aanvaarde waarheid, een thema dat uitgebreid is onderzocht in talrijke geschriften en beter bekendstaat onder de term karma. Daarom zal ik me in dit artikel concentreren op dit concept binnen de magie, aangezien het in het dagelijks leven veel bekender is. Mijn doel is eerder om dit fenomeen enigszins te ontdoen van zijn mystiek en een samenvatting te geven van de kwesties die samenhangen met dit boemerangeffect dat specifiek is voor occulte praktijken. We gaan van start!

1. Inleiding tot de terugslag

1.1. Definitie van de terugslag

Voor wie er minder vertrouwd mee is: de terugslag duidt op het effect op de initiator van een magische kracht die qua aard en intensiteit precies weerspiegelt wat door die persoon is uitgezonden. Heksen die Zwarte Magie beoefenen zijn bijzonder kwetsbaar voor dit verschijnsel, want hoewel ze gewillig negatieve en destructieve energieën naar anderen verspreiden, lijken ze er minder toe geneigd die bij hun terugkeer te ontvangen. 

De terugslag is een onvermijdelijke en universele wet die moeilijk te ontwijken is; hooguit kan men proberen haar om te leiden. We zullen zien dat alleen de Initiatische Magiër aan de activering ervan kan ontsnappen, wat ongetwijfeld "roepingen" voor deze Hoge Magie zal opwekken. Zo levert het uitvoeren van een genezingsritueel voor iemand u een genezende energie op die gelijkwaardig is aan de uitgestraalde energie, terwijl het uitvoeren van een vervloekingsritueel bij u terugkomt met een vergelijkbare negatieve energie, alsof uw handelingen een rondgang door het universum maakten voordat ze naar u terugkeerden, waarmee de beroemde uitdrukking "de cirkel is rond" wordt belicht. Dit proces is echter niet letterlijk, maar het resultaat is hetzelfde. Met andere woorden: niets blijft ooit zonder gevolgen.

Hoewel de terugslag hier met magische kunsten wordt geassocieerd, beïnvloedt deze elk moment van ons bestaan. Door anderen in gedachten, woord of daad schade toe te brengen, stellen we ons onvermijdelijk bloot aan het effect ervan. Magiërs hebben echter strategieën en methoden ontwikkeld om de impact ervan af te wenden. Zo bestaan er rituelen van "triangulatie" om de terugslag naar planten of dieren af te leiden en eraan te ontkomen. Natuurlijk dringen de vragen rond ethiek en geweten zich daarbij onvermijdelijk op.

En juist vanuit respect voor elke levensvorm gaan sommige beoefenaars zelfs zo ver dat ze een etherische replica van zichzelf creëren waarop de terugslag kan worden afgeleid. Zodra het lokaas wordt geraakt, wordt de etherische verbinding met het origineel verbroken, waardoor het lokaas het doelwit wordt dat door de terugslag wordt getroffen. Maar deze praktijk is complex en riskant, vaak minder dan de praktijk waarbij de gevolgen op een onschuldig wezen worden afgewenteld, vooral bij de duisterste rituelen van Zwarte Magie en de zwaarste terugslagen. 

1.2. Onderscheid tussen terugslag en karma

De energie van de “boemerang” naar een levend doelwit afbuigen biedt de magiër slechts een gedeeltelijke ontsnapping. Hoewel deze handeling de directe impact op de beoefenaar vermindert, veroorzaakt ze een echo van geringere omvang, maar de negatieve karmische last die door zo’n daad wordt opgebouwd, is aanzienlijk. Toch moet een belangrijk onderscheid worden gemaakt tussen de vereffening van karma en die van de terugslag: het gaat om twee mechanismen die door verschillende principes en processen worden beheerst. 

Om ons eerdere voorbeeld weer op te pakken: als een magiër de golf van de terugslag afbuigt (ook al kan de impact nooit volledig worden weggenomen, maar alleen verminderd), “voedt” hij bovendien zijn karmische last, die later in dit leven of in een ander leven om vereffening zal vragen.

