Het Onbevlekt Hart van Maria is een diepe devotie binnen de katholieke traditie, die de zuiverheid, het lijden en de moederlijke liefde van de Maagd Maria symboliseert. Deze devotie richt zich op het hart van Maria als de weerspiegeling van haar innerlijk leven, haar deugden, haar onvoorwaardelijke liefde voor God en voor de mensheid, evenals haar gedeelde lijden met haar zoon Jezus.
De iconografie van het Onbevlekt Hart toont vaak het hart van Maria omgeven door vlammen, om haar vurige en zuiverende liefde te vertegenwoordigen, en bekroond met rozen, een symbool van schoonheid en pijn (de doornen). Het hart wordt ook doorboord door een zwaard, zoals Simeon in het Evangelie van Lucas heeft geprofeteerd, wat wijst op de pijn die Maria zou lijden door de passie en de dood van Jezus.
De devotie tot het Onbevlekt Hart van Maria werd populair door de verschijningen van de Maagd in Fatima, Portugal, in 1917, waar zij aan drie kinderen zou hebben geopenbaard dat de devotie tot haar onbevlekt hart vrede in de wereld en het einde van de oorlog zou brengen. Maria vroeg om de toewijding van Rusland aan haar onbevlekt hart en de communie van herstel op de eerste zaterdagen van de maand.
Het Onbevlekt Hart wordt vaak geassocieerd met beloften van goddelijke bescherming, bijzondere genaden en leiding naar het eeuwige heil. Gelovigen beoefenen deze devotie door deel te nemen aan de Mis, het bidden van de rozenkrans en het aanbieden van daden van herstel en toewijding aan het hart van Maria. Deze devotie wordt gevierd op de zaterdag na het feest van het Heilig Hart van Jezus, waarmee de band tussen moeder en zoon in de christelijke spiritualiteit wordt versterkt.
