IHS is een van de meest verspreide christogrammen van het christelijke Westen. Oorspronkelijk komen de drie letters overeen met een afkorting van de Griekse naam van Jezus, ΙΗΣΟΥΣ, getranscribeerd in Latijnse tekens. In de middeleeuwen en de renaissance krijgt het teken nieuwe Latijnse interpretaties en wordt het een belangrijk devotioneel embleem. Bernardinus van Siena draagt in de 15e eeuw sterk bij aan de verspreiding ervan door het monogram in een stralende schijf te presenteren. In de 16e eeuw neemt de Sociëteit van Jezus het op haar beurt over en draagt zij bij aan de wereldwijde verspreiding ervan.
| Vorm | IHS, met of zonder kruis en stralen |
|---|---|
| Oorsprong | Gelatiniseerde afkorting van de eerste letters van de Griekse naam van Jezus |
| Belangrijke verspreiding | Devotie voor de Heilige Naam in de 15e eeuw |
| Overname | Sociëteit van Jezus in de 16e eeuw |
| Te onderscheiden | Chi-Rho, een ander christogram dat op het woord Christos is gebaseerd |
Waar komen de drie letters IHS vandaan?
Het Metropolitan Museum of Art beschrijft IHS als een verkorte vorm van de Griekse naam van Jezus. De drie letters verwijzen naar de eerste tekens van ΙΗΣΟΥΣ wanneer deze in het Latijnse alfabet worden getranscribeerd.
Het teken is dus in de eerste plaats een verkorte naam. Het behoort tot dezelfde familie als de Chi-Rho, die het Griekse woord Christos afkort, maar de twee monogrammen zijn niet op hetzelfde woord gebaseerd.
Middeleeuwse manuscripten en liturgische voorwerpen benutten het vermogen van verkort schrift om een beeld te worden. De letters kunnen worden vergroot, door een cirkel omringd, met stralen bekroond of van een kruis voorzien.
Waarom wordt het stralende monogram beroemd?
In de 15e eeuw ontwikkelt Bernardinus van Siena een prediking rond de Heilige Naam van Jezus. Hij presenteert het monogram IHS in een stralende schijf, die hij tijdens zijn preken aan de menigte toont.
Het Met bewaart meerdere werken waarop Bernardinus deze schijf als zijn belangrijkste attribuut vasthoudt. Dit beeld wordt zo kenmerkend dat het mogelijk maakt de heilige in de Italiaanse kunst te identificeren.
De uitstraling verandert de naam in een lichtende aanwezigheid. Het monogram is niet langer slechts een kalligrafische afkorting: het wordt een zichtbaar embleem van openbare devotie.
Hoe neemt de Sociëteit van Jezus het over?
De Sociëteit van Jezus, gesticht in de 16e eeuw, neemt IHS op als centraal element van haar embleem. Het teken kan vergezeld gaan van een kruis op de dwarsbalk van de H, drie spijkers en een stralende zon.
Het Metropolitan Museum bewaart Chinees porselein dat bestemd was voor de Portugese markt en waarop het monogram IHS verschijnt nog vóór of rond het begin van de Sociëteit. Het museum vermeldt dat de jezuïeten het later als symbool van hun orde zouden overnemen.
Deze geschiedenis herinnert eraan dat de jezuïeten IHS niet hebben gecreëerd. Ze namen een al oud christogram over en zorgden voor een verdere wereldwijde verspreiding ervan.
Hoe moeten we de Latijnse uitbreidingen van het siglum beoordelen?
Latijnse formuleringen zoals Iesus Hominum Salvator, « Jezus, Redder van de mensen », zijn gebruikt om IHS te verklaren. Ze zijn theologisch coherent en goed gedocumenteerd in de receptie van het symbool.
Ze vormen echter niet de taalkundige oorsprong van de drie letters. Het uitgangspunt is de afgekorte Griekse naam van Jezus.
Dit onderscheid is belangrijk voor « Grimoire des symboles »: een interpretatie kan oud en legitiem zijn zonder de oorspronkelijke etymologie van het teken te vormen.
Waar vinden we IHS terug in de christelijke iconografie?
IHS verschijnt op kazuifels, kelken, altaarstukken, kerkgevels, keramiek, manuscripten en persoonlijke voorwerpen. Door zijn compacte vorm kan het een echt visueel zegel worden.
Een Portugese kazuifel uit de 18e eeuw die in het Met wordt bewaard, verbindt IHS met de feniks, de roos, de pelikaan en de granaatappel. Zo maakt het monogram deel uit van een volledig programma van christelijke symbolen.
Het paar Alfa en Omega en IHS laten twee verschillende manieren zien om letters in emblemen om te vormen: het ene drukt begin en einde uit, het andere noemt Jezus rechtstreeks.
Historische bronnen en referentiepunten
Het Metropolitan Museum of Art beschrijft IHS als een afkorting van de Griekse naam van Jezus op een Spaans bord uit de 15e eeuw. Een porseleinen object uit de 16e eeuw herinnert eraan dat het monogram later door de Sociëteit van Jezus werd overgenomen.
