Algemene presentatie van Sint Dominicus
Sint Dominicus van Guzman, geboren in 1170 in Oud-Castilië (Spanje), is de stichter van de Orde der Predikheren, beter bekend als de Dominicanen. Vanaf jonge leeftijd onderscheidt hij zich door zijn soberheid, zijn vurige gebed en zijn verlangen om het geloof te verdedigen. Na theologische studies wijdt hij zich aan de strijd tegen ketterijen, met name het katharisme in Zuid-Frankrijk. Diep geraakt door de geestelijke en materiële noden van zijn tijd, kiest hij voor een leven van radicale armoede, predikt het Evangelie en werkt aan de verzoening van zielen met God. In 1215 krijgt hij van de paus goedkeuring voor zijn orde, gewijd aan prediking, gebed en studie. Hij sterft in 1221 in Bologna. Zijn feestdag wordt gevierd op 8 augustus.
Tabel van correspondenties van Sint Dominicus
| Functie | Stichter van de orde der Dominicanen |
| Beschermheerschap | Astronomen, wetenschappers |
| Feestdag | 8 augustus |
Symbolen en verschijningen van Sint Dominicus
Sint Dominicus wordt vaak afgebeeld in een dominicaans habijt, met een boek en een pelgrimsstaf, symbolen van zijn predikingsmissie. Een van de meest met hem geassocieerde symbolen is een hond die een fakkel vasthoudt, een visioen van zijn moeder dat zijn rol in de verspreiding van het geloof over de wereld zou hebben voorspeld. Hij wordt ook soms afgebeeld met een rozenkrans, aangezien hij wordt beschouwd als de initiator van deze mariale devotie.
Mythen over Sint Dominicus
Onder de wonderen die aan Sint Dominicus worden toegeschreven, wordt verteld dat de regen om hem heen viel zonder hem te raken, en dat voorwerpen die in een rivier waren gevallen ongeschonden werden teruggevonden. Een andere beroemde legende is die van de Maagd Maria die hem het gebed van de Rozenkrans leerde, dat een krachtig middel werd om ketters te bekeren. Hij zou ook visioenen van Sint Franciscus van Assisi hebben gehad nog voordat hij hem persoonlijk ontmoette in Rome.
