Jules Sperber — beter bekend onder de gelatiniseerde naam Julius Sperber of onder het pseudoniem Julianus de Campis — is een Duitse auteur uit het einde van de Renaissance, geboren rond 1540 in Seebergen en overleden in 1616 in Dessau. Als schrijver verbonden aan de alchemistische en rozenkruisersstromingen, neemt hij ook een belangrijke positie in binnen de intellectuele kringen van zijn tijd.
Afkomstig uit een familie die sterk beïnvloed is door de protestantse Reformatie, groeit Sperber op in een religieuze en geleerde omgeving. Zijn vader is protestants superintendent en verschillende van zijn broers worden predikanten. Deze theologische en humanistische opleiding stuurt zijn onderzoek al vroeg richting filosofie, theologie en hermetische wetenschappen die toen circuleerden in het geleerde Europa van de 16e eeuw.
Sperber wordt later arts en adviseur van prins Christian I van Anhalt. Naast deze activiteit schrijft hij verschillende verhandelingen over alchemie, kabbala en initiatiesociëteiten. Zijn geschriften behoren tot de opkomende rozenkruisersbeweging en zijn enkele van de eerste teksten die proberen de oorsprong en missie van het Broederschap van het Rozenkruis te verklaren.
