Opis ogólny ghula
Ghul to legendarna istota z folkloru arabskiego, opisywana jako potwór lub zły duch krążący po pustyniach i niezamieszkanych miejscach. Należy do rodziny dżinnów, lecz wyróżnia się żarłocznością i skłonnością do pożerania zagubionych podróżnych lub zakradania się na cmentarze, by żywić się zmarłymi. W dawnych opowieściach arabskich wiąże się go z grozą i kanibalizmem. Potrafi zmieniać postać, aby zwodzić ofiary: przybiera wygląd pięknej kobiety, zwabiając mężczyzn, zanim ujawni prawdziwą, potworną naturę.
We współczesnych opowieściach ghul stał się symbolem wcielonego zła, demoniczną istotą pragnącą wyłącznie zniszczenia i chaosu. Pojawia się w wielu legendach i baśniach ludowych, zwłaszcza w Księdze tysiąca i jednej nocy, gdzie opisuje się go jako bezlitosne stworzenie śledzące podróżnych w niegościnnych miejscach.
Tabela korespondencji ghula
| Kamienie | Onyks, obsydian, hematyt |
| Barwy | Czerń, szarość |
| Rośliny | Tojad, mandragora |
| Znaki zodiaku | Skorpion, Koziorożec |
| Planeta | Saturn (symbol śmierci i czasu) |
| Dary | Brak (ghule są niszczycielskie i nie zabiega się o ich przychylność) |
Symbole i wygląd
Ghula przedstawia się jako odrażającą istotę o zwierzęcych rysach, ostrych pazurach i czerwonych oczach. Zdolność zmiany postaci czyni go szczególnie niebezpiecznym, ponieważ może wtopić się w ludzkie społeczeństwo przed ujawnieniem prawdziwej natury. W niektórych opowieściach jest żeńskim demonem zwabiającym ofiary w odosobnione miejsca. Typowe siedziby to cmentarze, ruiny i pustynie, miejsca śmierci oraz pustki odpowiadające drapieżnej naturze.
Genealogia ghula
W odróżnieniu od innych istot folkloru arabskiego ghul nie ma określonej genealogii. Należy jednak do dżinnów, choć jest ściślej związany z siłami zła i zniszczenia. Niektóre opowieści łączą go z innymi demonicznymi istotami, takimi jak ifryty lub szajtany. Jako samotny, drapieżny potwór częściej postrzegany jest jako niezależna istota niż członek złożonej boskiej lub demonicznej rodziny. Jego istnienie zakorzenione jest przede wszystkim w ludzkich lękach przed śmiercią, izolacją i bezbronnością.
























