Przejdź do treści
AeternumAeternum

Manāt

Manāt — opis ogólny

Manāt jest jedną z najstarszych bogiń przedislamskiego panteonu arabskiego i ostatnią ze słynnej triady obejmującej również Al-Lāt oraz Al-‘Uzzá. Była boginią losu, śmierci i czasu, przywoływaną, aby wyznaczała kres życia i siły przeznaczenia. Jej imię wywodzi się z arabskiego słowa manīya, oznaczającego „los” lub „śmierć”, co wzmacnia rolę strażniczki przejść między życiem a śmiercią. Manāt czciły szczególnie plemiona Hidżazu, zwłaszcza w Kudajd między Mekką a Medyną, gdzie znajdowało się jej sanktuarium. Wraz z nadejściem islamu jej kult, podobnie jak kult innych przedislamskich bóstw, został wykorzeniony.

Tabela korespondencji Manāt

Kamienie Onyks, obsydian
Kolory Czerń, szarość, srebro
Rośliny Cyprys, szałwia, cedr
Znaki Koziorożec, Skorpion
Planeta Saturn — symbol czasu i losu
Ofiary Kadzidło, dary pogrzebowe, ciemne kwiaty

Symbole i wygląd Manāt

Manāt często przedstawiana jest w mrocznej, majestatycznej postaci związanej ze śmiercią i przejściami. Łączy się ją z cyklami życia oraz nieuchronnością losu. Jej symbole obejmują kosę, reprezentującą śmierć, a także amfory z wodą lub dzbany, oznaczające dusze przekraczające rzekę śmierci. Jej pojawieniom towarzyszyła czasem mistyczna, uroczysta aura, podkreślająca pozycję potężnego, lecz odległego bóstwa, czuwającego nad duszami i ich przejściem w zaświaty.

Genealogia Manāt

Manāt często wymieniana jest jako siostra lub towarzyszka Al-Lāt i Al-‘Uzzá, z którymi tworzy triadę. Triada ta ma kluczowe znaczenie w religii przedislamskiej, reprezentując różne aspekty ludzkiego życia: płodność poprzez Al-Lāt, wojnę i miłość poprzez Al-‘Uzzá oraz los i śmierć poprzez Manāt. Czasem uważa się ją za najstarszą i najbardziej czcigodną z tych trzech bogiń ze względu na związek z wiecznym czasem i niezmiennym przeznaczeniem.

Koszyk 0

Twój koszyk czeka na Ciebie

Odkryj nasze produkty
Płatność w 3 lub 4 ratach bez dodatkowych opłat