Een duif komt uit een kelk drinken. Julio werkt rond dit beeld een interpretatie uit van de zuiverheid van het lichaam, het geweten en de daden tegenover anderen.
De symboliek lezen
De scène toont de kelk en een duif die eruit drinkt. De formule eromheen verwijst naar zuiverend water en de witheid van sneeuw. Julio trekt dit beeld door in een beschouwing over het geweten en de fouten die men zichzelf of de naaste kan aandoen.
Lavabis me, et super nivem dealbabor
U zult mij wassen, en ik zal witter worden dan sneeuw.
De toegeschreven effecten
Julio verbindt het teken met de reinheid van het lichaam en de zuiverheid van de ziel en schrijft het vervolgens effecten toe bij verschillende huidziekten. Deze laatste toeschrijvingen worden weergegeven als overtuigingen van de auteur. Ze vormen geen behandeladvies en hier wordt geen enkel product of handeling voor toepassing op de huid aanbevolen.
Het gebruik bij Julio
De pantakel behoort tot de reeks gezegende en gewijde dragers. Hij kan worden bestudeerd als een drager voor gebed en gewetensonderzoek. De notitie schrijft niet voor om een bepaald brouwsel te drinken of een substantie op de huid aan te brengen.
Een persoonlijke lezing
Voor een persoonlijke lezing kunt u nagaan wat « een helder geweten terugvinden » zou kunnen betekenen: een fout erkennen, die herstellen wanneer dat mogelijk is, of een concrete verbintenis aangaan. Deze reflectievoorstel sluit aan bij het morele thema van de notitie.
De bron en de varianten
De Kelk en de Duif blijft onderscheiden van de Lelie, die haar eigen figuur en eigen inscriptie heeft. Ze met elkaar verbinden op grond van het thema van zuivering mag hun verschillen niet uitwissen.
Abbé Julio, Het geheime boek van de grote exorcismen en zegeningen, tweede editie, Vincennes, bij de auteur, 1908. Uitleg en toepassing nr. 79, p. 458. Plaat nr. 31 van het derde deel. De praktische adviezen over gezegende en gewijde dragers staan op p. 462–463.
Digitalisering: Divinity School Library, Duke University / Internet Archive.
