Paracelsus, met zijn volledige naam Philippus Aureolus Theophrastus Bombastus von Hohenheim, werd geboren op 10 november 1493 in Einsiedeln, in Centraal-Zwitserland, en overleed op 24 september 1541 in Salzburg, tegenwoordig in Oostenrijk.
Zwitserse arts, filosoof, alchemist en leken-theoloog van Duitse taal, wordt hij beschouwd als een van de pioniers van de moderne geneeskunde en toxicologie.
Zoon van Wilhelm Bombast von Hohenheim, arts en alchemist, kreeg Paracelsus een eerste opleiding in botanica, geneeskunde, mineralogie en natuurfilosofie. Hij vervolgde zijn medische studies aan de Universiteit van Bazel en daarna aan die van Wenen, en behaalde zijn doctoraat in de geneeskunde aan de Universiteit van Ferrara in 1515 of 1516. Tussen 1517 en 1524 reisde Paracelsus door Europa en deed praktische kennis op in geneeskunde en alchemie.
In 1527 werd hij benoemd tot stadsarts en hoogleraar aan de Universiteit van Bazel, waar hij in het Duits lesgaf in plaats van in het Latijn, waardoor zijn colleges toegankelijker werden voor een breder publiek. Paracelsus stond bekend om zijn kritiek op de traditionele medische praktijken van zijn tijd, met name die gebaseerd op de leer van Galenus en Avicenna. Hij pleitte voor een medische benadering gebaseerd op directe observatie en het gebruik van chemische stoffen om ziekten te behandelen, waarmee hij de basis legde voor de medische chemie.
Onder zijn opmerkelijke bijdragen wordt hij erkend als de vader van de moderne toxicologie, omdat hij het concept introduceerde dat "de dosis het vergif maakt". Hij ontwikkelde ook het idee van analogie tussen het microkosmos (de mens) en het macrokosmos (het universum), wat de medische en filosofische denkwijze van de Renaissance beïnvloedde.
Paracelsus overleed op 24 september 1541 in Salzburg.
