De Vikingrunes begrijpen

INHOUDSOPGAVE...   1. Inleiding tot runen 2. Geschiedenis en oorsprong van runen 3. De runen en hun betekenis 4. Methodologie van runenwaarzeggerij 5. Algemene woordenlijst

Runenwaarzeggerij met runen is een zeer oude kunst die teruggaat tot de Viking-, Germaanse en Noordse volkeren uit de oudheid. Runen zijn oorspronkelijk een alfabet van gegraveerde symbolen, gebruikt voor schrijfdoeleinden, maar ze kregen al snel een spirituele en waarzeggende dimensie, vooral om bescherming te bieden of spreuken uit te spreken. Elke rune draagt een reeks betekenissen en culturele associaties in zich, variërend van natuurlijke concepten tot abstracte ideeën, die met respect en overtuiging moeten worden behandeld.

Dit waarzeggersysteem is gebaseerd op het idee dat runen, wanneer ze worden getrokken of geworpen binnen een bepaald ritueel kader, verborgen aspecten van het leven kunnen onthullen, advies kunnen geven en inzichten bieden over huidige en toekomstige kwesties. In tegenstelling tot andere vormen van waarzeggerij die zich richten op het voorspellen van de toekomst, wordt runenwaarzeggerij vaak gebruikt voor meditatie en reflectie, en biedt het spirituele begeleiding en diepe introspectie.

1. Inleiding tot runen

1.1. Definitie

Runen zijn een verzameling alfabetische symbolen die voornamelijk werden gebruikt door oude Germaanse en Noordse volkeren. Deze tekens, gezamenlijk bekend als Futhark, genoemd naar de eerste zes runen (F, U, Th, A, R, K), dienden oorspronkelijk als schrift. Elke rune vertegenwoordigt niet alleen een fonetisch geluid, maar ook een idee of symbolisch concept. Bijvoorbeeld, de rune Fehu symboliseert rijkdom of welvaart.

1.2. Oorsprong van de runen

Runen lijken rond de 1e eeuw na Christus te zijn ontstaan. Archeologische vondsten van deze symbolen in Scandinavië en Germania suggereren dat hun oorsprong mogelijk beïnvloed is door het Latijnse alfabet of het oude Italische alfabet (een verzameling alfabetten die in Italië werden gebruikt). Aanvankelijk werden runen gegraveerd op gedenkstenen, wapens, sieraden en andere waardevolle voorwerpen, en dienden ze niet alleen als schrijftools maar ook als symbolen van macht en bescherming. 

In de loop der tijd hebben de runen een aanzienlijke ontwikkeling en diversificatie doorgemaakt. Dit evolutieproces weerspiegelt de taalkundige veranderingen en culturele invloeden van de verschillende regio's waar ze werden gebruikt. De overgang van het oude, complexere en rijkere Futhark naar het recentere, meer vereenvoudigde Futhark getuigt van de voortdurende aanpassing van het runensysteem aan de behoeften en contexten van die tijd.

In oude samenlevingen speelden runen een cruciale rol, zowel cultureel als spiritueel. Ze werden vaak geassocieerd met magie, waarzeggerij en diverse rituelen, en hadden een prominente plaats in praktijken en overtuigingen. De Noordse legendes, vooral die verteld in de Eddas, versterken dit idee door runen te presenteren als instrumenten van wijsheid en voorspellende kracht. Deze mythologische verhalen benadrukken het diepe belang van runen in de verbeelding en spirituele praktijken van de Noordse volkeren.

1.3. Context van het gebruik van runen

Waarzeggerij met runen is een praktijk die gebaseerd is op het idee dat deze mystieke symbolen verborgen waarheden kunnen onthullen en advies kunnen bieden. In deze praktijk wordt elke rune uniek geïnterpreteerd, afhankelijk van de gestelde vraag of het probleem. Runen dienen niet alleen om de toekomst te voorspellen, maar vooral om een perspectief en inzicht te bieden die kunnen helpen bij het navigeren door levensuitdagingen. De methoden voor het werpen van runen zijn divers, maar ze omvatten meestal het verspreiden van een set runen en het selecteren van diegenen die het meest relevant lijken voor de gestelde vraag.

