Opis ogólny Kościeja
Kościej Nieśmiertelny (lub Kościej Bezśmiertny) jest jednym z najsłynniejszych przeciwników w słowiańskim folklorze, zwłaszcza rosyjskich baśniach. Słynie jako potężny zły czarownik, potrafiący odwlekać własną śmierć przez ukrycie duszy w szeregu przedmiotów umieszczonych jeden w drugim, co niezwykle utrudnia jego zniszczenie. Dusza zamknięta jest w igle umieszczonej wewnątrz jajka, ukrytego w kaczce, która znajduje się w zającu, ten zaś w skrzyni zakopanej pod wiecznie zielonym dębem na mistycznej wyspie Bujan. Dopóki dusza jest chroniona, Kościej pozostaje niezwyciężony.
Kościeja często przedstawia się jako chudego starca, którego przerażający wygląd odzwierciedla obsesję nieśmiertelności i niszczycielską moc. Znany jest przede wszystkim z porywania młodych kobiet, zwłaszcza księżniczek, które więzi do chwili, gdy bohater przybywa je uwolnić. Mimo nieśmiertelności można go pokonać, niszcząc przedmiot przechowujący jego duszę.
Tabela korespondencji Kościeja
| Kamienie | Onyks, obsydian |
| Barwy | Czerń, szarość, zieleń |
| Rośliny | Tojad, pokrzywa |
| Znaki zodiaku | Skorpion, Koziorożec |
| Planeta | Saturn (symbol starości i śmierci) |
| Dary | Popiół, świece, metalowe przedmioty |
Symbole i wygląd
Kościeja często opisuje się ze szkieletowym pancerzem, symbolizującym strach przed śmiercią i obsesję nieśmiertelności. W zależności od baśni przybiera potworne postacie, takie jak trąba powietrzna lub smok. Jego moc obejmuje także zamrażanie przeciwników i przemienianie ich w kamienie, wzmacniając obraz złego maga.
Genealogia Kościeja
Choć nie ma jasno określonej boskiej genealogii, Kościej bywa opisywany jako dawny duch, być może związany z bogami lub demonami pogańskich czasów słowiańskich. Związki ze śmiercią i czarną magią umieszczają go wśród nadprzyrodzonych postaci uosabiających lęk przed nieuchronnym schyłkiem życia.
























