Zoals u misschien weet, zit er achter Aeternum een klein bedrijf gevestigd in Bretagne (precies in het zuiden van Finistère). En het is algemeen bekend dat dit gebied leeft op het ritme van legendes, mythen en meer of minder bekende magische gebruiken (Brocéliande, Merlijn, de Fee Viviane, de Uitlijningen en nog veel meer). Om ons prachtige gebied in de schijnwerpers te zetten, zullen we regelmatig minder bekende legendes uit de Bretonse geschiedenis publiceren.
Deze week vertel ik u over een legende die in heel Bretagne bekend is, die van de Bugul-noz...
In de diepten van de Bretonse bossen, ver weg van de gebaande paden, leeft een eenzaam en mysterieus wezen dat bekend staat als de Bugul Noz. Deze naam betekent letterlijk "herder van de nacht" in het Bretons. De Bugul Noz is een beangstigend figuur, een bosgeest die voortdurend ronddwaalt met als missie de natuur en de dieren te beschermen tegen nachtelijke gevaren, terwijl hij mensen bang maakt met zijn verschijningen.
De Bugul Noz wordt vaak beschreven als een groot wezen met angstaanjagende en vervormde gelaatstrekken. Hij draagt een grote hoed « breder dan een karrewiel » en een lange witte jas die over de grond sleept, die hem gedeeltelijk verbergen en zijn angstaanjagende uitstraling versterken. Zijn gezicht is zo afschuwelijk dat zelfs dieren bij zijn aanblik wegvluchten. Toch is de Bugul Noz, ondanks zijn angstaanjagende uiterlijk, niet altijd kwaadaardig. Zijn hart is gevuld met verdriet en eenzaamheid, want hij verlangt hevig naar gezelschap, maar zijn uiterlijk veroordeelt hem tot een geïsoleerd bestaan.
De legende vertelt dat de Bretoenen die terugkeren van het ploegen hem kunnen tegenkomen en die ontmoeting vrezen. De Bugul Noz verschijnt vaak aan nachtelijke reizigers, verborgen in de bossen en op paden. Om middernacht, het hoogtepunt van zijn kracht, neemt hij soms een wolvenhuid aan om ’s nachts te rennen, waardoor zijn angstaanjagende aura toeneemt. Hij bezit ook de gave van metamorfose, waardoor hij in verschillende wezens kan veranderen, zoals een paard, om zijn slachtoffers te verrassen.
Als men dichterbij komt, lijkt de Bugul Noz te groeien, steeds imposanter en angstaanjagender te worden, als in een nachtmerrie. Soms wordt hij vergezeld door Korrigans, die kleine ondeugende kabouters zijn, die hun marsliederen zingen en zo een bovennatuurlijke en verontrustende dimensie aan zijn verschijningen toevoegen.
Ondanks zijn beangstigende aard is de Bugul Noz diep geworteld in de bescherming van het bos en zijn bewoners. Hij waakt over de dieren, beschermt ze tegen jagers en nachtelijke roofdieren, en soms zelfs over verdwaalde reizigers, waarbij hij gevaren afwendt en hen naar veiligheid leidt. Zijn angstaanjagende verschijningen zijn vaak waarschuwingen voor degenen die het bos en zijn mysteries niet respecteren.
Er zijn ook verhalen waarin de Bugul Noz degenen die in het bos verdwalen helpt hun weg terug te vinden, hoewel deze mensen hem nooit direct zien. Ze voelen alleen een aanwezigheid en horen soms geruststellende fluisteringen in de wind.
Pas echter op dat u niet fluit in de nacht, want dat geluid maakt hem vaak onrustig.