De interpretatie van runen is een genuanceerde kunst die aspecten van de natuur, mythen, menselijke emoties en universele concepten integreert. Elke rune heeft een complexe en veelzijdige betekenis, en de interpretatie kan veranderen afhankelijk van de oriëntatie en positie. Bijvoorbeeld, een omgekeerde rune kan een obstakel of negatieve invloed aangeven, terwijl dezelfde rune in een rechte positie een positieve of bevestigende betekenis kan hebben.

In de hedendaagse wereld wordt waarzeggerij met runen omarmd door vele aanhangers van heidense, neo-heidense en esoterische spiritualiteiten. Het wordt vaak gebruikt, niet alleen als een middel tot waarzeggerij, maar ook voor meditatie, zelfreflectie en als een hulpmiddel voor spirituele ontwikkeling, zelfs als troost in levensfasen. Het gebruik ervan wordt steeds populairder, vooral onder mensen die zichzelf niet per se als gelovig, beoefenaar of magiër beschouwen. Dat is wat hun populariteit verklaart: iedereen kan zich verbonden voelen met de runen.

2. Geschiedenis en oorsprong van runen

2.1. Historische oorsprong van runen

De geschiedenis van de runen begint in het oude Europa, zich uitstrekkend over de Noordse en Germaanse gebieden. Deze oude symbolen, die voor het eerst verschenen rond de 1e eeuw, lijken hun oorsprong te vinden in invloeden van het Latijnse of Italische alfabet, hoewel hun ontwikkeling en gebruik snel een eigen karakter kregen. Runen hadden diepe esoterische betekenissen en werden vaak gebruikt in rituele contexten of om belangrijke gebeurtenissen te markeren. Hun eenvoudige ontwerp, gekenmerkt door rechte lijnen die gemakkelijk in verschillende materialen zoals steen of hout konden worden gegraveerd, maakte runen bijzonder geschikt voor de behoeften van oude samenlevingen.

2.2. Evolutie en diversiteit van runensystemen

De wereld van de runen wordt gekenmerkt door voortdurende evolutie, die de taalkundige en culturele veranderingen van de volkeren die ze gebruikten weerspiegelt. Het oudere Futhark, het oudste systeem, bestond uit 24 symbolen. Deze runen waren wijdverspreid onder Germaanse en Noordse gemeenschappen en werden gebruikt om alles te graveren, van alledaagse voorwerpen tot gedenkmonumenten. Elke rune in dit systeem had een specifieke betekenis en functie, vaak geworteld in het dagelijks leven, de overtuigingen en rituele praktijken van deze volkeren.

In de 8e eeuw ontstond het jongere Futhark, waarbij het aantal runen werd teruggebracht tot 16. Deze verandering, geconcentreerd in Scandinavië, was bedoeld om zich aan te passen aan taalkundige ontwikkelingen en het gebruik van runen in het dagelijks schrift te vereenvoudigen, terwijl hun magische en rituele aspecten behouden bleven. Naast deze twee hoofdsystemen ontstonden diverse lokale varianten, zoals het Angelsaksische Futhorc en het Marcomannische Futhark. Deze varianten weerspiegelden de specifieke behoeften van verschillende regio's en verrijkten zo de diversiteit en complexiteit van het runenschrift in Europa.

2.3. Historisch gebruik van runen in oude culturen

In de oude Germaanse en Noordse culturen namen runen een centrale plaats in de samenleving in, zowel in het heilige als het profane. Runen werden vaak gebruikt voor gedenkinscripties op runenstenen, opgericht ter ere van koningen, helden of belangrijke gebeurtenissen. Deze monumenten dienden zowel als gedenktekens als getuigenissen van de macht en invloed van de personen of clans die ze herdachten.

