Przejdź do treści
AeternumAeternum
Anioł Sprawiedliwości

Pentakle księdza Julio

Anioł Sprawiedliwości

Pobierz

Anioł Sprawiedliwości

Anioł sprawiedliwości — pentakl księdza Julio, reprodukcja historyczna

Zachowana rozdzielczość oryginału · Bez przerysowywania

Czas czytania: 3 min
Anioł sprawiedliwości — pentakl księdza Julio, reprodukcja historyczna

Anioł Sprawiedliwości łączy przedstawienie anioła i wagi. Ksiądz Julio czyni z niego pentakl towarzyszący prośbie o sprawiedliwość w sporze, sprzeciwie lub procesie. W odróżnieniu od figury służącej wyłącznie pokonaniu przeciwnika obraz wprowadza podstawowe kryterium: słuszność sprawy.

Nota z 1908 roku nazywa figurę prościej Aniołem i wiąże z ewangelistą Mateuszem. Waga wyjaśnia wybór obecnego tytułu, lecz trzeba uważać, by nie wymyślać imienia anioła ani niebiańskiej hierarchii niepodanych przez Julia.

Najważniejsze informacje

Tradycja Sprawiedliwość i wstawiennictwo anielskie
Figura Anioł niosący wagę
Zastosowania Sprawiedliwość, spory i procesy
Odniesienie Ksiądz Julio, 1908, nota nr 43

Odczytywanie symboliki

Waga zakłada ważenie i porównanie sytuacji. Od starożytności przedstawia miarę, osąd i równowagę. W chrześcijańskim obrazie staje się językiem sprawiedliwości towarzyszącym modlitwie. Szale nie muszą oznaczać dwóch wrogich osób: przywołują rozpatrzenie tego, co należy zdecydować.

Waga wyraża osąd i równowagę. Julio łączy anioła z atrybutem ewangelisty Mateusza. Werset umieszczony wokół postaci prosi Boga, aby powstał, aby bronić sprawy modlącego się.

Inskrypcja wokół anioła wzywa Boga, by powstał w obronie sprawy modlącego się. Nadaje rycinie kierunek odmienny od zemsty. Werset i waga odpowiadają sobie: dla Julia uzyskanie sprawiedliwości nie powinno oznaczać proszenia o przychylność sprzeczną ze słusznym prawem.

Historia i tradycje

Waga jest obecna w przedstawieniach sprawiedliwości świeckiej i niektórych religijnych obrazach sądu. Historia wyjaśnia natychmiastowe odczytanie, także poza środowiskami okultystycznymi. Julio przejmuje ją w anielskiej figurze niosącej określoną prośbę.

Związek z Mateuszem należy do szerokiego zestawu czterech symboli ewangelicznych, wynikających z chrześcijańskiego odczytania istot żywych opisanego przez Ezechiela i Apokalipsę. Obok Anioła znajdują się Lew Marka, Byk Łukasza i Orzeł Jana. Ich wspólne pochodzenie nie oznacza, że ​​Julio przypisuje im te same zastosowania.

Przypisywane działanie

Nota stosuje znak do nieporozumień, procesów i nieuzasadnionych ataków. Julio wiąże nadzieję korzystnego rozwiązania ze słusznością sprawy. Intencja dotyczy więc sprawiedliwości racji, a nie samego zwycięstwa.

Nota dotyczy sporów, procesów i ataków uznawanych za nieuzasadnione. Julio precyzuje, że nadzieja korzystnego wyniku zakłada słuszność racji osoby. To centralny szczegół: łagodzi ideę znaku automatycznie zapewniającego zwycięstwo w sprawie.

Zastosowanie należy do modlitwy o sprawiedliwość i poszukiwania sprawiedliwego rozstrzygnięcia. Nie zastępuje działań prawnych, dowodów ani przygotowania dokumentacji i nie opisuje materialnego wpływania na sędziego.

Zastosowanie u Julia

Pentakl towarzyszy prośbie dotyczącej określonego sporu w ramach błogosławionych i konsekrowanych nośników Julia. Religijne zastosowanie opiera się na modlitwie i ukierunkowaniu intencji.

Julio umieszcza znak wśród błogosławionych i konsekrowanych nośników systemu. Intencja musi wiązać się z konkretną sytuacją konfliktu lub osądu. Nie zaleca operacji na przedmiotach przeciwnika ani manipulowania szalami rzeczywistej wagi.

Odczytując go, trzeba rozpoznać atrybuty figury, odnaleźć formułę napisu i zbadać relację sprawiedliwości, słusznego prawa i ochrony. Sens zależy od całości, nie samego rysunku anioła.

Co wyróżnia tę postać

Tarcza dotyczy głównie ochrony podczas zbiorowych niepokojów, a Skrzydlaty Lew wyraża ufność wobec wrogości. Anioł Sprawiedliwości zachowuje precyzyjniejsze przeznaczenie: sprawiedliwość w sprawie.

Orzeł, ostatni emblemat ewangelisty, dotyczy u Julia misji religijnej służby. Różnorodność zapobiega sprowadzeniu czterech figur do jednej nieokreślonej ochrony.

Źródło i warianty

Ksiądz Julio, Le Livre secret des grands exorcismes et bénédictions, Vincennes, nakładem autora, 1908. Objaśnienie i zastosowanie nr 43, s. 437. Praktyczne wskazówki o błogosławionych i konsekrowanych nośnikach: s. 462–463.

Numeracja klasycznego repertorium: 16 z 44. Numeracja różni się od inwentarza rycin w dawnych tomach.

Przeczytaj notę w wydaniu z 1908 roku

Obraz: historyczna reprodukcja udostępniona przez Oracles.ch. Nie pozwala precyzyjnie rozpoznać wydania; zachowano ją w oryginalnej rozdzielczości, bez przerysowania znaków ani sztucznego powiększenia. Tekst opracowania opiera się na nocie z 1908 roku.

Zobacz reprodukcję

Koszyk 0

Twój koszyk czeka na Ciebie

Odkryj nasze produkty
Płatność w 3 lub 4 ratach bez dodatkowych opłat