Angélique

Engelwortel draagt in haar naam het spoor van een bescherming die uit de hemel kwam. In Noord-Europa werd ze « wortel van de Heilige Geest » genoemd, om de hals gedragen tegen betoveringen, beschouwd als hulp tegen vergiften en op het hoofd van Sami-dichters gekroond, zodat haar geur hun inspiratie ondersteunde.

Haar magische geschiedenis kreeg vorm in tijden van epidemieën. De kruidenboeken van de Renaissance schreven haar wortel een werking toe tegen pestilente lucht, beten en dronkenschap. Zo werd de plant een talisman voor lichamelijke en spirituele bescherming, geplaatst op de grens tussen geneesmiddel, amulet en christelijk teken.

Culpeper plaatst haar onder de heerschappij van de Zon in Leeuw en raadt aan haar te oogsten op het uur van de Zon of Jupiter. Deze aanwijzing geeft Engelwortel een uitgesproken astrologische identiteit: bescherming door de zon, waardigheid, behoud van het leven en geïnspireerde spraak.

De grote schermbloemige van het Noorden

Angelica archangelica L. is een grote tweejarige of kortlevende overblijvende Apiaceae. Haar holle, gegroefde stengel kan hoger worden dan een persoon. De bladeren zijn breed gedeeld en de groenachtige bloemen staan in bijna bolvormige schermen. Alle delen verspreiden een aromatische geur.

Kew situeert haar oorspronkelijke verspreidingsgebied in de koude en gematigde streken van Europa en West-Azië. Ze gedijt op vochtige bodems, langs oevers en in koele graslanden. Kew, Angelica archangelica.

Haar familie vereist een nauwkeurige identificatie. De Apiaceae omvatten eetbare planten en dodelijke soorten, waaronder de Grote waterscheerling. De hoge gestalte, de holle stengel en de schermen zijn nooit voldoende om een wilde oogst te rechtvaardigen. Voor het ritueel voorkomt een wortel of zaad dat is gekocht met volledige botanische etikettering een gevaarlijke verwisseling.

De wortel van de Heilige Geest

Folkard herinnert aan de oude Germaanse naam van Engelwortel: « wortel van de Heilige Geest ». Fuchsius verklaarde haar naam door de geur van de wortel of door de faam die zij had verworven tegen vergiften en de pest. Andere auteurs brachten haar bloei in verband met het feest van de aartsengel Michaël in de oude kalender.

In de kruidenboeken van de Renaissance zou het vasthouden of kauwen op de wortel de pestilente lucht verdrijven. Fuchsius raadt ook aan haar om de hals te dragen tegen heksen en betoveringen. Deze aanwijzingen behoren tot een tijd waarin ziekte, luchtbederf en magische aanvallen binnen eenzelfde dreigende horizon werden gelezen. Richard Folkard, Plant Lore, Legends, and Lyrics, « Angelica ».

Het amulet van Engelwortel beschermt dus de ademhaling, de doorgang van buitenaf naar het lichaam en de integriteit van degene die het draagt. In een hedendaagse lezing behoudt de wortel haar plaats als extern talisman; ze hoeft niet te worden gekauwd om de herinnering aan dit gebruik te bewaren.

De kroon van de Samische dichters

Hetzelfde werk vermeldt dat de Lappen, een historische benaming die de bron gebruikte voor de Samen, op Engelwortel kauwden en hun dichters ermee kroonden. De geur van de plant werd als inspirerend beschouwd. Het gebaar plaatst Engelwortel op het hoofd, rond de stem die woorden vormt en overdraagt.

De kroon belooft geen automatische openbaring. Zij erkent publiekelijk een functie: degene die de plant draagt, wordt geroepen om vorm te geven aan de woorden van de gemeenschap. Engelwortel sluit zich dan via een andere weg aan bij de zonnebescherming, die van helderheid, waardigheid en het woord dat voor anderen wordt uitgesproken.

Deze gewoonte maakt een respectvol magisch gebruik mogelijk: omring een manuscript of schrijfinstrument met een plantaardige cirkel en open het werk vervolgens met een voorlezing. Inspiratie wordt een discipline van aanwezigheid en overdracht.

De Zon in de Leeuw

Nicholas Culpeper noemt Engelwortel een kruid van de Zon in de Leeuw. Hij raadt aan haar te verzamelen wanneer de Zon daarin staat, met een Maan in een gunstig aspect, op het uur van de Zon of dat van Jupiter. Deze aanwijzing verbindt de plant met een zomerse hemel, levenskracht en een door astrologie bepaald oogstmoment.

Deze heerschappij werpt licht op de reputatie van de plant tijdens pestepidemieën. De Zon vertegenwoordigt het zichtbaar gemaakte leven, de warmte die bederf tegengaat en het gezag dat de orde handhaaft. De Leeuw voegt het hart, de gestalte en het vermogen om de confrontatie aan te gaan toe. Jupiter treedt op als steun voor behoud en omvang.

Engelwortel is daarmee geschikt voor beschermingshandelingen ten behoeve van een persoon, het veiligstellen van een tekst en de wijding van een publieke toespraak. De zonneverbondenheid komt niet alleen door de kleur van de bloemen: deze wordt uitdrukkelijk vermeld door een astrologisch auteur uit de 17e eeuw. Nicholas Culpeper, The Complete Herbal, « Angelica ».

De bescherming van de Engelwortel dragen

Plaats een klein fragment van geïdentificeerde gedroogde wortel in een gesloten flesje of medaillon. Draag het tijdens een verplaatsing, een toespraak of een periode waarin uw grenzen duidelijk moeten blijven. Het gesloten omhulsel neemt de vorm van het amulet over zonder de huid aan het sap bloot te stellen.

Leg voor schrijfwerk enkele zaden in een cirkel rond het notitieboek, zonder contact met een drank. Lees de eerste zin hardop, schrijf gedurende een vastgestelde tijd en sluit de cirkel daarna in een gelabeld zakje. Dit gebaar is geïnspireerd op de kroon van de dichters en geeft de inspiratie een concrete duur.

Op het zonne-uur, op een zondag, kan de wortel dienen als getuige van een beschermingsverbintenis: benoem wat beschermd moet worden, schrijf de datum op en verzegel het papier met het zakje. Het werk volgt Culpeper zonder zijn medische recepten te reproduceren of een wilde plant te plukken.

Historische correspondenties