In rituelen werden runen beschouwd als krachtige magische en waarzeggende hulpmiddelen. Men geloofde dat ze bescherming konden bieden, succes in de strijd, of zelfs genezing. Het magische gebruik ervan was vaak voorbehouden aan priesters of wijzen, die hun diepere betekenissen begrepen en ze gebruikten in waarzeggerij en ceremoniële praktijken.

In het dagelijks leven waren de runen ook aanwezig. Ze werden gegraveerd op persoonlijke voorwerpen, wapens en gereedschap, en dienden niet alleen als eigendomsmerken, maar ook als herinneringen aan transacties, contracten of overeenkomsten. Het beheersen van de runen was een teken van kennis en macht, vaak voorbehouden aan een geleerde elite die een sleutelrol in de samenleving speelde.

2.4. De legende van Odin en de runen

Volgens de legende ontdekte Odin, de machtigste van de Noordse goden, de runen na een daad van offer en grote vastberadenheid.

De legende vertelt dat Odin dorst had naar wijsheid en kennis. Hij verlangde ernaar de diepste geheimen van het universum te ontdekken. Hij gaf eerst een oog aan Mimir om het recht te krijgen uit diens bron te drinken, de bron van kennis. Nooit verzadigd besloot hij, nadat hij zichzelf met zijn eigen speer had verwond, zich ondersteboven op te hangen aan de Kosmische Boom, Yggdrasil, gedurende negen dagen en negen nachten, in een intense zoektocht naar visie en begrip.

Tijdens deze offerperiode leed Odin honger, dorst en pijn. Maar zijn vastberadenheid was onwankelbaar. Uiteindelijk, toen hij op het punt stond volledig uitgeput te raken, verschenen de runen aan hem. Ze waren gegraveerd in de takken van de Kosmische Boom, als mystieke symbolen vol kracht en betekenis.

Odin greep toen de runen en rukte ze uit de boom. Daarmee verkreeg hij hun kracht en werd zo de eerste meester van de runen. Hij deelde deze kennis vervolgens met de andere goden en met stervelingen die bereid waren ze te leren.

3. De runen en hun betekenis

3.1. Beschrijving van elke rune van het Futhark

Hier is een korte beschrijving van elke rune, volgens het Oud Futhark:

	Fehu	Overvloed, voorspoed, materiële rijkdom
	Uruz	Kracht, moed, gezondheid, vitaliteit
	Thurisaz	Verdediging, weerstand, conflict
	Ansuz	Communicatie, wijsheid, openbaring
	Raidho	Reis, beweging, ritme
	Kenaz	Creativiteit, inspiratie, kennis
	Gebo	Gift, delen, partnerschap
	Wunjo	Vreugde, geluk, succes
	Hagalaz	Ontregeling, onverwachte verandering, crisis
	Nauthiz	Behoefte, beperking, moeilijkheid
	Isa	Stagnatie, pauze, potentieel
	Jera	Oogst, resultaten, cycli
	Eihwaz	Uithoudingsvermogen, volharding, bescherming
	Perhro	Mysterie, lot, geluk
	Algiz	Bescherming, bewaring, verbinding
	Sowilo	Succes, eer, zonnekracht
	Tiwaz	Rechtvaardigheid, evenwicht, offer
	Berkano	Groei, vernieuwing, vruchtbaarheid
	Ehwaz	Partnerschap, vertrouwen, verandering
	Mannaz	Menselijkheid, steun, gemeenschap
	Laguz	Water, intuïtie, emotie, onderbewustzijn
	Ingwaz	Potentieel, vruchtbaarheid, innerlijke groei
	Dagaz	Ontwaken, helderheid, transformaties
	Othala	Erfenis, nalatenschap, eigendom

 

3.2. De uitzondering van de rune van het Lot of rune Wyrd

De Vikingrune Wyrd, soms ook de Rune van het Lot of Witte Rune genoemd, maakt geen deel uit van de traditionele systemen van het Oud-Futhark maar is toegevoegd.

