Opis ogólny Plakavaca
Istota zwana Plakavacem jest wampirycznym stworzeniem słowiańskiego folkloru, odnotowanym zwłaszcza w Hercegowinie. Opisuje się ją jako ducha noworodka, który został uduszony przez matkę. Po śmierci nocą wstaje z grobu, często wracając w okolice domu, gdzie zmarł, i wydaje przenikliwe krzyki, od których pochodzi imię, od słowiańskiego słowa „plakati”, oznaczającego płacz. Choć krzyki przerażają żywych, Plakavaca zwykle nie uważa się za niebezpiecznego: nie krzywdzi ludzi bezpośrednio, ograniczając się do płaczu i nawiedzania miejsc.
Plakavac należy do wampirów i upiorów słowiańskiego folkloru, bliskich takim stworzeniom jak poroniec lub Drekavac, duchy zrodzone z przedwczesnych albo tragicznych zgonów noworodków i nieochrzczonych dzieci. Uważa się je za nieszczęśliwe, błąkające się istoty, wracające do świata żywych, by wyrazić cierpienie.
Tabela korespondencji Plakavaca
| Kamienie | Onyks, obsydian |
| Barwy | Czerń, ciemna szarość |
| Rośliny | Tojad, pokrzywa |
| Znaki zodiaku | Skorpion, Rak |
| Planeta | Saturn (symbol śmierci i zagubionych dusz) |
| Dary | Świece, popiół, przedmioty ochronne |
Symbole i wygląd Plakavaca
Plakavaca przedstawia się jako małą postać dziecka lub noworodka, często zdeformowaną lub okaleczoną, symbolizującą tragiczną śmierć. Nieustanny krzyk jest główną oznaką obecności; słyszący go mieszkańcy zwykle próbują uspokoić ducha rytuałami oczyszczania lub darami.
Genealogia Plakavaca
Plakavac nie ma boskiej genealogii, lecz należy do duchów śmierci mitologii słowiańskiej. Wiąże się z wierzeniami o nieochrzczonych duszach lub dzieciach zmarłych przed dorosłością, uznawanych za bezbronne i błąkające się między światem żywych a umarłych. Duchy te często wyrażają gniew lub głęboki smutek z powodu przedwczesnego, niesprawiedliwego losu.
























