Engelen nemen een belangrijke plaats in in de Bijbelse verhalen en in het christelijke gebed. De beroemde hiërarchie van de negen koren is echter door de theologie samengesteld op basis van namen die verspreid in de Schrift voorkomen; ze staat niet in de vorm van een volledig schema in één enkele Bijbelpassage.
Serafijnen • Cherubijnen • Tronen
Heerschappijen • Krachten • Machten
Vorstendommen • Aartsengelen • Engelen
Schepselen en boodschappers
In het katholieke geloof zijn engelen geestelijke schepselen die God dienen. Het zijn geen mindere goden en ook geen mensen die na hun dood engelen zijn geworden. Het woord engel beschrijft hun functie als boodschapper. Hun aanwezigheid in de Bijbel moet worden begrepen vanuit de heilsgebeurtenissen waaraan zij deelnemen.
De drie Bijbelse namen die in de liturgie zijn overgeleverd
Michaël, Gabriël en Rafaël zijn de namen die het katholieke Directorium voor de devotie tot de engelen vermeldt. Hun gezamenlijke feestdag valt op 29 september in de Romeinse kalender. De vermelding van zeven engelen in sommige Bijbelse tradities levert geen canonieke lijst van zeven namen op die vrijelijk kan worden aangevuld met namen uit andere werken.
De drie triaden
De traditie van Pseudo-Dionysius ordent negen koren: serafijnen, cherubijnen en tronen; heerschappijen, krachten en machten; vorstendommen, aartsengelen en engelen. Deze synthese heeft de theologie en de kunst sterk beïnvloed. De Bijbel vermeldt verschillende van deze namen in uiteenlopende contexten, zonder dit schema van drie groepen van telkens drie rechtstreeks uiteen te zetten.
De beschermengel
De katholieke traditie erkent engelachtige bijstand in het menselijk leven en viert de beschermengelen op 2 oktober. Het is niet nodig een persoonlijke naam te kennen om te bidden. Systemen die een engel toewijzen op basis van de geboortedatum, een planeet of een tijdsinterval behoren tot de esoterie en zijn geen katholieke methode voor identificatie.
De afbeeldingen begrijpen
De vleugels suggereren de opdracht en snelheid, het vuur de aanwezigheid en lofprijzing, de instrumenten een verhalende of traditionele rol. Deze tekens vormen geen anatomie van de onzichtbare wereld. De namen die in Henoch, joodse tradities of grimoires voorkomen, moeten met hun eigen herkomst worden gepresenteerd; sommige ervan worden ook in oosterse kerken aanvaard.
De vorming van de negen engelenkoren
De eerste triade omvat de serafijnen, de cherubijnen en de tronen; de tweede de heerschappijen, de deugden en de machten; de derde de vorstendommen, de aartsengelen en de engelen. Deze indeling werd populair door de Hemelse hiërarchie, toegeschreven aan de Pseudo-Dionysius, een christelijke auteur uit de late oudheid. Vervolgens beïnvloedde deze indeling middeleeuwse theologen en kunstenaars. De bijbelse teksten noemen deze namen in verschillende contexten, waarvan de nuances moeten worden gerespecteerd.
Het katholicisme erkent in zijn liturgische gebed vooral de namen Michaël, Gabriël en Rafaël. De andere engelennamen behoren tot joodse, oosters-christelijke of esoterische tradities, die afzonderlijk moeten worden geïdentificeerd. Het idee van een beschermengel drukt in de katholieke traditie Gods zorg uit; daarvoor is noch kennis van een geheime naam, noch een individuele astrologische toewijzing vereist.
