De medaille van de heilige Benedictus neemt een bijzondere plaats in de verzameling van abt Julio in: ze is niet met hem ontstaan en haar iconografie heeft een duidelijk gedocumenteerde geschiedenis. Julio neemt deze medaille met twee zijden over, die traditioneel als teken van devotie en bescherming wordt gedragen, en legt het gebruik uit dat hij eraan toeschrijft.
Om deze voorstelling te begrijpen, moeten beide zijden samen worden bekeken. Op de ene staat de heilige Benedictus, monnik en stichter die met het westerse kloosterleven wordt geassocieerd; op de andere staan rond een kruis letters die Latijnse formules samenvatten. De medaille beperken tot alleen het kruisvormige motief zou een essentieel deel van de interpretatie weglaten.
De belangrijkste kenmerken
| Traditie | Benedictijnse beschermingsmedaille |
|---|---|
| Voorstelling | De heilige Benedictus aan de ene zijde, kruis en letters aan de andere |
| Toepassingen | Bescherming van personen, huizen en land |
| Uitgave | Abt Julio, 1908, toelichting nr. 22 |
De symboliek lezen
De letters van het kruis verwijzen naar Latijnse aanroepingen voor spirituele bescherming. In de traditie van de medaille is C.S.P.B. een afkorting van Crux Sancti Patris Benedicti, «Kruis van de heilige vader Benedictus». Andere initialen maken deel uit van formules waarin het kruis wordt aangeroepen en het kwaad wordt afgeweerd. Het zijn geen eenvoudige versieringen die willekeurig zijn aangebracht.
Op de ene zijde staat de heilige Benedictus; de andere draagt een kruis en de letters van zijn formules. Beide afbeeldingen zijn hier samengebracht om deze dubbele interpretatie te behouden. De medaille behoort tot een devotionele traditie die aan Julio voorafgaat: zijn werk neemt de uitleg en toepassing ervan over.
De voorstelling van de heilige Benedictus vult de taal van de letters aan. Het gezicht van de heilige en het teken van het kruis werken samen: de voorspraak van een erkende kloosterfiguur en de woorden van een gebed zijn verenigd in één voorwerp met twee zijden.
Geschiedenis en tradities
De verering van de heilige Benedictus en de verspreiding van zijn medaille dateren van vóór de publicaties van abt Julio. De medaille heeft zich in het katholicisme gevestigd als een herkenbaar devotioneel voorwerp, met name voor beschermingsgebeden. Julio biedt er binnen zijn eigen geheel van zegeningen een interpretatie van.
Deze voorgeschiedenis is belangrijk: zo kan de benedictijnse traditie worden onderscheiden van de voorstelling ervan door een christelijke occultistische auteur aan het begin van de 20e eeuw. Het boek uit 1908 heeft de letters van de medaille niet uitgevonden en maakt er geen zelfstandig geheim alfabet van.
De toegeschreven effecten
In de toelichting schrijft Julio haar bescherming tegen geesten toe die hij als kwaadaardig beschouwt. Hij breidt deze bescherming uit tot huizen, gebouwen waarin dieren worden ondergebracht en velden. Deze toeschrijvingen behoren tot de religieuze en spirituele woordenschat van zijn tekst.
De toelichting breidt de gevraagde bescherming uit tot personen, de woning, gebouwen waarin dieren worden ondergebracht en landbouwgrond. Deze reikwijdte laat zien dat de medaille voor Julio ook een gebed begeleidt voor de plaatsen waar het dagelijks leven zich afspeelt.
De spirituele entiteiten waartegen hij dit teken inzet, behoren tot zijn religieuze woordenschat. Deze bedoeling moet worden weergegeven zonder de medaille een materiële eigenschap toe te schrijven die onafhankelijk is van de zegen en het gebed.
Het gebruik bij Julio
Julio beschrijft twee toepassingen: de medaille bij zich dragen of haar op een plaats neerleggen. Hij vraagt om een bijzondere zegening en wijding door een priester. De materiële aanwezigheid van het voorwerp en de religieuze voorbereiding ervan zijn binnen zijn systeem dus met elkaar verbonden.
Julio beschrijft het dragen bij zich en het plaatsen van de medaille op een locatie. Hij verduidelijkt de rol van de priester bij de zegening en wijding ervan, wat deze fiche onderscheidt van voorstellingen die op een eenvoudig vel papier moeten worden getekend. Het voorwerp, de letters en de religieuze voorbereiding zijn binnen zijn systeem met elkaar verbonden.
Beide zijden moeten in de reproductie en bij de interpretatie behouden blijven. Het zou misleidend zijn om de ene zijde te vervangen door een moderne grafische creatie of de initialen te herschrijven zonder de bijbehorende formules te identificeren.
De bijzonderheden van deze voorstelling
De medaille van de heilige Benedictus deelt met de Beschermende driehoek de aandacht voor het huis en zijn bewoners, maar de toepassingen en tradities verschillen. Ook het Pentagram heeft bij Julio een metalen variant met twee zijden: deze materiële gelijkenis is geen reden om beide emblemen met elkaar te verwarren.
De bron en de varianten
Abt Julio, Het geheime boek van de grote exorcismen en zegeningen, Vincennes, bij de auteur, 1908. Uitleg en toepassing nr. 22, p. 424–425. Praktische aanwijzingen over gezegende en gewijde dragers: p. 462–463.
Nummering van het klassieke repertorium: 3 van 44. Deze nummering verschilt van de inventaris van de gravures in de oude delen.
De toelichting in de uitgave van 1908 lezen
Afbeelding: historische reproductie verspreid door Oracles.ch. De reproductie maakt het niet mogelijk de uitgave ervan precies te identificeren; ze is op de oorspronkelijke resolutie behouden, zonder de tekens opnieuw te tekenen of kunstmatig te vergroten. De tekst van deze fiche is gebaseerd op de toelichting uit 1908.
