Zoals je misschien weet, gaat achter Aeternum een klein bedrijf schuil dat in Bretagne gevestigd is (meer bepaald in het zuiden van Finistère). Het is algemeen bekend dat dit gebied leeft op het ritme van min of meer bekende legendes, mythen en magische praktijken (Brocéliande, Merlijn, de fee Viviane, de Alignements en nog vele andere). Om ons prachtige gebied in de schijnwerpers te zetten, zullen we regelmatig weinig bekende legendes uit de Bretonse geschiedenis publiceren.
Deze week trekken we naar het noorden van Finistère, naar een van de mooiste kusten van Bretagne, richting Kerlouan, op de punt van Neïz Vran, waar de legende van ridder Bran wordt verteld...
Op deze plek vertelt een oude legende het verhaal van een epische strijd die Even de Grote in de 10e eeuw voerde tegen indringers uit het noorden.
Even, de illustere Bretonse leider, slaagde erin de aanvallers terug te dringen en hen tot een overhaaste terugtocht te dwingen. Tijdens hun vlucht namen de indringers echter meerdere gevangenen mee, onder wie de geliefde kleinzoon van graaf Even, een jongeman die Bran heette, wat "de raaf" betekent. Bran, de goddelijke vogel van de Kelten, zou de kust van zijn geboorteland Bretagne nooit meer terugzien.
De jaren en eeuwen zijn verstreken, maar de herinnering aan deze veldslag staat nog altijd in het landschap van Neïz Vran gegrift. Een grote, majestueuze en imposante eik beheerst de kust, als symbool van de veerkracht en de herinnering aan deze lang vervlogen tijden.
Elk jaar in november, wanneer de maan hoog aan de hemel staat, verzamelen zeevogels zich op de takken van deze eik. Deze vogels, met hun zwart-witte verenkleed, dragen een vreemde bloedvlek op hun voorhoofd. In het holst van de nacht verschijnt er een vermoeide jonge raaf, die helemaal boven in de eik neerstrijkt. Met een stem vol nostalgie en verdriet fluistert hij:
"Zing, zing voor mij, kleine vogels van mijn land, jullie die niet ver van Bretagne zijn gestorven."
Bij deze roep zetten de vogels een betoverend lied in, van zo'n diepe schoonheid dat zelfs de zee verstilt, de golven onbeweeglijk worden en de wind ophoudt met waaien, waardoor een heilige stilte ontstaat om naar deze melodie te luisteren.
Als je in deze streek komt, geniet dan van de stilte als een moment om te luisteren en let goed op de raven in de omgeving.
Par Olivier d’Aeternum
Gepassioneerd door esoterische tradities en de geschiedenis van het occulte van de eerste beschavingen tot de 18e eeuw, deel ik enkele artikelen over deze onderwerpen. Ik ben ook medeoprichter van de online esoterische winkel Aeternum.
