Zoals u misschien weet, zit er achter Aeternum een klein bedrijf gevestigd in Bretagne (precies in het zuiden van Finistère). En het is algemeen bekend dat dit gebied leeft op het ritme van legendes, mythen en meer of minder bekende magische gebruiken (Brocéliande, Merlijn, de Fee Viviane, de Uitlijningen en nog veel meer). Om ons prachtige gebied in de schijnwerpers te zetten, zullen we regelmatig minder bekende legendes uit de Bretonse geschiedenis publiceren.
Deze week vertrekken we naar de prachtige Golf van Morbihan om er een spooklegende te ontdekken in een oud kasteel... maar beloofd, het is niet eng! Sterker nog, ik nodig u uit als u in de buurt bent om dit zeer mooie kasteel te bezoeken.
Zo is het kasteel van Suscinio, een majestueus landhuis gelegen op het schiereiland Rhuys, een plek die al 800 jaar wordt bezocht door vele Bretonse hertogen. Het heeft de tand des tijds doorstaan en is het decor geworden van een mysterieuze en vrij bijzondere legende.
Er wordt verteld dat wanneer de nacht valt en het kasteel in bijna stille rust is gehuld, een welwillende geest verschijnt. Deze verschijning, ver verwijderd van de enge beelden die vaak met geesten worden geassocieerd, zou eigenlijk een speelse geest zijn, bekend om zijn ondeugende en vriendelijke karakter.
Volgens de getuigenissen die door de jaren heen zijn verzameld, heeft deze geest favoriete plekken binnen het kasteel. De zolders en de garderobe van de hertog, gelegen op de derde verdieping, zijn de plekken waar hij zich het liefst laat zien. Degenen die het "geluk" hadden hem te ontmoeten, beschrijven bijna vrolijke verschijningen, waarbij de geest lijkt te spelen met verstoppertje met de bezoekers, opduikend en verdwijnend naar eigen goeddunken.
De legende vertelt dat deze geest de geest zou zijn van de zoon van een voormalige kapitein van de kasteelwacht. Deze jongeman, die tijdens zijn leven aan Suscinio gehecht was, zou een manier hebben gevonden om ook na zijn dood verbonden te blijven met deze plek. Maar in plaats van het kasteel te achtervolgen uit wraak of verdriet, zou hij ervoor gekozen hebben terug te keren als een speelse geest, die verrassende momenten biedt aan degenen die door de gangen van het gebouw lopen.
De verhalen melden dat deze vriendelijke geest soms kleine magische trucjes gebruikt om de bezoekers te vermaken: deuren die zachtjes dichtgaan, lichte geluiden in de gangen, of voorwerpen die als bij toverslag verplaatst lijken te worden. Maar angst aanjagen is uitgesloten, want de geest lijkt juist de bedoeling te hebben het kasteel levendig en bewoond te houden.
Voor bezoekers van het schiereiland Rhuys is dit verhaal een uitnodiging om het kasteel met een oplettende blik te verkennen, want wie weet? Misschien hebben zij het geluk deze welwillende geest tegen te komen in een gang, klaar om weer een potje verstoppertje te spelen...
