René Schwaeblé werd geboren in Parijs in 1873 in een familie van Elzasser afkomst. Journalist, romanschrijver en essayist, hij leefde aan het einde van de 19e en het begin van de 20e eeuw in een tijdperk gekenmerkt door een interesse in het fantastische, de occulte wetenschappen en initiatiegenootschappen. Zijn naam is vandaag de dag nog steeds verbonden aan de Franse esoterische literatuur, hoewel zijn werk dit ene domein ruimschoots overstijgt. Hij schreef zowel populaire romans als teksten gewijd aan vreemde fenomenen, geluk, onzichtbare invloeden of geheime tradities. Zeer actief in de literaire kringen van het Parijse Belle Époque, werkte René Schwaeblé mee aan verschillende kranten en tijdschriften. Zijn directe, beeldende en toegankelijke schrijfstijl stelde hem in staat een breed publiek te bereiken. In tegenstelling tot sommige occultisten uit zijn tijd die complexe werken schreven voor besloten kringen, hanteerde Schwaeblé een levendige en concrete toon. Zijn teksten combineren geleerdheid, anekdotes, volksverhalen en verwijzingen naar oude praktijken. Deze manier van schrijven verklaart deels het succes van verschillende van zijn werken met uiteenlopende onderwerpen: volksbijgeloof, magnetisme, geluk, hekserij, occulte invloeden, Europese magische tradities of legendes.






















































































































































































































