Henri Sérouya is een Franse auteur en essayist uit het begin van de 20e eeuw, vooral bekend om zijn werk over esoterie, symboliek en westerse initiatietradities. Actief in de intellectuele en spirituele kringen van zijn tijd, behoort hij tot een onderzoeksrichting die probeerde filosofie, oude religieuze tradities en symbolische wetenschappen met elkaar te verbinden, zonder zich te beperken tot een strikt confessionele benadering.
Hij was vooral geïnteresseerd in hermetische doctrines, de kabbala, alchemie en de grote denkrichtingen uit de Oudheid en de Middeleeuwen. Zijn geschriften zijn bedoeld om complexe kennis toegankelijk te maken, terwijl hij een historische en conceptuele nauwkeurigheid behoudt. In tegenstelling tot sommige auteurs uit zijn tijd hanteert hij een analytische en pedagogische toon, waarbij hij meer gericht is op het verhelderen van denkstructuren dan op het produceren van spectaculaire esoterische teksten.
Henri Sérouya behoort tot die generatie auteurs voor wie de studie van oude tradities een hulpmiddel is om de wereld en de mens te begrijpen. Zijn werken, tegenwoordig relatief onbekend maar nog steeds gezocht, getuigen van een periode waarin de westerse esoterie probeerde in dialoog te treden met filosofie, religiegeschiedenis en de opkomende psychologie.