Sommige zwarte magiërs die de gevolgen van de terugslag proberen te beperken, vormen allianties. Ze proberen de last van de terugslag over het collectieve egregore te verdelen in plaats van over de individuen. Er blijft echter een onwrikbare waarheid bestaan: welke strategieën er ook worden gebruikt om de terugslag geheel of gedeeltelijk te ontwijken, uiteindelijk vindt deze onvermijdelijk zijn initiator terug, op de een of andere manier.

2. De drie wetten van de terugslag

Daden vormen door hun aard een complexe vorm van energie. Het stellen van een goede of slechte daad mobiliseert een netwerk van gedachten, keuzes en handelingen, dat uitmondt in een uiteindelijke gebeurtenis en dus in de gevolgen daarvan. Deze dynamiek doordringt de aura van de handelende persoon en laat een afdruk achter op het astrale, etherische en mentale vlak. Deze afdruk genereert op deze vlakken een negatieve weerslag die uiteindelijk op de initiatiefnemer is gericht. Een "magische" daad, waarbij men zich bewust is van de principes die deze wisselwerkingen beheersen, genereert een veel aanzienlijkere impact, met name omdat deze ook inwerkt op het Causale Vlak, waarvan de verstoring veel ernstiger is dan die van het Fysieke Vlak.

Dit causaliteitsmechanisme is geformaliseerd in wat men de drievoudige terugslag noemt. In tegenstelling tot wat men hieruit zou kunnen afleiden, betekent dit begrip niet dat de uitwerking van een daad wordt verdrievoudigd, maar verwijst het naar de drie fundamentele wetten die ook aan de basis liggen van het beroemde karma. Maar zoals we hierboven hebben gezien, is karma een positieve of negatieve energie die de initiatiefnemer in zijn toekomstige levens zal blijven volgen (reïncarnatie genoemd). De terugslag manifesteert zich daarentegen alleen tijdens het bestaan waarin de oorspronkelijke daad heeft plaatsgevonden, zonder de dader in zijn toekomstige levens te volgen, hoewel deze zijn entiteit op het Astrale Vlak kan beïnvloeden, dat eigen is aan magische praktijken.

2.1. De wet van gelijkwaardige restitutie

De wet van gelijkwaardige restitutie is een universeel principe dat stelt dat elke handeling die met een onbaatzuchtige intentie wordt verricht, als reactie een gelijksoortige uitwerking voortbrengt. Dit betekent dat welwillende daden die worden verricht zonder persoonlijke beloning na te streven, onvermijdelijk door het universum worden gecompenseerd, wat een vorm van kosmisch evenwicht teweegbrengt. Op dezelfde manier werken kwaadwillige daden, ook al lijken ze uiterlijk op anderen gericht, volgens deze wet door op hun initiatiefnemer. 

Deze restitutie is niet louter een mechanische transactie, maar weerspiegelt een diepgaande waarheid over de onderling verbonden aard van de werkelijkheid. Elke daad van vrijgevigheid of kwaadwilligheid is een draad die in het weefsel van het bestaan wordt geweven en zowel het levenspad van het individu als dat van de gemeenschap als geheel beïnvloedt. Daarom nodigt handelen met altruïsme en mededogen het universum uit tot positieve reacties, waardoor het bestaan van het individu en zijn omgeving wordt verrijkt.

2.2. De wet van analoge complementariteit

De wet van analoge complementariteit, genoemd in de beroemde spreuk uit de alchemistische tekst De Smaragden Tafel « Wat boven is, is als wat beneden is », onthult een fundamentele en universele symmetrie tussen de verschillende niveaus van het bestaan. Volgens deze wet heeft elke manifestatie in het universum, of die nu materieel of immaterieel is, een "weerspiegeling" op een ander bestaansniveau. Gebeurtenissen, handelingen, gedachten, woorden en emoties staan daarom niet op zichzelf, maar zijn met elkaar verbonden.

