Opis ogólny Ali
Ala to demoniczna istota z folkloru Słowian południowych, zwłaszcza Serbii, Bułgarii i Macedonii. Znana jest jako bogini lub demon pogody, ściśle związana z burzami, gradowymi chmurami i naturalnymi zniszczeniami. Budzi lęk zdolnością sprowadzania nawałnic, gwałtownych wichur i niszczenia zbiorów gradem lub innymi niszczycielskimi zjawiskami pogodowymi. W niektórych tradycjach wiąże się ją również z zaćmieniami, gdy próbuje „pożreć” Słońce lub Księżyc, reprezentując zakłócenie naturalnego porządku.
Tabela korespondencji Ali
| Kamienie | Obsydian, ametyst |
| Barwy | Czerń, szarość, srebro |
| Rośliny | Mandragora, pokrzywa, pokrzyk wilcza jagoda |
| Znaki zodiaku | Skorpion, Bliźnięta |
| Planeta | Saturn (symbol zniszczenia i prób) |
| Dary | Kadzidło, gałązki wierzby, węgiel |
Symbole i wygląd
Ala jest demonem zmiennokształtnym, zdolnym przybierać różne postacie: czarnego wiatru, olbrzymiego węża, ptaka drapieżnego lub przerażającej kobiety z błyskawic. Jej pojawieniu się zwykle towarzyszą silny wiatr, grad lub burze; potrafi pustoszyć uprawy, dlatego rolnicy bardzo się jej obawiają. W niektórych wersjach postrzega się ją jako siostrę smoków, zwanych żmijami, z którymi może walczyć w niebiosach.
Genealogia Ali
W odróżnieniu od niektórych bóstw słowiańskiego panteonu Ala nie ma określonej genealogii ani rodziny. Zazwyczaj uznaje się ją za niezależną, niszczycielską siłę uosabiającą żywioły burzy i spustoszenia. Czasem wiąże się ją z innymi istotami mitologicznymi, takimi jak smoki lub żmije, często pozostając z nimi w konflikcie, gdy chronią wsie przed burzami. Ala reprezentuje więc samotną siłę kaprysów natury, bez hierarchii i szczególnej struktury rodzinnej.
























