Przejdź do treści
AeternumAeternum
Archanioł Michał

Pentakle księdza Julio

Archanioł Michał

Pobierz

Archanioł Michał

Archanioł Michał — pentakl księdza Julio, rycina z 1908 roku

Oryginalne liternictwo i tusz · skan w rozdzielczości 360 dpi

Czas czytania: 3 min
Archanioł Michał — pentakl księdza Julio, rycina z 1908 roku

W zbiorze pentakli księdza Julio Archanioł Michał pojawia się jako monogram: litery imienia krzyżują się w figurę. Pieczęć odczytuje się wraz z dewizą Quis ut Deus, tradycyjnie związaną z Michałem. Pytanie „Któż jak Bóg?” precyzuje zakres wezwania: przywoływana siła nie jest wolą osobistej dominacji.

Książka zachowuje kilka wersji znaku, w tym planszę trzeciego tomu odsyłającą do wcześniejszego objaśnienia. Badając figurę bez pomyłek, trzeba rozpoznać litery MICAEL lub MICHAËL, rozróżnić inskrypcje i śledzić drukowane odesłania zamiast łączyć wersje.

Najważniejsze informacje

Tradycja Monogram Archanioła Michała
Figura Splecione imię Michała i formuła Quis ut Deus
Zastosowania Obrona duchowa, ochrona przed przeciwnościami losu
Odniesienie Ksiądz Julio, 1908, nota nr 78

Odczytywanie symboliki

Splot nadaje imieniu Michała wygląd magicznej figury. Pierwszy krok lektury polega jednak na wizualnym rozplątaniu sieci, by rozpoznać litery. Julio nie daje nowego alfabetu do swobodnego rozszyfrowania; przekształca imię archanioła w rysunek wezwania.

Julio utożsamia monogram z MICAEL lub MICHAËL i opisuje archanioła jako księcia niebiańskich zastępów. Napis Quis ut Deus nadaje figurze temat siły skierowanej ku Bogu. Rysunek zachowuje znaki dawnej planszy.

Formuła zewnętrzna wyjaśnia związek pomiędzy imieniem a przywoływaną siłą. W tradycji chrześcijańskiej Michał przedstawiany jest jako obrońca ludu Bożego. Pokora wyrażona pytaniem Quis ut Deus pozwala odróżnić tę duchową moc od poszukiwania indywidualnego prestiżu.

Historia i tradycje

Michał zajmuje ważne miejsce w chrześcijaństwie, zwłaszcza w historii Apokalipsy, gdzie prowadzi swoje anioły przeciwko smokowi. Kościoły, przedstawienia uzbrojonego archanioła i modlitwy o ochronę świadczą o długim rozpowszechnianiu się jego pobożności. Ta historia wyprzedza publikacje Julio o wiele stuleci.

Julien-Ernest Houssay, ksiądz Julio, przejmuje tradycję w repertuarze łączącym dawne obrazy, modlitwy i pentakle. Zmiana formy niektórych rycin nie zmienia tożsamości archanioła, ale wymaga zachowania napisów właściwych każdej planszy.

Przypisywane działanie

Nota trzeciego tomu odsyła do przypisań pierwszej wersji: przeciwstawienia złym mocom, obrony w udrękach i ochrony w bitwach. Julio dodaje odkrywanie rzeczy ukrytych, precyzując jednak, że szukane skarby muszą rzeczywiście istnieć.

Nota wymienia obronę przed złymi mocami, cierpienia i okoliczności walki. Autor przywołuje też rzeczy ukryte i odkrywanie skarbów, precyzując ich rzeczywiste istnienie. Zastrzeżenie ujawnia sposób łączenia szerokich duchowych przypisań z konkretnymi troskami.

Efekty te należą do myślenia religijnego Julio. Monogramu nie należy przedstawiać jako gwarancji fizycznego zwycięstwa, całkowitej ochrony materialnej lub odkrycia ukrytej własności. Głównym znaczeniem pozostaje prośba o ochronę i siłę za wstawiennictwem Michała.

Zastosowanie u Julia

Znak towarzyszy modlitwie ochronnej w ramach błogosławionych i konsekrowanych nośników. Prezentowana wersja przejmuje zastosowania noty nr 45; nie proponuje dodatkowego materialnego rytuału.

Julio rozważa pentakl w ramach błogosławionych i konsekrowanych nośników wraz z modlitwą. Wersja trzeciego tomu odsyła do zastosowań innej figury Michała; nie opisuje nowego samodzielnego rytuału. Rzetelna lektura sięga więc do obu fragmentów.

Reprodukcja musi zachować dawne znaki. Arbitralne zastąpienie rysunku pieczęcią krążącą w internecie groziłoby przedstawieniem wariantu obcego książce. Imię, dewiza i religijne przeznaczenie to trzy niezbędne punkty odniesienia.

Co wyróżnia ten pentakl

Rafał i Gabriel również mają monogramy, lecz noty dotyczą innych intencji. Błogosławieństwo świętego Antoniego z Padwy także przywołuje chrześcijańską ochronę, tym razem przez wielki krzyż i zapisaną formułę.

Smok pozwala wreszcie uzupełnić odczytanie ikonografii, odsyłając do innej figury przeciwności w repertuarze. Symbole muszą jednak pozostać związane z określoną planszą.

Źródło i warianty

Ksiądz Julio, Le Livre secret des grands exorcismes et bénédictions, Vincennes, nakładem autora, 1908. Objaśnienie i zastosowanie nr 78, s. 457; odesłanie s. 438–439. Praktyczne wskazówki o błogosławionych i konsekrowanych nośnikach: s. 462–463.

Numeracja klasycznego repertorium: 18 z 44. Numeracja różni się od inwentarza rycin w dawnych tomach.

Przeczytaj notę w wydaniu z 1908 roku

Rycina z egzemplarza zdigitalizowanego przez Divinity School Library, Duke University / Internet Archive, w rozdzielczości 360 dpi. Zachowano kompozycję, znaki i kolory.

Zobacz dawną planszę

Koszyk 0

Twój koszyk czeka na Ciebie

Odkryj nasze produkty
Płatność w 3 lub 4 ratach bez dodatkowych opłat