Angélique

De Engelwortel draagt in haar naam het spoor van bescherming die uit de hemel komt. In Noord-Europa werd zij « wortel van de Heilige Geest » genoemd, om de hals gedragen tegen betoveringen, beschouwd als hulp tegen vergiften en op het hoofd van Sami-dichters gekroond, zodat haar geur hun inspiratie zou ondersteunen.

Haar magische geschiedenis ontstond in tijden van epidemieën. De kruidenboeken uit de Renaissance schreven haar wortel macht toe tegen pestilente lucht, beten en dronkenschap. Zo werd de plant een talisman voor lichamelijke en geestelijke bescherming, geplaatst op de grens tussen geneesmiddel, amulet en christelijk teken.

Culpeper laat haar door de Zon in Leeuw regeren en raadt aan haar te oogsten op het uur van de Zon of Jupiter. Deze aanwijzing geeft de Engelwortel een duidelijke astrologische identiteit: bescherming door de Zon, waardigheid, behoud van het leven en geïnspireerde taal.

De grote schermbloemige uit het Noorden

Angelica archangelica L. is een grote tweejarige of kortlevende vaste Apiaceae. Haar holle, gegroefde stengel kan hoger worden dan een mens. De bladeren zijn sterk gedeeld en de groenachtige bloemen staan in bijna bolvormige schermen bijeen. Alle delen verspreiden een aromatische geur.

Kew situeert haar oorspronkelijke verspreidingsgebied in de koude en gematigde streken van Europa en West-Azië. Zij gedijt graag op vochtige bodems, langs oevers en in koele graslanden. Kew, Angelica archangelica.

Haar familie vereist een nauwkeurige identificatie. De Apiaceae omvatten eetbare planten en dodelijke soorten, waaronder de Gevlekte scheerling. De hoge gestalte, de holle stengel en de schermen zijn nooit voldoende reden om een plant in het wild te oogsten. Voor het ritueel voorkomt een wortel of zaad dat is gekocht met een volledige botanische etikettering een gevaarlijke verwisseling.

De wortel van de Heilige Geest

Folkard herinnert aan de oude Germaanse naam van de Engelwortel: « wortel van de Heilige Geest ». Fuchsius verklaarde haar naam door de geur van de wortel of door de faam die zij had verworven tegen vergiften en de pest. Andere auteurs brachten haar bloei in verband met het feest van de aartsengel Michaël in de oude kalender.

In de kruidenboeken uit de Renaissance zou het vasthouden of kauwen op de wortel de pestilente lucht verdrijven. Fuchsius raadt ook aan haar om de hals te dragen tegen heksen en betoveringen. Deze aanwijzingen behoren tot een tijd waarin ziekte, luchtbederf en magische aanvallen binnen één en hetzelfde dreigingsbeeld werden gezien. Richard Folkard, Plant Lore, Legends, and Lyrics, « Angelica ».

Het amulet van Engelwortel beschermt dus de ademhaling, de overgang van buiten naar het lichaam en de integriteit van degene die het draagt. In een hedendaagse lezing behoudt de wortel haar plaats als extern talisman; zij hoeft niet te worden gekauwd om de herinnering aan dit gebruik te bewaren.

De kroon van de Samische dichters

In dezelfde verzameling staat dat de Lappen, een historische term die de bron gebruikte om de Samen aan te duiden, op Engelwortel kauwden en hun dichters ermee kroonden. Men beschouwde de geur van de plant als inspirerend. Door dit gebaar wordt Engelwortel op het hoofd geplaatst, rond de stem die componeert en overdraagt.

De kroon belooft geen automatische openbaring. Zij erkent publiekelijk een functie: degene die de plant draagt, wordt geroepen om woorden van de gemeenschap vorm te geven. Engelwortel sluit zich dan via een andere weg aan bij de bescherming van de Zon, namelijk die van helderheid, waardigheid en het woord dat ten overstaan van anderen wordt uitgesproken.

Deze gewoonte maakt een respectvol magisch gebruik mogelijk: omring een manuscript of schrijfinstrument met een plantaardige cirkel en begin vervolgens het werk met een lezing hardop. Inspiratie wordt zo een discipline van aanwezigheid en overdracht.

De Zon in de Leeuw

Nicholas Culpeper noemt Engelwortel een kruid van de Zon in de Leeuw. Hij raadt aan haar te verzamelen wanneer de Zon daarin staat, met een Maan in gunstig aspect, op het uur van de Zon of dat van Jupiter. Deze aanwijzing verbindt de plant met een zomerse hemel, levenskracht en een door de astrologie bepaald oogstmoment.

Deze heerschappij verklaart de reputatie van de plant tijdens pestepidemieën. De Zon staat voor zichtbaar geworden leven, de warmte die zich tegen bederf verzet en het gezag dat de orde handhaaft. De Leeuw voegt daar het hart, de gestalte en het vermogen om het hoofd te bieden aan toe. Jupiter treedt op als steun voor behoud en expansie.

Engelwortel leent zich zo voor beschermingsrituelen voor een persoon, het veiligstellen van een tekst en de wijding van een openbare toespraak. De band met de zon komt niet alleen voort uit de kleur van de bloemen: hij wordt uitdrukkelijk genoemd door een astrologische auteur uit de 17e eeuw. Nicholas Culpeper, The Complete Herbal, « Angelica ».

De bescherming van de Engelwortel dragen

Plaats een klein fragment van geïdentificeerde gedroogde wortel in een gesloten flesje of medaillon. Draag het tijdens een verplaatsing, een toespraak of een periode waarin uw grenzen duidelijk moeten blijven. Het gesloten omhulsel neemt de vorm van het amulet over zonder de huid aan het sap bloot te stellen.

Leg voor schrijfwerk enkele zaden in een cirkel rond het notitieboek, zonder contact met een drank. Lees de eerste zin hardop, schrijf gedurende een vastgestelde tijd en sluit de cirkel vervolgens in een gelabeld zakje. Dit gebaar is geïnspireerd op de kroon van de dichters en geeft de inspiratie een concrete duur.

Op het zonne-uur, op een zondag, kan de wortel dienen als getuige van een beschermingsverbintenis: benoem wat beschermd moet worden, schrijf de datum op en verzegel het papier met het zakje. Het werk volgt Culpeper zonder zijn medische recepten te reproduceren of een wilde plant te oogsten.

Historische correspondenties