Pentakl Czysta Miłość opiera się na zdaniu Pieśni nad Pieśniami wyrażającym wzajemność między ukochanymi. U księdza Julio odniesienie daje znakowi zastosowanie do zjednoczenia, wierności i stałych więzi uczuciowych. Nota obejmuje miłość narzeczonych i małżonków, ale także przyjaźnie, którym pragnie się dać solidną podstawę.
Figura od razu różni się od Miłości w Niepokoju, gdzie ta sama księga biblijna dostarcza obrazów namiętności i zazdrości. Tutaj sercem interpretacji jest dobrowolna wzajemna wymiana. Litery i formy ryciny wpisują ideę w nośnik modlitwy.
Najważniejsze informacje
| Tradycja | Wzajemna miłość i Pieśń nad Pieśniami |
|---|---|
| Figura | Inskrypcja wzajemnej miłości i lilie |
| Zastosowania | Związek małżonków, wierność, przyjaźń i harmonijne więzi |
| Odniesienie | Ksiądz Julio, 1908, nota nr 73 |
Odczytywanie symboliki
Formuła Pieśni wyraża, że dwoje ludzi rozpoznaje się w swoim związku. Nie opisuje wpływu jednego na drugi. W odczytaniu Julio ta wzajemność jest decydująca dla zrozumienia przeznaczenia znaku w stronę wiernej miłości i zgody uczuć.
Nota wyjaśnia formułę wzajemności ukochanych i obraz lilii. Tekst, litery i formy planszy stanowią pentakl. Julio rozwija odczytanie w temacie uniwersalnej miłości.
Lilie przywołane modlitwą należą do poetyckiego języka Pieśni. Nie należy zmieniać ich w zalecenie kładzenia kwiatów na stole ani obowiązkową korespondencję materialną. Pentakl łączy tekst, litery i układ graficzny przypominające jakość więzi.
Historia i tradycje
Pieśń nad Pieśniami należy do literatury biblijnej i otrzymała wiele interpretacji. Można czytać ją jako poemat miłosny, a zarazem zajmuje ważne miejsce w żydowskiej i chrześcijańskiej refleksji duchowej o przymierzu i miłości. Julio używa jednego z jej najwyraźniejszych wyrażeń wzajemności.
Pod koniec XIX i na początku XX wieku chrześcijański okultyzm Julio łączył modlitwy w intencji wielu codziennych trosk, w tym związków. Użycie Pieśni umieszcza tę prośbę w uznanym dziedzictwie tekstowym, a nie w formule wymyślonej dla rytuału wpływu.
Przypisywane działanie
Wymienione zastosowania to miłość narzeczonych, wzajemna miłość, zjednoczenie małżonków, szczęśliwe małżeństwo i pewna przyjaźń. Wzajemny charakter więzi jest obecny w formule i liście intencji.
Julio przypisuje pentaklowi zastosowanie do zaręczyn, szczęśliwego małżeństwa, wzajemnych uczuć i wierności w przyjaźni. Intencje łączy stałość dobrowolnie podtrzymywanej więzi. Kierunek ujawnia się w samej biblijnej formule.
Znaku nie należy przedstawiać jako środka zmuszającego osobę do kochania lub odbierającego jej możliwość wyboru. U Julio pojęcie prawdziwej miłości zapewnia ramy moralne dla tej modlitwy o zjednoczenie.
Zastosowanie u Julia
Znak towarzyszy intencji błogosławienia więzi w ramach konsekrowanych nośników i modlitwy u Julia. Nota nie dodaje obowiązkowego materiału ani szczególnego kalendarza do prośby.
Nośnik należy do błogosławieństw i konsekracji przedstawionych w książce. Nota nie dodaje narzuconego dnia Wenus, zapachu ani techniki uzyskania zgody. Wierna lektura wychodzi od formuły i intencji błogosławienia wzajemnej relacji.
Obecność innego pentaklu poświęconego Miłości w Niepokoju pomaga uniknąć pomyłek. Ten dotyczy harmonijnego utrzymania więzi, a drugi przywołuje zazdrość, konflikty i miłość poddaną próbie.
Rozumienie pokrewnych figur
Skrzydlaty Byk i Winogrona mają zastosowania rodzinne i związane z płodnością, lecz nie noszą tych samych słów i nie dotyczą bezpośrednio uczuciowej wzajemności.
Lilia ma wspólny motyw roślinny z formułą Pieśni, nie mając jednak tego samego przeznaczenia: jej nota dotyczy oczyszczenia i pokuty. Porównania te pokazują potrzebę zapoznania się z napisami przed porównaniem obrazów.
Źródło i warianty
Ksiądz Julio, Le Livre secret des grands exorcismes et bénédictions, Vincennes, nakładem autora, 1908. Objaśnienie i zastosowanie nr 73, s. 455. Praktyczne wskazówki o błogosławionych i konsekrowanych nośnikach: s. 462–463.
Numeracja klasycznego repertorium: 39 z 44. Numeracja różni się od inwentarza rycin w dawnych tomach.
Przeczytaj notę w wydaniu z 1908 roku
Rycina z egzemplarza zdigitalizowanego przez Divinity School Library, Duke University / Internet Archive, w rozdzielczości 360 dpi. Zachowano kompozycję, znaki i kolory.





