Volgens dit principe creëert elke energetische dynamiek die in het universum wordt voortgebracht van nature een tegenhanger: een gelijkwaardige maar tegengestelde dynamiek, die een volmaakt evenwicht vormt. Dit betekent dat alles wat in gang wordt gezet, of het nu een gebaar van liefde of een daad van woede is, niet alleen zijn spiegelbeeld maar ook zijn aanvulling vindt, en zo bijdraagt aan de algemene harmonie of de algehele onevenwichtigheid, afhankelijk van de aard van de oorspronkelijke handeling.

2.3. De wet van systematische reactie

De wet van systematische reactie, vaak samengevat als het principe van oorzaak en gevolg, stelt dat elke handeling in het universum een reactie van gelijke intensiteit teweegbrengt. Dit concept, dat fundamenteel is voor het begrijpen van de dynamiek van universele interacties, suggereert dat geen enkele handeling, ongeacht haar aard, zonder antwoord of gevolg blijft. Elk gebaar, elke gedachte of elk woord wordt zo gezien als een katalysator die een keten van reacties in gang zet. Die reacties zijn soms onwaarneembaar, maar onvermijdelijk en onfeilbaar in hun werking.

Deze wet herinnert ons eraan dat we actieve spelers zijn in het weefsel van het lot, waarin elke keuze die we maken de macht heeft om onze toekomstige werkelijkheid vorm te geven. Zo kan een daad van vriendelijkheid een golf van welwillendheid teweegbrengen, net zoals harde woorden negatieve gevolgen kunnen veroorzaken.

2.4. De uitzondering van de initiatische magiër

U weet het: een wet is pas echt geldig als ze een uitzondering kent. De vrijstelling van de terugslag voor de Initiatische Magiër illustreert de bestaansreden van dit type magie, omdat ze gericht is op verlichting en spirituele bevrijding. In tegenstelling tot andere vormen van magie die kunnen worden beoefend voor persoonlijk gewin, egoïstische verlangens of materiële manipulatie, richt Initiatische Magie zich op innerlijke transformatie, spirituele verheffing en afstemming op kosmische principes. Ze valt daarom buiten het kader van de terugslag, aangezien de oorspronkelijke handelingen losstaan van het individu en zich dus niet kunnen voortplanten. Merk echter op dat dit, net als Draconische Magie, een tak van de Hoge Magie is en daarom tot de meest veeleisende behoort.

Ik zal de gelegenheid krijgen om de Initiatische Magie te presenteren in een dossier dat eraan gewijd zal zijn, en voor nu sluit ik deze uitzondering af.

3. De wet van karma

Het zou onvolledig zijn om de terugslag te bespreken zonder de principes van karma te noemen. De karmische wet, die vaak verkeerd wordt geïnterpreteerd als een gelijke en rechtvaardige vergelding, is in werkelijkheid een principe dat wordt gekenmerkt door een verbijsterende gewelddadigheid en complexiteit. Het reïncarnatieprincipe, dat met karma verbonden is, met name in Aziatische geloofsovertuigingen, roept de vraag op naar de rechtvaardigheid van het betalen voor fouten uit vergeten vorige levens, wat kan leiden tot een eindeloze cyclus van lijden.

3.1. De levens van karma

Paradoxaal genoeg is het niet de kwaadaardige daad op zichzelf die de betaling van karma in gang zet, maar eerder de rijping van karma en het schuldgevoel, bewust of onbewust. Zelfs nadat iemand voor zijn fouten geboet heeft, blijft de cyclus van lijden dus doorgaan als het schuldgevoel aanhoudt, waardoor sommige zielen gevangen blijven in zich herhalend negatief karma. Deze individuen dragen hun last van leven tot leven en dragen bij aan het voortbestaan van deze psychische "hellen", zowel in het astrale als tijdens een fysieke incarnatie. Deze voortzetting is uiteindelijk wreed en kan zelfs als het boze oog worden opgevat wanneer ze het individu meerdere levens blijft achtervolgen, terwijl de oorspronkelijke daad volledig is vergeten. Deze vicieuze cirkel kan alleen worden doorbroken door innerlijk bewustzijn of door een transformatie in een "karma-agent", die, door anderen hun eigen karma te laten betalen, zijn eigen karma bevriest.

