Introductie van Libitina
Libitina is de Romeinse godin van begrafenissen, de dood en begrafenissen. Haar cultus was voornamelijk verbonden met begrafenisrituelen en het beheer van sterfgevallen in de Romeinse samenleving. Ze werd vereerd als de beschermer van de overleden zielen, en haar heiligdom, gelegen op de Esquilijn-heuvel, diende om sterfgevallen te registreren en begrafenissen te organiseren. De libitinarii, de begrafenisondernemers uit die tijd, werkten onder haar bescherming. Vanwege haar nauwe verband met de dood wordt de naam Libitina vaak gebruikt als eufemisme om de dood zelf aan te duiden in de Romeinse poëzie.
Tabel met correspondenties voor Libitina
| Planeet | Saturnus |
| Dag | Zaterdag |
| Nummer | 13 |
| Kleuren | Zwart, grijs |
| Heilige plaatsen | Heilig bos op de Esquilijn, Rome |
| Aanbiedingen | Muntstukken, bloemen, begrafenisvoorwerpen |
Symbool en uiterlijk van Libitina
Libitina wordt vaak geassocieerd met begrafenisvoorwerpen zoals het bed waarop de overledenen rusten en het muntstuk dat als belasting voor elke dood werd gebruikt. Hoewel ze soms wordt geïdentificeerd met Venus in haar aspect als godin van het leven en de dood, belichaamt Libitina vooral het donkere en onvermijdelijke deel van het menselijk bestaan.
Genealogie van Libitina
Libitina wordt soms in verband gebracht met godheden zoals Proserpina (Persephone), de godin van de onderwereld, vanwege hun gemeenschappelijke associatie met de dood en het hiernamaals. Ze is ook verbonden met oudere mythologische figuren, mogelijk afkomstig uit de Etruskische traditie. Haar specifieke rol in de Romeinse mythologie is echter vooral functioneel, gerelateerd aan begrafenisrituelen en het beheer van de doden.
