Opis ogólny dżinnów
Dżinny (także jinn) to nadprzyrodzone istoty z folkloru arabskiego i islamskiego. W odróżnieniu od bóstw są niewidzialnymi stworzeniami z ognia bez dymu, zdolnymi zmieniać postać i wpływać na świat ludzi. Istnieją w wymiarze równoległym do ludzkiego i wchodzą w różne relacje, od ochrony po złośliwość. Podobnie jak ludzie mają wolną wolę, mogą więc być dobre, neutralne lub złe. Wspomina o nich Koran i uznaje się je za część Bożego stworzenia, ale mają także długą historię w mitach przedislamskich.
Dżinny często wiąże się z odludnymi miejscami, takimi jak pustynie, ruiny lub studnie, a ich działania w kulturze arabskiej zwykle łączy się z niewyjaśnionymi i tajemniczymi zjawiskami. W islamie współistnieją z ludźmi, a ich wpływ może być dobroczynny lub szkodliwy, zależnie od natury.
Tabela korespondencji dżinnów
| Kamienie | Obsydian, onyks, hematyt |
| Barwy | Czerń, czerwień, szarość |
| Rośliny | Bylica piołun, mandragora, ruta |
| Znaki zodiaku | Skorpion, Wodnik |
| Planeta | Merkury (symbol przemiany i sprytu) |
| Dary | Kadzidło, olejki, jedzenie pozostawiane w świętych miejscach |
Symbole i wygląd
Dżinny są istotami zmiennokształtnymi, zdolnymi przybierać rozmaite postacie: zwierząt, takich jak węże i koty, ludzi lub potworów. W ludowych opowieściach często przedstawia się je jako niewidzialne byty zdolne opętać ludzi lub wywołać u nich halucynacje. Niektóre dżinny przywołuje się lub poddaje kontroli za pomocą magicznych rytuałów, zwłaszcza w tradycjach magii arabskiej, w tym czarnej magii. Bywają też związane z talizmanami i amuletami służącymi ochronie przed nimi.
Genealogia dżinnów
Dżinny nie są boskie i nie mają klasycznej genealogii takiej jak bogowie. Według opowieści islamskich Allah stworzył je przed ludźmi z ognia bez dymu. W micie islamskim Iblis (Szatan) był dżinnem, który odmówił pokłonu Adamowi, przez co został wygnany z raju. Dżinny nie są ani aniołami, ani ludźmi, ale dzielą z tymi dwiema grupami zdolność czynienia dobra i zła. Ich linie w ludowych baśniach opisywane są niekiedy jako różne klany lub plemiona, z podziałem na dobre dżinny, czasem zwane „muzułmańskimi”, i złe, niekiedy określane jako „ifryty” lub „maridy”.
























