Hoe wordt het wijwater in kerken gemaakt?

INHOUDSOPGAVE...   1.  Het door de priester gezegende water 2. Wanneer wordt het bereid? 3. En na de zegening?

Het wijwater dat in kerken wordt gebruikt, is geen magisch water en ook geen water uit een bijzondere bron. Het is gewoon water, maar gezegend volgens een specifiek gebed, binnen een erkend liturgisch kader. Wat het verandert, is niet de fysieke samenstelling, maar het woord en de intentie van de priester, in het verlengde van de christelijke traditie.

Het wordt daarmee een middel voor zegening, zuivering en bescherming, dat aan gelovigen ter beschikking wordt gesteld in een geest van dienstbaarheid, vrede en geloof.

1. Het door de priester gezegende water

De priester spreekt, binnen een door de Kerk voorgeschreven kader, een zegeningsgebed uit over het water. Dit gebed vraagt God om het water te heiligen, zodat het kan worden gebruikt om gelovigen, voorwerpen en plaatsen te zegenen of bepaalde sacramenten te begeleiden. Het gaat niet om een persoonlijke macht. Het is een daad van bemiddeling, uit naam van de Kerk.

In de oude formules kon de priester ook een beetje gezegend zout aan het water toevoegen, een gebaar dat wijsheid, bescherming en zuivering symboliseert.

Het gebed verschilt per ritus (Romeins, Byzantijns, Gallikaans), maar ze hebben allemaal hetzelfde doel: het water wijden aan een specifiek spiritueel gebruik.

2. Wanneer wordt het bereid?

Wijwater kan op elk moment worden bereid, maar meestal gebeurt dit vóór een mis, tijdens bepaalde religieuze feestdagen of op verzoek. Het kan ook worden gezegend tijdens bijzondere zegeningen: zuiveringsrituelen, uitvaarten en het zegenen van huizen of voorwerpen.

Tijdens het feest van Driekoningen of de Paaswake wordt het water plechtig gezegend tijdens langere ceremonies, begeleid door symbolische handelingen (ademen, het onderdompelen van de paaskaars en het besprenkelen van de aanwezigen).

3. En na de zegening?

Eenmaal gezegend wordt het water in wijwatervaten, flesjes of bassins gegoten. Gelovigen kunnen er wat van meenemen in kleine, schone recipiënten, voor persoonlijk of gezinsgebruik. Wijwater wordt als heilig beschouwd en moet daarom met respect worden bewaard en in de aarde of op een schone plaats worden gegoten als het niet meer wordt gebruikt.

Het is geen formule die in de tijd onveranderd blijft. Het is een levende handeling die herinnert aan de bron van alle zegening.

In elke druppel wijwater bevindt zich een stil gebed, en in dat gebed een uitgestoken hand naar het goddelijke.