Het door Agrippa overgeleverde magische zegel van Venus is het planetaire karakter dat is afgeleid van een numerieke tabel van zeven bij zeven vakken. Het behoort tot een technische reeks waarin elke hemellichaam een vierkant, een eigen zegel en karakters van intelligenties en geesten bezit. Het zegel van Venus mag daarom niet worden verward met de astrologische glyph ♀, noch met het karakter van Hagiel, de intelligentie van de planeet.
| Structuur | Hoe ordent Agrippa de figuren van Venus? |
|---|---|
| Vierkant | Wat brengt het vierkant van 7 × 7 voort? |
| Glyph | Waarom is ♀ een ander teken? |
| Talismaniek | Welke functies schrijft de tekst aan Venus toe? |
| Erfenis | Waarom blijft het zegel centraal staan in de planetaire magie? |
Hoe ordent Agrippa de figuren van Venus?
Na de numerieke tabel reproduceert Agrippa het karakter van Venus, dat van haar intelligentie Hagiel, dat van haar geest Kedemel en een collectief karakter van de intelligenties van Venus.
Deze figuren staan in dezelfde sectie naast elkaar, maar hebben niet dezelfde functie.
Wat brengt het vierkant van 7 × 7 voort?
Het magische vierkant van Venus bevat negenenveertig getallen. Elke rij, kolom en diagonaal telt op tot 175, terwijl het volledige raster 1225 bereikt.
Het planetaire zegel wordt voorgesteld als afgeleid van deze rekenkundige ordening.
Waarom is ♀ een ander teken?
De glyph ♀ dient om Venus in de astrologie en koper in de alchemie te identificeren. Het zegel van Agrippa behoort tot de numerieke talismaniek.
De twee symbolen verwijzen naar dezelfde planeet, zonder tot dezelfde grafische laag te behoren.
Welke functies schrijft de tekst aan Venus toe?
Agrippa verbindt een gunstige Venustabel met eendracht, het bezweren van conflicten, liefde, conceptie, vruchtbaarheid en vreugde.
Het duidt op een gravure in zilver wanneer Venus als gunstig wordt beschouwd. Deze effecten behoren tot de magische kosmologie van de Renaissance.
Waarom blijft het zegel centraal staan in de planetaire magie?
De planeet van harmonie en aantrekkingskracht neemt een belangrijke plaats in binnen latere talismanische tradities.
Occultisten nemen het door Agrippa overgeleverde karakter over in correspondentieschema's, talismans en werkingen van planetaire magie.
Historische bronnen en referenties
Heinrich Cornelius Agrippa, De occulta philosophia, boek II, hfst. XXII, digitale editie van Joseph H. Peterson.






























