Przejdź do treści
AeternumAeternum
Krzyż

Pentakle księdza Julio

Krzyż

Pobierz

Krzyż

Krzyż — pentakl księdza Julio, oryginalna rycina z 1908 roku

Oryginalne liternictwo i tusz · skan w rozdzielczości 360 dpi

Czas czytania: 3 min
Krzyż — pentakl księdza Julio, oryginalna rycina z 1908 roku

W zbiorze księdza Julio Krzyż nie jest chrześcijańskim obrazem umieszczonym tylko po to, by przypomnieć Mękę Pańską. Przedstawia wyraźne przeciwieństwo ciemnego drewna krzyża i jasności otaczającego witrażu. W tym kontraście Julio rozwija odczytanie pocieszenia i wewnętrznej siły.

Nota zwraca się przede wszystkim nie do osoby broniącej się przed wrogiem, lecz do przechodzącej przez trudny do uniknięcia ból. Dotyczy zwłaszcza strat uczuciowych i żałoby, co daje jej określone miejsce wśród pentakli ochrony i błogosławieństwa.

Najważniejsze informacje

Tradycja Krzyż Chrystusa i światło witrażu
Figura Ciemny krzyż w centrum świetlistej kompozycji
Zastosowania Odwaga, wytrwałość, smutek i pocieszenie
Źródło Ksiądz Julio, 1908, nota nr 68

Odczytywanie symboliki

Krzyż skupia pamięć próby, a otaczające światło przywołuje ideę pomocy i zbawienia. Witraż nie pełni więc czysto dekoracyjnej roli; wpisuje nadzieję wokół figury cierpienia. Całość odpowiada chrześcijańskiemu odczytaniu Męki w świetle zmartwychwstania.

W wyjaśnieniu Julia krzyż przedstawia doświadczone próbą życie i cierpienie. Jasny witraż wyraża bliskość zbawienia i światła. Plansza gra przeciwieństwem centralnej figury i barwnego otoczenia; oba elementy zachowano w reprodukcji.

Deus noster refugium et virtus

Nasz Bóg jest naszą ucieczką i siłą.

Słowa Deus noster refugium et virtus, obecne w tradycji Psalmów, łączą dwa uzupełniające się pojęcia: schronienie i siłę. Schronienie oznacza szukane oparcie; siła — zdolność wytrwania w próbie. Julio odnosi słowa do konkretnej sytuacji osoby doświadczonej cierpieniem.

Pochodzenie i kontekst pentaklu

Krzyż ma oczywiście historię znacznie starszą niż ksiądz Julio. Autor nie wymyśla chrześcijańskiego sensu ani nabożeństwa; włącza go do repertorium drukowanych figur o szczególnym przeznaczeniu. Odniesienia biblijne i symbolika witrażu pozwalają zbudować notę wykraczającą poza samo przypomnienie przedmiotu.

Wartość planszy wynika również z kompozycji. W ikonografii chrześcijańskiej światło wokół krzyża towarzyszy rozważaniu cierpienia i zbawienia. Tutaj relacja wizualna odpowiada prośbie o wsparcie wyrażonej po łacinie.

Przypisywane działanie

Julio łączy znak z siłą i wytrwałością potrzebnymi do zniesienia tego, co wydaje się nieuniknione. Wymienia zwłaszcza zawiedzione uczucia i utratę ukochanej osoby. Odczytanie należy do religijnego pocieszenia i nadziei; nie pozwala obiecywać zniknięcia żałoby lub cierpienia.

Zawiedzione uczucia i śmierć bliskiego wyraźnie należą do sytuacji wymienionych przez Julia. Prośba dotyczy przejścia przez próbę, a nie jej magicznego wymazania. Rozróżnienie pozwala uniknąć zamieniania noty w obietnicę anulowania wydarzenia lub zmiany cudzej woli.

Autora interesuje siła potrzebna do kontynuowania mimo bólu. Pentakl wyraża więc pocieszenie bardzo odmienne od Tarczy, związanej bardziej ze zbiorową ochroną wobec konfliktów.

Zastosowanie u Julia

Pentakl należy do błogosławionych i konsekrowanych nośników opisanych w książce. Zastosowanie można rozumieć jako modlitwę o przejście przez próbę. Nota nie zaleca obowiązkowego czasu trwania, szczególnej nowenny ani ceremonii sprowadzającej ukochaną osobę z powrotem.

Figura należy do nośników, dla których Julio opisuje przygotowanie przez błogosławieństwo i konsekrację. Nota nie dostarcza rytuału sprowadzającego nieobecną osobę ani nowej formuły do dodania do reprodukowanego tekstu. Sercem zastosowania pozostaje modlitwa o schronienie.

Badając ją, można zacząć od łacińskiej formuły, a następnie wrócić do wizualnego kontrastu ryciny. Tekst i barwy wyrażają to samo napięcie przeżywanej próby i proszonej siły.

Rozumienie niuansów figury

Porównanie Krzyża z Raną boku Jezusa Chrystusa ujawnia dwa bliskie, lecz odmienne ujęcia Męki. Pierwsze podkreśla wytrwałość i pocieszenie; drugie dotyczy podatności na zranienie przedstawionej przez określoną ranę. Obecność krzyża nie usuwa niuansów.

Źródło i warianty

Ksiądz Julio, Le Livre secret des grands exorcismes et bénédictions, wydanie drugie, Vincennes, nakładem autora, 1908. Objaśnienie i zastosowanie nr 68, s. 451–452. Plansza nr 20 trzeciego tomu. Praktyczne wskazówki o błogosławionych i konsekrowanych nośnikach znajdują się na s. 462–463.

Digitalizacja: Divinity School Library, Duke University / Internet Archive.

Zobacz planszę w dawnym wydaniu

Koszyk 0

Twój koszyk czeka na Ciebie

Odkryj nasze produkty
Płatność w 3 lub 4 ratach bez dodatkowych opłat