3.2. De twee momenten van karma

Voor degenen die kwaad doen zonder schuldgevoel te ervaren, lijkt het alsof ze aan de betaling van hun karma ontsnappen en geen kwellingen kennen zolang ze deze onverschilligheid behouden. We hebben allemaal wel eens meegemaakt dat het lijkt alsof sommige kwaadaardige mensen ongestoord kunnen doorgaan zonder gevolgen te ondervinden. Maar bij karma moeten we twee momenten onderscheiden: het ontstaan ervan en de betaling ervan, waarbij het eerste wordt gevoed door de daden van het individu.
Het is echter pas wanneer deze individuen ernaar streven zichzelf te verbeteren dat het betalen van karma opeisbaar wordt. Ze gaan dan van de rol van karma-agenten over naar die van slachtoffers, waarbij ze de gevolgen ondergaan die worden opgelegd door degenen die ze eerder hebben benadeeld en die weigeren het lijden voort te zetten door wraak te nemen. Met andere woorden: karma eist betaling wanneer het slachtoffer van een daad besluit zich ervan te bevrijden.

Dit systeem kan worden gezien als een manifestatie van "goddelijke gerechtigheid", waarbij het begane kwaad uitsluitend dient om het karma te vereffenen van iemand die er op een bepaald moment voor heeft gekozen anderen niet te laten betalen.

3.3. Het resterende karma

Karma vormt niet alleen de basis die het lot van zielen bepaalt, maar brengt ook zogenaamd resterend karma voort, dat men zou kunnen samenvatten als het risico op een onbedoeld slachtoffer. Het is cruciaal om te begrijpen dat elke gedachte, elk woord, elk gebaar of elke emotie een bron van potentieel karma is, waarvan de aard negatief, positief of neutraal kan zijn. De sleutel om aan de greep van dit universele principe te ontsnappen, ligt in zelfbeheersing.

Hoewel dit complex kan lijken, is zelfbeheersing essentieel en normaal. Ze houdt in dat we onze reacties en ons gedrag in uiteenlopende situaties onder controle houden, een vaardigheid die doorgaans door opvoeding wordt verworven. In onze wereld wordt innerlijke zelfbeheersing echter niet altijd aangeleerd, waardoor een zelfgerichte houding en onverschilligheid tegenover anderen de overhand krijgen.

De afwezigheid van resterend karma, bereikt door een transformatie van gedachten en zelfbeheersing, zou een einde maken aan de mogelijkheid van magische aanvallen, kwaadaardige culten en grote rampen. Wat het "goede" karma betreft, zou dit, met zijn gemakkelijk verkregen beloningen, geleidelijk verdwijnen naarmate de mensheid evolueert naar een innerlijke harmonie die in overeenstemming is met de wetten van het Universum. Deze ontwikkeling naar billijkheid en het wegnemen van obstakels zou het ontstaan mogelijk maken van een innerlijke kracht en een wil die alle uitdagingen kunnen overwinnen, en zo de welwillende volmaaktheid van het goddelijke plan onder alle omstandigheden weerspiegelen.

4. Conclusie

Het concept van de terugslag, bekeken door de bril van magie en spiritualiteit, herinnert ons zo aan het fundamentele belang van bewustzijn en verantwoordelijkheid bij al onze handelingen. Dit principe, dat benadrukt dat elke energie die we in het universum ontplooien ons op de een of andere manier terugkomt, dient als ethische waarborg en aansporing om integer en met mededogen te handelen. Of we de terugslag beschouwen binnen het kader van een specifieke magische praktijk of als een uiting van het universele principe van karma, de les is duidelijk: wat we doen heeft altijd een gevolg, onmiddellijk, morgen of overmorgen. Het is dus aan u om te praktiseren met volledig bewustzijn van wat dit kan veroorzaken.