Al-Lāt — opis ogólny
Al-Lāt jest jedną z trzech głównych bogiń przedislamskiego panteonu arabskiego, czczoną przez plemiona Półwyspu Arabskiego, szczególnie w At-Ta’if i Mekce. Opisywana jako bogini płodności, ziemi i dobrobytu, wiąże się z ochroną wspólnot oraz obfitymi zbiorami. Jej imię oznacza dosłownie „Boginię”, a czasem postrzega się ją jako żeński odpowiednik najwyższego boga Al-Lah. W panteonie Mekki Al-Lāt tworzyła triadę z Al-‘Uzzá i Manāt, uosabiającą siły natury i losu. Wraz z nadejściem islamu jej kult został zakazany, lecz pozostaje ważną postacią przedislamskiej mitologii arabskiej.
Tabela korespondencji Al-Lāt
| Kamienie | Kwarc różowy, żad |
| Kolory | Biel, zieleń, róż |
| Rośliny | Pszenica, palma, mirra |
| Znaki | Byk, Panna |
| Planeta | Wenus — związana z miłością i płodnością |
| Ofiary | Owoce, ziarna, kwiaty |
Symbole i wygląd
Al-Lāt często przedstawiana jest jako majestatyczna kobieta, symbolizująca ziemię i płodność. Do jej głównych symboli należą kłosy pszenicy, palmy i czasem puchar mleka, odzwierciedlający rolę żywicielki. Niekiedy towarzyszy jej lew, symbol siły i ochrony. Jej sanktuaria często znajdowały się blisko oaz, co wzmacniało więź z naturą i życiem rolniczym.
Genealogia Al-Lāt
W arabskim panteonie Al-Lāt nie ma genealogii określonej równie wyraźnie jak w innych mitologiach. Bywa jednak wiązana z innymi żeńskimi bóstwami, takimi jak Al-‘Uzzá — bogini wojny i miłości — oraz Manāt — bogini losu — z którymi tworzy triadę czczoną w regionie Mekki. Triadę tę można postrzegać jako rodzaj boskiej rodziny, reprezentującej różne aspekty ludzkiego życia: płodność — Al-Lāt, miłość i wojnę — Al-‘Uzzá oraz los — Manāt.
























