Przejdź do treści
AeternumAeternum
Góra

Pentakle księdza Julio

Góra

Pobierz

Góra

Góra — pentakl księdza Julio, rycina z 1908 roku

Oryginalne liternictwo i tusz · skan w rozdzielczości 360 dpi

Czas czytania: 3 min
Góra — pentakl księdza Julio, rycina z 1908 roku

Pentakl Góra rozwija przedstawienie wzniesień, pastwisk i roślinności. Dla księdza Julio góra jest jednocześnie ziemią mogącą żywić ludzi i obrazem duchowej drogi. Pozorna trudność skrywa ścieżki, wodę i urodzajność odkrywaną przez wędrowca w miarę postępu.

Nota jest spotkaniem rolniczego świata i biblijnego języka wzniesienia. Nie należy mylić jej z Krajobrazem poświęconym zwłaszcza żywiołom i podróżom ani Trzema Drogami odczytującymi decyzje życia.

Najważniejsze informacje

Tradycja Święty krajobraz i ziemia uprawna
Figura Góra, pastwiska i drzewo
Zastosowanie Błogosławieństwo pól, plonów i zbiorów
Źródło Ksiądz Julio, 1908, nota nr 64

Odczytywanie symboliki

Góra reprezentuje miejsce, które na pierwszy rzut oka wydaje się niedostępne lub surowe, później odkrywa swoje zasoby. Exergue mówi o boskiej górze bogatej w pastwiska. Obraz przywołuje zatem możliwość bogactwa odkrytego wysiłkiem i wytrwałością. Droga na szczyt ma znaczenie moralne, które Julio rozwija w swoich wyjaśnieniach.

Napis przywołuje Bożą górę bogatą w pastwiska. Julio przeciwstawia trudny widok z oddali ścieżkom i zielonym miejscom odkrywanym podczas drogi. Krajobraz służy więc także mówieniu o wytrwałości i wzniesieniu.

Rośliny, drzewa i teren ryciny współtworzą odczytanie. Nie są planetarnymi atrybutami do rozmieszczenia wokół figury, lecz elementami żyznego krajobrazu. Tekst zbliża zagospodarowanie ziemi i wewnętrzną pracę człowieka niepoddającego się pierwszej trudności.

Historia i tradycje

Góra zajmuje ważne miejsce w opowieściach biblijnych, gdzie wiąże się ją ze spotkaniem z Bogiem, objawieniem i modlitwą. Psalmy również wykorzystują postać góry, aby przywołać stabilność, obfitość i pomoc. Julio wpisuje się w ten zestaw obrazów, kierując swój nota w stronę urodzajności ziemi.

Na początku XX wieku życie rolnicze pozostaje ważnym elementem społeczeństwa francuskiego. Autor zwraca się do świata, w którym zbiory, sady i pastwiska bezpośrednio zapewniają utrzymanie. Zakorzenienie wyjaśnia kilka figur zbioru poświęconych uprawom i zwierzętom.

Przypisywane działanie

nota przypisuje znakowi ochronę i żyzność ziemi: pola, łąki, winnice, sady, ogrody i uprawy. Julio wiąże tę prośbę z pracą siejącego lub podlewającego, przypisując wzrost Bogu.

Julio przypisuje Górze ochronę pól, łąk, winnic, ogrodów i zbiorów. Prośba o urodzajność towarzyszy pracy na ziemi, a autor przypomina, że człowiek sieje i podlewa, lecz wzrost w jego religijnym języku pozostaje związany z boskim błogosławieństwem.

Pentaklu nie należy przedstawiać jako zamiennika pracy rolniczej ani formuły obfitości bez wysiłku. Wartość tkwi właśnie w powiązaniu wytrwałości, warunków ziemi i modlitwy.

Zastosowanie u Julia

Prośba dotyczy określonej ziemi, uprawy lub produkcji w ramach błogosławionych i konsekrowanych pentakli. Nota nie opisuje narzuconej daty rolniczej ani korespondencji planetarnej figury.

Wskazane zastosowanie dotyczy określonej ziemi lub produkcji w ramach błogosławionych i konsekrowanych nośników Julia. Nota nie zaleca magicznej daty siewu, dnia planetarnego ani materialnego preparatu rozsypywanego po polach.

Uważna lektura śledzi postęp opisany przez autora: teren wydaje się trudny, a potem ujawnia żyzne przestrzenie. Relacja pozoru i doświadczenia nadaje pentaklowi wymiar niesprowadzalny do samej idei zbiorów.

Szczególne cechy pentaklu

Krajobraz przede wszystkim zapewnia ochronę przed żywiołami i podczas podróży. Trzy Drogi przywołują wybór kierunku i zaangażowanie w podążanie ścieżką, podczas gdy Winogrona przedstawiają kolejny obraz rośliny związany z odnową religijną.

Figury pokazują, że Julio łączy z przyrodą kilka różnych znaczeń: podróż, wybór, rolniczą urodzajność i duchową płodność.

Źródło i warianty

Ksiądz Julio, Le Livre secret des grands exorcismes et bénédictions, Vincennes, nakładem autora, 1908. Objaśnienie i zastosowanie nr 64, s. 449–450. Praktyczne wskazówki o błogosławionych i konsekrowanych nośnikach: s. 462–463.

Numeracja klasycznego repertorium: 31 z 44. Numeracja różni się od inwentarza rycin w dawnych tomach.

Przeczytaj notę w wydaniu z 1908 roku

Rycina z egzemplarza zdigitalizowanego przez Divinity School Library, Duke University / Internet Archive, w rozdzielczości 360 dpi. Zachowano kompozycję, znaki i kolory.

Zobacz dawną planszę

Koszyk 0

Twój koszyk czeka na Ciebie

Odkryj nasze produkty
Płatność w 3 lub 4 ratach bez dodatkowych opłat