Opis ogólny strzygi
Istota zwana strzygą budzi lęk w słowiańskim folklorze, szczególnie polskim. Jest bliska wampirowi lub upiorowi, lecz ma własne cechy. Zazwyczaj opisuje się ją jako osobę, która po nienaturalnej lub przedwczesnej śmierci powraca jako mściwy duch lub ożywione zwłoki, by nawiedzać żywych i żywić się ich krwią lub energią życiową. Określenie oznacza także osobę urodzoną z dwiema duszami, dwoma sercami lub dwoma rzędami zębów, zapowiadającymi przeklęty los, w którym jedna z dusz lub jedno z serc pozwala przeżyć własną śmierć.
Po pierwszej śmierci strzyga wraca jako potwór. Za dnia wygląda jak zwykły człowiek, lecz nocą przemienia się w złowrogą istotę, atakując ludzi, by żywić się ich krwią.
Tabela korespondencji strzygi
| Kamienie | Obsydian, onyks |
| Barwy | Czerń, ciemna szarość |
| Rośliny | Cis, tojad, pokrzywa |
| Znaki zodiaku | Skorpion, Koziorożec |
| Planeta | Saturn (symbol śmierci i nieszczęścia) |
| Dary | Świece, sól, żelazne przedmioty |
Symbole i wygląd
Strzygę często opisuje się jako zdeformowane stworzenie o cechach zarazem ludzkich i potwornych. Czasem przedstawia się ją z dodatkowymi zębami lub pazurami, lśniącymi oczami albo wyglądem zwłok. Żywi się energią życiową ofiar, stopniowo odbierając im życie. Strzygi zazwyczaj ukrywają się za dnia, a nocą przemieniają, aby terroryzować żywych.
Genealogia strzygi
Strzyga nie ma własnej boskiej genealogii, lecz uważa się ją za formę upiora lub żywego trupa pochodzącą od osoby urodzonej z anomalią, pozbawionej właściwych obrzędów pogrzebowych lub zmarłej gwałtownie. Symbolizuje dawne lęki przed śmiercią i znaczenie pochówku w słowiańskich wierzeniach. Aby zapobiec przemianie w strzygę, zwyczaj nakazywał odciąć głowę zwłokom lub je spalić.
























