Jeanne d'Arc, geboren in 1412 in een diep religieus boerengezin, begint op 13-jarige leeftijd goddelijke stemmen te horen. Deze stemmen, die ze toeschrijft aan aartsengel Michaël, heilige Catharina en heilige Margaretha, geven haar een opdracht: Frankrijk bevrijden van de Engelse bezetting en de dauphin Karel VII op de troon brengen. Gedragen door een onwankelbaar geloof overwint Jeanne vele obstakels om de toekomstige koning te ontmoeten en vestigt ze zich als een spiritueel en militair figuur in een oorlogscontext.

Op het slagveld wordt Jeanne d'Arc gezien als een religieus symbool, overtuigd dat de overwinning afhangt van de spirituele zuiverheid van haar troepen. Ze geeft hoop aan het Franse leger en speelt een centrale rol bij de kroning van Karel VII in Reims in 1429, een cruciaal moment voor de legitimiteit van de koning, beschouwd als de vervulling van de goddelijke wil. Jeanne ziet deze overwinning als een bevestiging van haar spirituele missie, wat het idee versterkt dat Frankrijk onder de bijzondere bescherming van God staat.

Gevangen genomen in 1430, wordt Jeanne door de Engelsen beschuldigd van ketterij en in 1431 levend verbrand. Haar proces zet haar geloof op de proef, maar ze verloochent haar visioenen nooit. Haar dood wordt snel gezien als een martelaarschap, en ze wordt in 1456 gerehabiliteerd en in 1920 heilig verklaard. Haar spirituele levensweg, gekenmerkt door haar trouw aan God en haar moed in het aangezicht van uitdagingen, maakt haar tot een iconisch en inspirerend figuur van geloof en goddelijke plicht.