De rune Wyrd staat voor het lot, het onbekende, en krachten die buiten onze controle liggen. Ze belichaamt het idee dat, hoewel we onze weg kunnen beïnvloeden door onze keuzes en acties, sommige dingen onvoorspelbaar en onvermijdelijk blijven. Ze wordt vaak geassocieerd met het concept van Wyrd, een Angelsaksische term die een complex geheel van overtuigingen over lot en noodlot aanduidt. In de Noordse en Germaanse mythologie wordt Wyrd gezien als een web geweven door de Nornes, goddelijke wezens die het lot van goden en mensen bepalen.

Bij waarzeggerij kan het verschijnen van de rune Wyrd in een legging suggereren dat de vrager zich op een punt bevindt waar onbekende factoren of krachten van het lot een belangrijke rol spelen. Het kan ook aangeven dat een situatie zich op een onvoorspelbare manier ontwikkelt, of dat men de elementen van het leven moet accepteren die niet veranderd kunnen worden.

3.3. Traditionele betekenissen en interpretaties

3.4. Vergelijkingen tussen verschillende runensystemen

Hoewel de Oude Futhark het bekendste systeem is, bestaan er andere runenvarianten, elk met hun eigen kenmerken. De Recente Futhark bijvoorbeeld heeft minder runen en is aangepast om taalkundige en culturele veranderingen in Scandinavische samenlevingen weer te geven. Deze verschillen in runensystemen beperken zich niet alleen tot het aantal runen, maar ook tot hun interpretaties en toepassingen. 

Hoewel het moeilijk is om alle bestaande runensystemen te inventariseren, volgt hier een overzicht van de varianten:

• Recente Futhark (of Scandinavische Futhark): ontwikkeld rond de 8e eeuw, dit runensysteem bevat minder runen - meestal 16. Het is aangepast om te voldoen aan taalkundige veranderingen en om het schrijven in Scandinavië te vereenvoudigen.

• Angelsaksische Futhark: deze variant, ontwikkeld in Engeland, is voortgekomen uit de Oude Futhark. Het bevat tot 33 runen, met extra symbolen om specifieke klanken van het Oudengels weer te geven.

• Futhark de Marcomannique: gebruikt van de 8e tot de 9e eeuw, voornamelijk in Beieren en Oostenrijk. Dit systeem staat bekend om zijn unieke runen en inscripties in het Oudhoogduits.

• Middeleeuwse runen: gebruikt van de 12e tot de 15e eeuw, zijn deze runen geëvolueerd uit de recente Futhark en aangepast aan de middeleeuwse Noordse talen. Ze werden vaak gebruikt voor langere en complexere inscripties.

• Runen van Dalarna: voornamelijk gevonden in Dalarna, Zweden, zijn deze runen een late vorm van het runensysteem en dateren ze uit de 16e tot de 19e eeuw. Ze tonen een duidelijke invloed van de recente Futhark.

• Runen zonder stelen (Staveless Runes): voornamelijk gebruikt in Zweden en Noorwegen, onderscheiden deze runen zich door het ontbreken van verticale "stelen" in hun ontwerp. Ze werden vooral gebruikt voor geheime of magische inscripties en worden beschouwd als de meest vereenvoudigde versie van de runenalfabetten.

4. Methodologie van runenwaarzeggerij

Voor degenen die runologie beoefenen, is elke stap van het proces, van de voorbereiding van de runen tot hun interpretatie, net zo belangrijk als het resultaat zelf.

4.1. Voorbereiding en wijding van de runen

Voordat je begint met waarzeggerij, is het essentieel om de runen voor te bereiden en te wijden. Deze stap is bedoeld om de runen te zuiveren van externe invloeden en ze af te stemmen op de energie van de beoefenaar (dus op die van jou). De voorbereiding begint vaak met een fysieke reiniging van de runen, die kan worden gedaan met zout water, wierookrook, of simpelweg door ze bloot te stellen aan maan- of zonlicht. Het wijden zelf houdt in dat de runen worden doordrenkt met persoonlijke intentie en spirituele energie van de beoefenaar. Dit kan gebeuren door gerichte meditatie, spreuken, of door heilige symbolen op de runen te tekenen. Dit proces creëert een diepe verbinding tussen de beoefenaar en zijn runen, wat de nauwkeurigheid en relevantie van de komende lezingen versterkt.

