Sint Antonius van Padua is een van de meest populaire en vereerde heiligen in het katholicisme, bekend om zijn welsprekendheid, diepe toewijding en zijn vaardigheid om verloren voorwerpen terug te vinden. Geboren in 1195 in Lissabon, Portugal, werd hij Fernando gedoopt. Op jonge leeftijd trad hij toe tot de orde van de reguliere kanunniken van Sint-Augustinus voordat hij in 1220 franciscaan werd, waarbij hij zijn naam veranderde in Antonius ter ere van Sint Antonius de Grote, geïnspireerd door het martelaarschap van vijf franciscanen.
Antonius is beroemd om zijn krachtige prediking en theologische onderwijs. Hij bracht het grootste deel van zijn leven door in Italië en Frankrijk, waar hij met zo'n vurigheid en welsprekendheid predikte dat zelfs de hardste harten zich bekeerden. Naast zijn prediking staat hij bekend om zijn vermogen om de armen te troosten en degenen in moeilijkheden te helpen. Sint Antonius had een diepgaande kennis van de Bijbel, waardoor hij relevante en troostrijke antwoorden kon geven aan de gelovigen die naar hem toe kwamen.
Sint Antonius wordt vaak aangeroepen als de patroonheilige van verloren voorwerpen, een devotie die op anekdotische wijze begon: volgens een legende nam een novice die de orde verliet een psalter mee die Sint Antonius vaak gebruikte. Nadat hij had gebeden voor de terugkeer ervan, keerde de novice terug en gaf het psalter terug. Sindsdien wenden veel gelovigen zich tot hem wanneer ze voorwerpen zijn kwijtgeraakt of geconfronteerd worden met dringende spirituele noden.
Hij wordt meestal afgebeeld in een franciscaner habijt, met het Kind Jezus, een lelie of een boek, symboliserend zijn zuiverheid, kennis en zijn bijzondere relatie met het kindje Jezus dat aan hem zou zijn verschenen. Sint Antonius overleed op 13 juni 1231 in Padua, Italië, en werd minder dan een jaar later heilig verklaard, wat getuigt van de enorme impact van zijn heiligheid en zijn bediening. Zijn feestdag wordt gevierd op 13 juni, de dag van zijn overlijden.
