Przejdź do treści
AeternumAeternum
Czysta Miłość

Pentakle księdza Julio

Czysta Miłość

Pobierz

Czysta Miłość

Czysta miłość — pentakl księdza Julio, rycina z 1908 roku

Oryginalne liternictwo i tusz · skan w rozdzielczości 360 dpi

Czas czytania: 3 min
Czysta miłość — pentakl księdza Julio, rycina z 1908 roku

Pentakl Czysta Miłość opiera się na zdaniu Pieśni nad Pieśniami wyrażającym wzajemność między ukochanymi. U księdza Julio odniesienie daje znakowi zastosowanie do zjednoczenia, wierności i stałych więzi uczuciowych. Nota obejmuje miłość narzeczonych i małżonków, ale także przyjaźnie, którym pragnie się dać solidną podstawę.

Figura od razu różni się od Miłości w Niepokoju, gdzie ta sama księga biblijna dostarcza obrazów namiętności i zazdrości. Tutaj sercem interpretacji jest dobrowolna wzajemna wymiana. Litery i formy ryciny wpisują ideę w nośnik modlitwy.

Najważniejsze informacje

Tradycja Wzajemna miłość i Pieśń nad Pieśniami
Figura Inskrypcja wzajemnej miłości i lilie
Zastosowania Związek małżonków, wierność, przyjaźń i harmonijne więzi
Odniesienie Ksiądz Julio, 1908, nota nr 73

Odczytywanie symboliki

Formuła Pieśni wyraża, że dwoje ludzi rozpoznaje się w swoim związku. Nie opisuje wpływu jednego na drugi. W odczytaniu Julio ta wzajemność jest decydująca dla zrozumienia przeznaczenia znaku w stronę wiernej miłości i zgody uczuć.

Nota wyjaśnia formułę wzajemności ukochanych i obraz lilii. Tekst, litery i formy planszy stanowią pentakl. Julio rozwija odczytanie w temacie uniwersalnej miłości.

Lilie przywołane modlitwą należą do poetyckiego języka Pieśni. Nie należy zmieniać ich w zalecenie kładzenia kwiatów na stole ani obowiązkową korespondencję materialną. Pentakl łączy tekst, litery i układ graficzny przypominające jakość więzi.

Historia i tradycje

Pieśń nad Pieśniami należy do literatury biblijnej i otrzymała wiele interpretacji. Można czytać ją jako poemat miłosny, a zarazem zajmuje ważne miejsce w żydowskiej i chrześcijańskiej refleksji duchowej o przymierzu i miłości. Julio używa jednego z jej najwyraźniejszych wyrażeń wzajemności.

Pod koniec XIX i na początku XX wieku chrześcijański okultyzm Julio łączył modlitwy w intencji wielu codziennych trosk, w tym związków. Użycie Pieśni umieszcza tę prośbę w uznanym dziedzictwie tekstowym, a nie w formule wymyślonej dla rytuału wpływu.

Przypisywane działanie

Wymienione zastosowania to miłość narzeczonych, wzajemna miłość, zjednoczenie małżonków, szczęśliwe małżeństwo i pewna przyjaźń. Wzajemny charakter więzi jest obecny w formule i liście intencji.

Julio przypisuje pentaklowi zastosowanie do zaręczyn, szczęśliwego małżeństwa, wzajemnych uczuć i wierności w przyjaźni. Intencje łączy stałość dobrowolnie podtrzymywanej więzi. Kierunek ujawnia się w samej biblijnej formule.

Znaku nie należy przedstawiać jako środka zmuszającego osobę do kochania lub odbierającego jej możliwość wyboru. U Julio pojęcie prawdziwej miłości zapewnia ramy moralne dla tej modlitwy o zjednoczenie.

Zastosowanie u Julia

Znak towarzyszy intencji błogosławienia więzi w ramach konsekrowanych nośników i modlitwy u Julia. Nota nie dodaje obowiązkowego materiału ani szczególnego kalendarza do prośby.

Nośnik należy do błogosławieństw i konsekracji przedstawionych w książce. Nota nie dodaje narzuconego dnia Wenus, zapachu ani techniki uzyskania zgody. Wierna lektura wychodzi od formuły i intencji błogosławienia wzajemnej relacji.

Obecność innego pentaklu poświęconego Miłości w Niepokoju pomaga uniknąć pomyłek. Ten dotyczy harmonijnego utrzymania więzi, a drugi przywołuje zazdrość, konflikty i miłość poddaną próbie.

Rozumienie pokrewnych figur

Skrzydlaty Byk i Winogrona mają zastosowania rodzinne i związane z płodnością, lecz nie noszą tych samych słów i nie dotyczą bezpośrednio uczuciowej wzajemności.

Lilia ma wspólny motyw roślinny z formułą Pieśni, nie mając jednak tego samego przeznaczenia: jej nota dotyczy oczyszczenia i pokuty. Porównania te pokazują potrzebę zapoznania się z napisami przed porównaniem obrazów.

Źródło i warianty

Ksiądz Julio, Le Livre secret des grands exorcismes et bénédictions, Vincennes, nakładem autora, 1908. Objaśnienie i zastosowanie nr 73, s. 455. Praktyczne wskazówki o błogosławionych i konsekrowanych nośnikach: s. 462–463.

Numeracja klasycznego repertorium: 39 z 44. Numeracja różni się od inwentarza rycin w dawnych tomach.

Przeczytaj notę w wydaniu z 1908 roku

Rycina z egzemplarza zdigitalizowanego przez Divinity School Library, Duke University / Internet Archive, w rozdzielczości 360 dpi. Zachowano kompozycję, znaki i kolory.

Zobacz dawną planszę

Koszyk 0

Twój koszyk czeka na Ciebie

Odkryj nasze produkty
Płatność w 3 lub 4 ratach bez dodatkowych opłat