Meteen naar de content
AeternumAeternum
Melahel - geschiedenis van de tradities
Gustave Doré, Elia wordt gevoed door een engel, 1866. Symbolische illustratie; stelt niet specifiek Melahel voor — geschiedenis van de tradities.

Engelen: de geschiedenis van tradities

Melahel - geschiedenis van de tradities

6 min leestijd

Melahel neemt de drieëntwintigste plaats in binnen de reeks van de tweeënzeventig namen van de westerse kabbalistische engelenleer. In La Science cabalistique, in 1823 gepubliceerd door Lenain, wordt hij verbonden met planten, water, de voortbrengselen van de aarde, hulp tegen gevaren en de bescherming van reizigers. Dit portret biedt toegang tot een bijzonder concrete tak van de traditie van de genieën: die welke de plantenwereld, oude genezingskennis en vertrouwen bij het nemen van reisrisico's met elkaar verbindt. Om deze figuur te begrijpen, moet men de historische beschrijving lezen en haar plaatsen binnen de religieuze en naturalistische wereld van haar tijd.

Naam Melahel, soms ook getranscribeerd als Mélahel
Positie 23e naam van het systeem van de tweeënzeventig
Belangrijkste bron Lenain, La Science cabalistique, 1823, p. 59–60
Toegewezen koor Tronen, in de verdeling in groepen van acht
Correspondentie volgens Lenain 111e tot 115e graad van de sfeer
Thema's Planten, water, reizen en bescherming in gevaren

De drieëntwintigste naam van een kabbalistische reeks

Melahel behoort tot de tweeënzeventig namen die verbonden zijn met een combinatorische lezing van drie verzen uit Exodus, hoofdstuk 14. De Hebreeuwse tekst levert drie reeksen van tweeënzeventig letters, die kabbalistische tradities volgens een afwisselende leesrichting in kolommen naast elkaar plaatsen. Vervolgens ontstaan de namen van de genieën uit deze combinaties, vooral wanneer renaissanceauteurs ze opnemen in systemen van engelenleer.

De traditie van Johann Reuchlin en de werken die zijn leer voortzetten, hebben ertoe bijgedragen deze lettergroepen de vorm van individuele namen te geven. Latere occulte verhandelingen verbinden aan elk van deze namen een plaats in de sfeer, een of meer psalmen en bijzondere eigenschappen. Deze context verklaart waarom de aan Melahel toegeschreven functie per auteur en kalender verschilt.

In de reeks die Lenain overneemt, neemt Melahel de drieëntwintigste plaats in. Zijn naam bevindt zich dus binnen de derde groep van acht, die in deze indeling verbonden is met het koor van de Tronen. Deze plaats is eigen aan de opbouw van de verhandeling.

De beschrijving van Melahel in de Science cabalistique

Lazare Lenain publiceert in 1823 een werk waarin de tweeënzeventig genieën en hun eigenschappen worden samengebracht onder de titel La Science cabalistique, ou l'art de connaître les bons génies. De beschrijving van Melahel staat op de pagina's 59 en 60. Zijn attribuut wordt weergegeven met de formule « God die van kwalen bevrijdt », wat een algemene relatie met bescherming en hulp uitdrukt.

De auteur schrijft deze genius de graden 111 tot 115 van de sfeer toe en het twaalfde decan, dat hij onder de invloed van de Maan plaatst. Deze elementen illustreren de vermenging van astrologische gegevens, goddelijke namen en religieuze verwijzingen die kenmerkend is voor de verhandeling. Ze vormen geen liturgische kalender van de katholieke traditie.

Door de beschrijving binnen haar oorspronkelijke kader te lezen, wordt ook duidelijk dat Lenain de namen niet alleen volgens morele deugden indeelt. Hij schrijft hun domeinen van de natuur, beschermende functies en relaties met beroepen of menselijke activiteiten toe. Melahel vormt hiervan een bijzonder duidelijk voorbeeld.

Geneeskrachtige planten en de voortbrengselen van de aarde

Een belangrijk deel van de tekst betreft de plantenwereld. Lenain presenteert Melahel als een genius die invloed uitoefent op planten die nuttig zijn voor genezing, evenals op de voortbrengselen van de aarde. Volgens deze opvatting bezit de natuur een orde die kan worden gelezen aan de hand van de eigenschappen van planten, water en hemelse invloeden.

Deze visie verwijst naar een lange geschiedenis van de traditionele botanie, kruidenboeken en planetaire correspondenties. Westerse auteurs probeerden de eigenschappen van planten te verbinden met de hemelsferen en spirituele namen. De beschrijving van Melahel behoort tot dit intellectuele erfgoed, waarin de classificatie van de genieën een kader biedt om de natuur te interpreteren.

Het zou echter onjuist zijn hieruit af te leiden dat de engel therapeutische effecten garandeert. Planten bezitten eigenschappen die tegenwoordig botanische identificatie en een beoordeling vereisen die is afgestemd op hun gebruik. De geschiedenis van plantaardige correspondenties kan op zichzelf worden bestudeerd zonder hedendaagse medische kennis te vervangen.

