Zoals u misschien weet, zit er achter Aeternum een klein bedrijf gevestigd in Bretagne (precies in het zuiden van Finistère). En het is algemeen bekend dat dit gebied leeft op het ritme van legendes, mythen en meer of minder bekende magische gebruiken (Brocéliande, Merlin, de Fee Viviane, de Uitlijningen en nog veel meer). Om ons mooie gebied in de schijnwerpers te zetten, zullen we regelmatig minder bekende legendes uit de Bretonse geschiedenis publiceren.
Op de wilde en door de wind geteisterde punt van Cap Sizun, tegenover de woeste golven van de Atlantische Oceaan, vertellen zeelieden een vreemd verhaal dat generaties lang wordt doorgegeven. Tijdens de donkerste nachten, wanneer de zee alles lijkt te willen verslinden wat zich op haar golven waagt, verschijnt er soms een flikkerend licht in de verte. Dit spookachtige vuur, dat lijkt op een lantaarn, danst op de wind en leidt verdwaalde schepen.
Maar dit vuur is geen gewoon natuurlijk baken of een illusie veroorzaakt door de zeewind. Volgens de legende zou het de rusteloze ziel zijn van een schipbreukeling, verraden door zijn eigen kameraden. Vroeger maakte deze man deel uit van een vissersbemanning die de gevaarlijke wateren van Cap Sizun bevoer. Hun boot vervoerde een kostbare lading, het resultaat van een uitzonderlijke vangst in het hoogseizoen. Maar de storm kwam.

Onder de hevige aanvallen van de golven stond de boot op het punt te zinken. De kameraden, bang om hun buit te verliezen, besloten een van hen achter te laten, gewond en niet in staat om te roeien. De man werd aan zijn lot overgelaten en meegesleurd door de woede van de zee. Men zegt dat zijn laatste woorden, een mengeling van gebeden en vervloekingen, gericht waren aan de oceaan zelf.
Sinds die dag keert de zeeman terug, niet in staat om rust te vinden. Sommigen zeggen dat hij probeert schepen te leiden om te voorkomen dat ze hetzelfde lot ondergaan als hij, terwijl anderen geloven dat hij de hebzuchtigen en roekelozen naar de riffen wil lokken, als wraak voor zijn verraad.
Het vuur van Cap Sizun is een waarschuwing. Het herinnert zeelieden eraan dat hebzucht en verraad tot ondergang leiden, zowel op het land als op zee. Elke verschijning van dit spookachtige licht blijft een mysterie, een raadsel dat de zee jaloers bewaart.




























































































































