|
INHOUD...
1. Wat zijn planetaire uren? |
In magie is er een variabele die niet over het hoofd mag worden gezien: het juiste moment. Achter dit eenvoudige idee schuilt een berekeningssysteem van meer dan tweeduizend jaar oud, gebruikt door astrologen, magiërs en kruidkundigen om hun handelingen af te stemmen op het ritme van de hemel. Beheerst door ware magiërs, leggen we hier uit hoe je ze zelf kunt berekenen.
Let op, deze berekening is wat complex. Goed nieuws, onze esoterische winkel biedt u een eenvoudige en gratis online calculator voor planetaire uren door hier te klikken.
1. Wat zijn planetaire uren?
Sinds de oudheid verdelen magische tradities de dag in vierentwintig ongelijke uren, elk geregeerd door een planeet. Deze indeling berust op twee pijlers: de cyclus van de Zon en de zogenaamde Chaldeeuwse volgorde (traditionele rangschikking van de zeven met het blote oog zichtbare hemellichamen volgens hun schijnbare snelheid aan de hemel, van langzaamst tot snelst). De dag is verdeeld in twee helften: van zonsopgang tot zonsondergang (dagdeel), en van zonsondergang tot de volgende zonsopgang (nachtdeel). Elk van deze helften is verdeeld in twaalf segmenten die planetaire uren worden genoemd. In tegenstelling tot civiele uren varieert hun duur afhankelijk van het seizoen en de geografische ligging.
De betrokken planeten zijn de zeven zogenaamde « klassieke », zichtbaar met het blote oog: Saturnus, Jupiter, Mars, Zon, Venus, Mercurius, Maan. Deze vaste volgorde heet de Chaldeeuwse volgorde. Het is gebaseerd op de schijnbare snelheid van de hemellichamen vanaf de aarde, van de langzaamste (Saturnus) tot de snelste (Maan).
De planeet die het eerste uur na zonsopgang regeert, geeft zijn naam aan de dag:
-
Zondag: Zon
-
Maandag: Maan
-
Dinsdag: Mars
-
Woensdag: Mercurius
-
Donderdag: Jupiter
-
Vrijdag: Venus
-
Zaterdag: Saturnus
Deze organisatie wordt bevestigd bij Vettius Valens (2e eeuw), bij Firmicus Maternus (4e eeuw), en nauwkeurig beschreven tijdens de Renaissance door Heinrich Cornelius Agrippa in zijn De Occulta Philosophia, boek II, hoofdstuk 34.
2. Waarom ze gebruiken in magie?
In magische praktijken versterken planetaire uren een ritueel, gebed, handeling of zelfs een eenvoudige intentie door deze af te stemmen op de symbolische invloed van een planeet. Elke planeet vertegenwoordigt een reeks kwaliteiten die de actie sturen:
-
Saturnus: scheiding, blokkade, verbanning, ouderdom, einde, rouw, grens, stilte
-
Jupiter: voorspoed, succes, autoriteit, rechtvaardigheid, groei, legitimiteit, waardigheid
-
Mars: strijd, moed, seks, woede, scherpte, conflict, passie, vitaliteit
-
Zon: macht, helderheid, gezondheid, vertrouwen, eer, uitstraling, succes
-
Venus: liefde, schoonheid, plezier, harmonie, sensualiteit, kunst, vereniging, vruchtbaarheid
-
Mercurius: woord, schrijven, handel, verplaatsing, sluwheid, intelligentie, bedrog
-
Maan: droom, cyclus, emotie, vruchtbaarheid, water, geheugen, illusie, verbeelding
Het doel is eenvoudig: een uur kiezen waarin de dominante planeet de intentie volledig ondersteunt. Een liefdesgebed wordt krachtiger onder Venus, het verbreken van een binding onder Saturnus, een communicatiehandeling onder Mercurius. Dit principe van temporele overeenstemming loopt door de hele westerse natuurlijke magie.