4.2. Legmethoden

Zodra de runen zijn voorbereid, kan de beoefenaar overgaan tot een legging. Er zijn verschillende methoden, elk geschikt voor specifieke soorten vragen of situaties. Houd er rekening mee dat je volledig op je intuïtie moet vertrouwen en alleen aan je vraag moet denken tijdens de legging. Idealiter plaats je de runen in een zakje en trek je ze één voor één, waarna je ze volgens de gekozen legmethode neerlegt.

4.2.1. De kruislegging van Odin

De kruislegging is een methode die een gedetailleerd inzicht in een situatie biedt. Bij deze legging worden meestal vijf runen gebruikt, die volgens je instinct in de vorm van een kruis worden geplaatst. Elke positie in het kruis heeft een specifieke betekenis:

1. Ze vertegenwoordigt de huidige situatie of het probleem.

2. Ze symboliseert invloeden uit het verleden of de fundamenten van de situatie.

3. Ze geeft toekomstige invloeden of mogelijke uitkomsten aan.

4. Ze vertegenwoordigt adviezen of uitdagingen die overwonnen moeten worden.

5. Ze biedt een extra perspectief of factoren die onderliggend zijn

   -nabijgelegen.

Deze methode is bijzonder nuttig om complexe vragen te verkennen en biedt inzicht in verschillende aspecten en dynamieken van de situatie. Ze helpt te begrijpen hoe het verleden het heden heeft gevormd en hoe huidige acties de toekomst kunnen beïnvloeden.

4.2.2. De legging van de drie Nornes

De legging met drie runen is een beknopte en directe methode. Hier worden drie runen intuïtief getrokken en in een lijn gelegd:

1. Ze vertegenwoordigt het verleden en de invloeden daarvan op de huidige situatie.

2. Ze symboliseert het heden en toont de huidige staat of de kern van het probleem.

3. Ze geeft toekomstige tendensen aan of het waarschijnlijke resultaat als het huidige pad wordt gevolgd.

Deze legging is ideaal voor snelle begeleiding en om de ontwikkeling van een situatie of probleem te begrijpen. Ze is bijzonder effectief om een duidelijk overzicht te krijgen en om geïnformeerde beslissingen te nemen op basis van begrip van het verleden, het heden en toekomstige trends.

4.2.3. De legging in lijn

De legging in lijn, ook wel sequentiële legging genoemd, is een flexibele en aanpasbare methode. Bij deze legging wordt een variabel aantal runen getrokken en in een rechte lijn geplaatst. Elke rune kan een tijdsperiode vertegenwoordigen (zoals een maand in het komende jaar) of een opeenvolgende stap in de ontwikkeling van een situatie of project.

Elke rune vertegenwoordigt een aparte fase of een tijdsperiode. De eerste rune kan het startpunt of de huidige situatie aangeven, terwijl de volgende runen de geleidelijke ontwikkeling van gebeurtenissen of energieën tonen.

4.2.4. De legging in Keltisch Kruis

De runenlegging in Keltisch kruis is een aanpassing van de legmethode van het traditionele Keltisch kruis, dat gewoonlijk wordt gebruikt in de Tarot. Hoewel deze methode vaker wordt geassocieerd met Tarotkaarten, kan ze worden aangepast voor waarzeggerij met runen. De legging in Keltisch kruis gebruikt 10 runen en is ontworpen om een diepgaande analyse van een situatie te bieden, met inzicht in onderliggende krachten, invloeden uit het verleden en de toekomst, potentiële uitdagingen en mogelijke uitkomsten. Deze methode is vooral geschikt voor ervaren beoefenaars.

