Zoals u misschien weet, zit er achter Aeternum een klein bedrijf gevestigd in Bretagne (precies in het zuiden van Finistère). En het is algemeen bekend dat dit gebied leeft op het ritme van legendes, mythen en meer of minder bekende magische gebruiken (Brocéliande, Merlijn, de Fee Viviane, de Uitlijningen en nog veel meer). Om ons mooie gebied in de schijnwerpers te zetten, zullen we regelmatig minder bekende legendes uit de Bretonse geschiedenis publiceren. Deze week gaan we naar de poorten van Bretagne.
In de gangen van het kasteel van Vitré, dat in bepaalde periodes als gevangenis diende, leefde een gevangenisbewaarder die gevreesd werd om zijn meedogenloze gezag. Hij stond bekend om zijn buitensporige neiging tot alcohol, die hij vaak verkoos boven de behoeften van de gevangenen onder zijn hoede.
Op een avond, terwijl een onschuldige gevangene zijn genade smeekte, negeerde de bewaarder, verdiept in zijn fles, zijn hulpgeroep. De gevangene stierf die nacht, alleen en vergeten. Kort daarna werd de bewaarder overmand door verschrikkelijke wroeging, maar zijn verslaving verteerde hem langzaam. Geïsoleerd en gekweld door waanzin, overleed hij in een van de cellen, zonder dat iemand hem te hulp kwam. Men zegt dat hij van dorst stierf, ironisch genoeg gestraft door het lot.
Sindsdien zou zijn geest door de donkere gangen van het kasteel dwalen. Bezoekers zouden zijn spookachtige stem hebben gehoord fluisteren: "Te drinken... te drinken…", een echo van zijn eeuwige dorst en zijn vroegere zonden. Sommigen zeggen dat hij nog steeds op zoek is naar een verlossing die hij nooit zal vinden.