Water, reizen en de bescherming van mensen

Lenain verbindt Melahel ook met water en verplaatsingen. De tekst spreekt over bescherming tegen wapens en de mogelijkheid om veilig te reizen. Deze dimensie brengt de genius dichter bij de concrete zorgen van een wereld waarin reizen blootstaat aan ongelukken, aanvallen en de onzekerheden van de wegen.

Het beeld van de beschermde reiziger komt voor in verschillende christelijke tradities en talrijke gebedenbundels. Bij Lenain is het opgenomen in een systeem dat engelennamen en kosmische invloeden combineert. Het gaat dus niet om hetzelfde kader als in het verhaal van Rafaël, die de jonge Tobias begeleidt, ook al zijn beide figuren verbonden met de veiligheid tijdens reizen.

Dit contrast laat zien hoe één menselijke behoefte verschillende religieuze voorstellingen kan krijgen. Het boek Tobit vertelt een doorlopend verhaal; de catalogus van Lenain schrijft domeinen toe aan namen die in een engelenreeks zijn samengebracht.

De psalm van vertrek en terugkeer

De beschrijving van Melahel citeert het laatste vers van psalm 120 volgens de Franse liturgische nummering, dat in andere Bijbels overeenkomt met psalm 121. De tekst stelt dat de Heer de persoon bewaart bij zijn vertrek en terugkeer. Deze woorden sluiten rechtstreeks aan bij het thema van bescherming tijdens reizen.

Deze ontlening is interessant omdat ze een zin uit de Schrift verbindt met een van de toeschrijvingen aan een genius. Lenain neemt een bekend gebed over en plaatst het vervolgens in een structuur van correspondenties waarin uren en graden van de sfeer voorkomen. Men moet de religieuze betekenis van de psalm niet verwarren met de historische geldigheid van alle verbanden die de auteur heeft uitgewerkt.

Het vers heeft zijn eigen betekenis binnen de liturgie en de christelijke lezing van de Psalmen: het bevestigt het vertrouwen in Gods bescherming. De engelenleer van Lenain vormt een aanvullende interpretatie van deze gebedstraditie.

De Tronen en de acht namen van de derde groep

Melahel behoort tot de groep van de namen 17 tot en met 24 in de rangschikking van de tweeënzeventig genieën in reeksen van acht. Deze groep wordt verbonden met het koor van de Tronen, dat ook bekend is uit de christelijke hiërarchie van de negen engelenkoren. De twee systemen hebben echter een verschillende geschiedenis.

De theologie van de Tronen, die onder meer bij Pseudo-Dionysius de Areopagiet is ontwikkeld, betreft de plaats van de hemelse orden in een hiërarchie van beschouwing en dienst. Zij kent niet de drieëntwintigste, vierentwintigste of vijfentwintigste naam uit de verhandeling van Lenain toe. De christelijke Kabbala nam deze categorieën over en verbond ze met haar eigen engelenindeling.

De studie van het koor van de Tronen maakt het mogelijk deze theologische geschiedenis terug te vinden. De naam Melahel getuigt vervolgens van het werk dat occultistische auteurs verrichtten om aanvullende correspondenties op te bouwen.

De overdracht van de naam in hedendaagse naslagwerken

Hedendaagse boeken over de tweeënzeventig engelen hebben de associatie van Melahel met vegetatie, reizen en hulp in moeilijke situaties behouden. Ze schrijven hem ook specifieke dagen en kleuren toe, waarvan de aanduidingen per systeem kunnen verschillen. Moderne kalenders geven niet altijd dezelfde data als de tabellen van Lenain uit 1823.

Het katholieke Directoire sur la piété populaire raadt af om buiten Michaël, Gabriël en Rafaël persoonlijke namen aan engelen toe te kennen. De plaats van Melahel in een historisch overzicht behoort dus tot het erfgoed van de occultistische engelenleer en de christelijke receptie van kabbalistische materialen.

Zijn belang ligt in de ontmoeting tussen drie werelden: de Hebreeuwse combinaties uit Exodus, de geleerde classificaties van de renaissance en de naturalistische aandachtspunten van een Franse auteur uit de 19e eeuw. Door de oorspronkelijke beschrijving te lezen, blijven deze dimensies behouden zonder Melahel te reduceren tot één afzonderlijke eigenschap.

Bronnen en referenties

Lenain, La Science cabalistique, Amiens, 1823, beschrijving nr. 23, pagina's 59–60, transcriptie van de oorspronkelijke uitgave.

Bibliothèque nationale de France, bibliografische beschrijving van La Science cabalistique.

Psalm 120, vers 8, gebed om bescherming bij vertrek en terugkeer, AELF.

Exodus, hoofdstuk 14, verzen 19–21, tekst aan de basis van de vorming van de tweeënzeventig namen.

Illustratie: Gustave Doré, Elia gevoed door een engel, 1866, historisch werk uit het publieke domein. Symbolisch beeld van het engelenthema, geen oude afbeelding van de figuur die in dit artikel wordt genoemd.

Winkelwagen 0

Je winkelwagen wacht op je.

Begin met winkelen
Betalen in 3/4 termijnen zonder kosten