1. De huidige situatie: de eerste getrokken rune vertegenwoordigt de situatie of de hoofdvraag waarmee de vrager wordt geconfronteerd.

2. Het obstakel of de uitdaging: de tweede rune, horizontaal geplaatst over de eerste rune, symboliseert de uitdagingen of obstakels die overwonnen moeten worden.

3. De basis of invloeden uit het verleden: de derde rune, onder geplaatst, geeft de fundamenten of invloeden uit het verleden aan die de huidige situatie beïnvloeden.

4. De recente verleden tijd: de vierde rune, links geplaatst, vertegenwoordigt recente gebeurtenissen of omstandigheden die invloed hebben op de situatie.

5. De nabije toekomst: de vijfde rune, rechts, geeft aan wat waarschijnlijk zal gebeuren in de nabije toekomst.

6. Het advies of de te volgen weg: de zesde rune, boven geplaatst, kan advies geven of een actie suggereren om te ondernemen.

7. Interne invloeden: de emoties en gedachten die de beoefenaar bezighouden

8. Externe invloeden: de mensen, vrienden, naaste familie, collega’s of gebeurtenissen

9. De hoop of angsten van de beoefenaar

10. De uiteindelijke uitkomst of oplossing van de situatie

Deze methode, met zijn complexe structuur, is bijzonder nuttig voor gedetailleerde analyses en kan een multidimensionaal begrip van een situatie of vraag bieden. Het is belangrijk dat de beoefenaar een goede kennis heeft van de betekenissen van de runen en hun interpretatie in verschillende contexten om het beste uit deze trekselmethode te halen.

4.2.5. Treksel van het Hoofd van de God Mimir

Deze waarzegmethode, met zeven runen, is speciaal ontworpen om de potentiële ontwikkeling van het lot van de vrager te verkennen in een specifieke situatie, vaak geïntroduceerd door de vraag "Hoe zal mijn lot zich ontwikkelen als...". Het proces is gestructureerd in vier afzonderlijke groepen, die elk verschillende perspectieven op de gestelde vraag bieden.

• Achtergrond van het probleem (runes 1 en 2): de eerste twee getrokken runen vormen de basis van de consultatie. Ze vertegenwoordigen de essentiële aard van het probleem of de situatie in kwestie. Dit paar helpt de wortels en de kernaspecten van de huidige omstandigheid te begrijpen en biedt inzicht in wat centraal staat in de kwestie.

• Interferentiefactoren (runes 3 en 4): de tweede groep, bestaande uit de derde en vierde runen, belicht de externe invloeden of obstakels die de situatie kunnen beïnvloeden. Deze runen kunnen uitdagingen, externe invloeden of onverwachte factoren onthullen die het pad naar het oplossen van het probleem verstoren of bemoeilijken.

• Oplossingselementen (runen 5 en 6): de vijfde en zesde runen bieden advies of oplossingsmogelijkheden. Deze groep suggereert benaderingen, strategieën of houdingen die aangenomen kunnen worden om de situatie effectief te beheren. Deze runen kunnen acties aangeven die ondernomen moeten worden of noodzakelijke perspectiefveranderingen om vooruitgang te boeken.

• Uitkomst of gevolg (rune 7): de zevende en laatste rune, alleen getrokken, symboliseert de waarschijnlijke uitkomst of de gevolgen van de manier waarop de situatie wordt aangepakt. Deze rune kan inzicht geven in het resultaat van de genomen acties of hoe de gebeurtenissen zich zouden kunnen ontvouwen, gebaseerd op de huidige dynamiek.

4.2.6. Legging van het Thor Orakel

Deze waarzegtechniek, die zeven runen gebruikt, is ontworpen om een volledige en gedetailleerde analyse te bieden van de huidige situatie van de vrager en de gestelde vraag. Elke rune in deze legging speelt een specifieke rol en draagt bij aan een algeheel begrip van de situatie.

1. De eerste getrokken rune richt zich direct op de vrager. Ze onthult persoonlijke aspecten, kwaliteiten of omstandigheden die in zijn voordeel werken. Deze rune kan de sterke punten, talenten of interne bronnen belichten die de vrager kan gebruiken om de situatie aan te pakken.

