Sint Rita van Cascia, vaak de heilige van de onmogelijke zaken genoemd, is een van de meest vereerde figuren in de katholieke devotie. Geboren in 1381 in Roccaporena, Italië, werd Rita een iconisch symbool van lijden, geduld en hoop.
Al op jonge leeftijd wilde Rita non worden, maar haar ouders lieten haar trouwen met een man die als brutaal en gewelddadig werd beschouwd. Ondanks de moeilijkheden in haar huwelijk leefde ze haar leven met vroomheid en toewijding, biddend voor de bekering van haar man. Na 18 jaar huwelijk werd haar man vermoord, waardoor Rita alleen achterbleef met hun twee zonen. Kort daarna stierven ook haar zonen, wat haar bevrijdde van haar familiale verplichtingen en haar in staat stelde haar religieuze roeping te volgen.
Rita trad toe tot het klooster van de Augustinessen in Cascia, waar ze de rest van haar leven doorbracht in gebed en boetedoening. Ze is vooral bekend vanwege de stigmata van een doorn die, volgens de traditie, afkomstig was van de doornenkroon van Christus en die op haar voorhoofd verscheen. De wonderen die met haar leven en haar voorspraak na haar dood in 1457 werden verbonden, maakten haar populair onder degenen die geconfronteerd worden met wanhopige of moeilijke situaties.
Sint Rita wordt vaak afgebeeld in het habijt van de Augustinessen, met een doornenkroon op haar hoofd of met een crucifix en rozen in haar handen. De rozen zijn een symbool dat verband houdt met een wonder dat kort voor haar dood plaatsvond, toen ze een nicht vroeg om haar in de winter een roos uit de tuin van haar ouderlijk huis te brengen, een taak die op wonderbaarlijke wijze werd vervuld.
Haar feestdag wordt gevierd op 22 mei, en vele gelovigen wenden zich tot haar om hulp te vragen bij zaken van gerechtigheid, familievrede en, meer in het algemeen, bij alle zaken die verloren of onmogelijk lijken. Sint Rita is een bron van inspiratie voor geloof, veerkracht en het vermogen om lijden om te zetten in een spirituele gave.