3. Hoe bereken je ze?
De berekening is gebaseerd op drie tijdstippen:
-
T₁: tijd van zonsopgang
-
T₂: tijd van zonsondergang
-
T₃: tijd van zonsopgang de volgende dag
Op basis van deze gegevens zijn er twee formules om de tijd te verdelen:
- Duur van de dag = Tijd van zonsondergang − Tijd van zonsopgang
- Duur van de nacht = Tijd van zonsopgang de volgende dag − Tijd van zonsondergang
Vervolgens wordt elk deel verdeeld in 12 gelijke segmenten:
- Duur van een planetaire daguur = Duur van de dag ÷ 12
- Duur van een planetaire nachtelijk uur = Duur van de nacht ÷ 12
Elke zo verkregen uur krijgt een planeet toegewezen volgens de Chaldeeuwse volgorde. We beginnen bij het eerste uur van de dag met de planeet van de dag. Het tweede uur krijgt de volgende planeet, enzovoort. Nadat de twaalf daguren voorbij zijn, herhalen de nachtelijke uren deze volgorde zonder opnieuw te beginnen.
4. Welke tijdzone gebruiken?
Om nauwkeurige planetaire uren te verkrijgen, moet je altijd uitgaan van de lokale wettelijke tijd van de plaats waar je bent. Dit houdt twee dingen in: je officiële tijdzone kennen en weten of je in standaardtijd of zomertijd bent.
Dat gezegd hebbende, is het makkelijk om de weg kwijt te raken tussen al die maten. Maar geen paniek, we leggen het uit:
-
UTC (Coordinated Universal Time): dit is de wereldwijde basistijd. Deze verandert nooit, kent geen winter of zomer. Alle tijdzones worden uitgedrukt als verschil ten opzichte hiervan (bijvoorbeeld: UTC+1, UTC−5). Het wordt gebruikt voor atoomklokken, luchtvaart, astronomie, maar komt niet overeen met dagelijks burgerlijk gebruik.
-
GMT (Greenwich Mean Time): komt historisch overeen met de gemiddelde zonnetijd van de meridiaan van Greenwich (0° lengtegraad). Het is gelijk aan UTC maar wordt vooral als historisch referentiepunt gebruikt. Gebruikt in het Verenigd Koninkrijk, vooral in de winter.
-
CET (Central European Time): tijdzone gebruikt als standaard wettelijke tijd (in de winter) in veel landen in Midden-Europa, waaronder Frankrijk, Duitsland, Italië, Spanje, België, Nederland, Zwitserland, Polen, Tsjechië, Oostenrijk, Kroatië, Slovenië,... → CET = UTC+1
-
CEST (Central European Summer Time): zomerversie van CET, toegepast tijdens de zomertijdperiode. → CEST = UTC+2
Met andere woorden: als je in januari in Parijs bent, is de lokale tijd CET (UTC+1). In juli is het CEST (UTC+2). Als je op Réunion woont, ben je het hele jaar door in UTC+4, omdat het eiland geen zomertijd toepast.
De UTC-tijd is alleen nuttig als referentiepunt. Gebruik deze nooit direct om je planetaire uren te berekenen, tenzij je op de nulmeridiaan woont zonder zomertijd. Wat telt, zijn de tijden van zonsopgang en zonsondergang in je werkelijke tijdzone, met de seizoensaanpassingen inbegrepen. Dat garandeert een correcte berekening.
5. Een klein voorbeeld?
Laten we een voorbeeld nemen als we in Parijs zijn op 21 juni 2025:
-
T₁: 05 u 46 CEST
-
T₂: 21 u 56 CEST
-
T₃: 05 u 47 CEST (22 juni)
Dus:
- Duur van de dag = 16 u 10 min → 970 minuten, dus 970 ÷ 12 = 80 minuten 50 seconden
- Duur van de nacht = 7 u 51 min → 471 minuten, dus 471 ÷ 12 = 39 minuten 15 seconden
21 juni 2025 valt op een zaterdag. Saturnus regeert dus het eerste uur. De volgende zijn Jupiter, Mars, Zon, Venus, Mercurius, Maan, en dan weer Saturnus, enzovoort. Het dertiende uur, dat de nacht opent, volgt dezelfde logische volgorde.
