Zoals u misschien weet, zit er achter Aeternum een klein bedrijf gevestigd in Bretagne (precies in het zuiden van Finistère). En het is algemeen bekend dat dit gebied leeft op het ritme van legendes, mythen en meer of minder bekende magische praktijken (Brocéliande, Merlijn, de Fee Viviane, de Uitlijningen en nog veel meer). Om ons prachtige gebied in de schijnwerpers te zetten, zullen we regelmatig minder bekende legendes uit de Bretonse geschiedenis publiceren.
Een keer geen uitzondering, deze keer bevinden we ons in het hart van het Brocéliande-bos voor een schijnbaar onschuldige geschiedenis die echter een ware catastrofe veroorzaakte.
Foto: Destination Brocéliande
Dicht bij de Gouden Boom, een heilige eik in het hart van het bos, vond een gebeurtenis plaats die het lot van de feeën voor altijd veranderde. Terwijl ze de mensen door de eeuwen heen zagen veranderen, namen de feeën, onsterfelijke en wijze wezens, een fatale beslissing: om zichzelf te beschermen tegen de evolutie van de mens, sloten ze een plechtig pact. Deze eed verplichtte hen om voor altijd verborgen te blijven voor het oog van stervelingen, beschermd tegen hun begeerten en hun verlangen om de magische wereld te beheersen.
Zo trokken de feeën zich terug op plaatsen waar geen mens hen ooit zou durven zoeken. Sommigen vluchtten in de diepe wateren van rivieren, anderen verscholen zich in de holtes van eeuwenoude bomen, en weer anderen gingen op in de wilde gronden, waar nooit menselijke voetafdrukken waren achtergelaten. Onder hen kozen zeven feeën hun thuis in een geheim meer van Brocéliande. Dit meer, met kristalhelder en mystiek water, werd hun heiligdom. Ze brachten er hun dagen door, verborgen onder het oppervlak, en elke nacht, bij het licht van de sterren, kwamen ze stilletjes tevoorschijn om hun reflecties in het water te bewonderen, als een heilige dans ter viering van hun onsterfelijke schoonheid.
Op een avond naderde een knappe ridder, aangetrokken door de aanwezige magie, het meer. Zijn ogen, scherp en vol nieuwsgierigheid, leken de diepten af te speuren op zoek naar verborgen geheimen. De feeën, verrast, trokken zich terug in de schaduwen, hun hart kloppend van bezorgdheid. Alleen de jongste van hen, Morgane, voelde een andere onrust. Zij voelde niet de angst die haar zusters bezielde; nee, zij voelde zich onweerstaanbaar aangetrokken tot deze sterveling. In een oogwenk ontvlamde haar hart met een intense en irrationele liefde.
Door deze ontluikende liefde onthuld, verbrak Morgane het heilige pact, waardoor de woede en angst van haar gelijken werden gewekt. Door zich te laten overspoelen door dit verboden gevoel veroorzaakte ze de eerste van de grote feeënoorlogen. De woede barstte los in het Brocéliande-bos, waar magie en de felheid van de feeën zich vermengden, en de oorlog duurde eeuwen. De gevechten waren zo hevig dat de grond van het bos, zelfs vandaag de dag, nog steeds de sporen draagt van die gewelddadige tijd. De aarde, getint met rode en bruine schakeringen, draagt de sporen van het bloed van de feeën die in groten getale omkwamen.
Tegenwoordig fluisteren de ouderen dat de nakomelingen van deze zeven eerste feeën nog steeds in de diepten van Brocéliande leven. Hun melodieuze gezangen stijgen soms op tussen de bomen voor wie wil luisteren. Misschien, als u zich waagt in het hart van het bos en de magie u uitnodigt, heeft u het geluk er een van hen te ontmoeten en het echo van deze oude legende te horen...
