Opis ogólny nawi
Naw (lub nawie) jest istotą słowiańskiego folkloru reprezentującą duchy zmarłych lub dusze nieżyjących. Słowa „naw” używa się zarówno w odniesieniu do zaświatów, jak i złych duchów błąkających się po świecie żywych. Duchy te często wiąże się z przedwczesną lub gwałtowną śmiercią; czasem objawiają się, by dręczyć żywych. Nawie są szczególnie aktywne podczas sezonowych przejść, zimą lub wiosną, zwłaszcza w czasie pogańskich świąt takich jak Noc Kupały, gdy odprawia się rytuały uspokajające dusze.
Nawie opisuje się także jako dusze osób nieochrzczonych, na przykład dzieci lub ludzi zmarłych nagle. Często postrzega się je jako niebezpieczne duchy, których należy unikać lub wypędzać je rytuałami religijnymi bądź pogańskimi.
Tabela korespondencji nawi
| Kamienie | Obsydian, onyks |
| Barwy | Czerń, ciemna szarość |
| Rośliny | Szałwia, cis |
| Znaki zodiaku | Skorpion, Koziorożec |
| Planeta | Saturn (symbol śmierci i duchów) |
| Dary | Świece, chleb, popiół |
Symbole i wygląd
Nawie często przedstawia się jako niewyraźne cienie, niewidzialne duchy lub demoniczne stworzenia. Wiążą się z miejscami śmierci i punktami styku świata żywych oraz umarłych, takimi jak cmentarze i rzeki. Często przywołuje się je w opowieściach o czarach i zaklęciach związanych ze śmiercią.
Genealogia nawi
Pojęcie nawi wiąże się ze słowiańskimi wierzeniami pogańskimi i często z innymi bóstwami oraz duchami zaświatów, takimi jak Weles, bóg zmarłych i zaświatów. Nawie nie mają własnej genealogii, lecz pełnią ważną rolę w cyklu życia i śmierci słowiańskiej kosmologii, wyznaczając przejście między światem żywych a umarłych.
