2. De tweede rune heeft betrekking op de specifieke omstandigheden rondom de gestelde vraag. Ze verheldert de context of de omgeving waarin de vraag zich afspeelt en biedt een overzicht van de factoren en onmiddellijke condities die de situatie beïnvloeden.

3. De derde rune vertegenwoordigt de invloeden of externe krachten die impact hebben op de situatie. Ze kan externe elementen onthullen, zoals personen, gebeurtenissen of omstandigheden, die de vraag of het probleem beïnvloeden, vaak op een onverwachte of onafhankelijke manier van de wil van de vrager.

4. De vierde rune staat centraal in de legging en biedt een direct antwoord of advies met betrekking tot de gestelde vraag. Deze rune is cruciaal omdat ze de essentie van de begeleiding of de gezochte oplossing door de vrager levert.

5. De runen vijf, zes en zeven dienen om het antwoord gegeven door de vierde rune te verdiepen en te verhelderen. Ze brengen extra details, nuances of aanvullende perspectieven die helpen om het antwoord volledig te begrijpen en de verschillende manieren waarop het zich kan manifesteren of toegepast kan worden in het leven van de vrager te overwegen.

4.3. Interpretatie van getrokken runen

De interpretatie van getrokken runen vereist zowel intuïtie als begrip van de traditionele betekenissen van deze oude symbolen. Elke rune heeft zijn eigen betekenis, die beïnvloed kan worden door verschillende factoren zoals de gestelde vraag, de positie van de rune in de trekking en de oriëntatie ervan.

Elke rune heeft een basale betekenis die geïnterpreteerd kan worden door de bril van de vraag of situatie waarop ze betrekking heeft. 

Tot slot is in een trekking de manier waarop de runen worden gelezen essentieel. Over het algemeen worden runen van links naar rechts gelezen, in de volgorde waarin ze worden getrokken. De oriëntatie van de runen – met name of ze rechtopstaand of omgekeerd zijn – kan echter ook hun betekenis beïnvloeden:

• Rechtopstaande runen : wanneer een rune in zijn rechtopstaande positie wordt getrokken, wordt de betekenis meestal als positief of direct ervaren, wat wijst op een duidelijke manifestatie van de energie of kwaliteit die door die rune wordt vertegenwoordigd.

• Omgekeerde runen : een rune die ondersteboven wordt getrokken kan een blokkade, een uitdaging of een negatief aspect van de rune aangeven. Bijvoorbeeld, als "Jera", een rune geassocieerd met de oogst en positieve resultaten, ondersteboven wordt getrokken, kan dit vertragingen of onbevredigende uitkomsten suggereren.

5. Algemene woordenlijst

Hier is een kleine woordenlijst die op een eenvoudige manier de termen van de Viking runenwaarzeggerij uitlegt om het begrip te vergemakkelijken.

• Futhark : Runisch alphabetsysteem gebruikt door Germaanse en Noordse volkeren. Verdeeld in Oud Futhark en Jong Futhark.

• Runen : Alfabetische symbolen gebruikt in runensystemen, elk met symbolische en waarzeggerige betekenissen.

• Odin : Hoofdgod uit de Noordse mythologie, geassocieerd met wijsheid, magie, poëzie en de ontdekking van runen.

• Nornes : Vrouwelijke godheden uit de Noordse mythologie die het lot van wezens weven.

• Wyrd : Angelsaksisch concept dat verwijst naar het lot of de onvermijdelijke loop van het leven.

• Trekking : Handeling van het selecteren van één of meerdere runen voor waarzeggerij.

• Omgekeerde runen : Runen getrokken in een omgekeerde positie, vaak geïnterpreteerd met gewijzigde betekenissen.

• Waarzeggerij : Praktijk van het zoeken naar inspiratie of het voorspellen van de toekomst door occulte of spirituele middelen, inclusief door runen.