Przejdź do treści
AeternumAeternum
Święta Hostia

Pentakle księdza Julio

Święta Hostia

Pobierz

Święta Hostia

Święta Hostia — pentakl księdza Julio, rycina z 1908 roku

Oryginalne liternictwo i tusz · skan w rozdzielczości 360 dpi

Czas czytania: 3 min
Święta Hostia — pentakl księdza Julio, rycina z 1908 roku

Pentakl Święta Hostia przedstawia monogram IHS pośrodku formy eucharystycznej. Ksiądz Julio łączy to z refleksją na temat pokarmu dla ciała i ducha. Formuła przywołuje chleb z nieba, następnie objaśnienia rozszerzają modlitwę o potrzeby życia codziennego, pracę i środki niezbędne do życia.

Znak ma zatem ściśle powiązany wymiar materialny i religijny. Autor nie przeciwstawia zarobionego chleba pokarmowi duszy, wręcz przeciwnie, rozwija relację między utrzymaniem, nauką, medytacją i życiem sakramentalnym.

Najważniejsze informacje

Tradycja Eucharystia i chleb powszedni
Figura Hostia ozdobiona monogramem IHS
Zastosowania Uczciwe wsparcie materialne i pokarm duchowy
Odniesienie Ksiądz Julio, 1908, nota nr 74

Odczytywanie symboliki

Hostia odsyła do Eucharystii w tradycji chrześcijańskiej. W centrum IHS jest monogramem imienia Jezusa przekazywanym w piśmie i religijnej ikonografii. Nie należy mylić go z greckim chrystogramem chi i rho przedstawionym w zbiorze jako Monogram Chrystusa.

Nota rozpoznaje hostię i monogram Chrystusa. Napis przywołuje chleb z nieba. Julio rozszerza potem odczytanie na słowo, naukę, medytację i Eucharystię: żywienie ciała i wewnętrznego człowieka są związane w tekście.

Formuła chleba z nieba odsyła do biblijnego i liturgicznego języka duchowego pokarmu. Figura staje się obrazem podtrzymywania życia na kilku poziomach: jedzenia, pracy, nauki i modlitwy. Notę warto czytać w całej całości.

Historia i tradycje

Przedstawienia hostii i monogram IHS są bardzo obecne w pobożności katolickiej, na ołtarzach, przedmiotach liturgicznych i obrazach pobożności. Ich historia poprzedza zbiory Julio i jest związana ze znaczeniem Eucharystii w chrześcijaństwie.

Julio włącza motyw do języka pentakli, nadając zastosowanie do potrzeb materialnych. Interpretacja pokazuje, jak figurę liturgiczną można zbliżyć do pracy, uczciwego dostatku i troski o niedostatek bez utraty pierwotnego religijnego sensu.

Przypisywane działanie

Zastosowanie dotyczy uczciwego dostatku uzyskanego pracą, prośby o niezbędne i pomocy wobec groźby ruiny lub wielkiej udręki. Nota zachowuje temat chleba powszedniego jako miarę prośby.

Nota dotyczy codziennego niezbędnego, uzyskania uczciwej sytuacji dzięki pracy i prośby o pomoc wobec ruiny lub wielkiej udręki. Julio nie opisuje nieograniczonego gromadzenia bogactwa: temat chleba określa miarę prośby.

Duchowe zastosowanie uzupełnia całość. Autor łączy cielesne żywienie z nauką, lekturą, medytacją i życiem religijnym, uniemożliwiając sprowadzenie Świętej Hostii do finansowego pentaklu.

Zastosowanie u Julia

Znak towarzyszy modlitwie o potrzeby życia i duchowy wzrost na nośniku przygotowanym według wskazówek Julia. Tekst zachęca do nieograniczania intencji wyłącznie do dóbr materialnych.

Rycina należy do błogosławionych i konsekrowanych nośników zbioru. Nie należy mylić jej z rzeczywistą hostią do komunii ani twierdzić, że nota opisuje wykonanie przedmiotu liturgicznego. Drukowana figura ma własne miejsce w badaniu pentakli Julia.

Dla zrozumienia sensu można rozpoznać monogram IHS, odczytać inskrypcję niebiańskiego chleba i powiązać prośby o utrzymanie ze znaczeniem pracy. Lektura szanuje podwójny materialny i duchowy zakres noty.

Rozumienie pokrewnych figur

Jéhovah podkreśla pomoc udzielaną ubogiej lub opuszczonej osobie, a Eloïm dotyczy bardziej pomyślności rodziny i przedsięwzięć. Święta Hostia wprowadza odrębny temat duchowego pokarmu.

Monogram Chrystusa należy do tej samej chrześcijańskiej historii imienia Jezusa, lecz używa innej formy graficznej: greckiego chrystogramu. Obie figury trzeba rozpoznawać osobno.

Źródło i warianty

Ksiądz Julio, Le Livre secret des grands exorcismes et bénédictions, Vincennes, nakładem autora, 1908. Objaśnienie i zastosowanie nr 74, s. 455–456. Praktyczne wskazówki o błogosławionych i konsekrowanych nośnikach: s. 462–463.

Numeracja klasycznego repertorium: 40 z 44. Numeracja różni się od inwentarza rycin w dawnych tomach.

Przeczytaj notę w wydaniu z 1908 roku

Rycina z egzemplarza zdigitalizowanego przez Divinity School Library, Duke University / Internet Archive, w rozdzielczości 360 dpi. Zachowano kompozycję, znaki i kolory.

Zobacz dawną planszę

Koszyk 0

Twój koszyk czeka na Ciebie

Odkryj nasze produkty
Płatność w 3 lub 4 ratach bez dodatkowych opłat