Algemene beschrijving van Plakavac
De Plakavac is een vampierachtig wezen uit de Slavische folklore, specifiek geregistreerd in Herzegovina. Hij wordt beschreven als de geest van een pasgeborene die door zijn moeder is gewurgd. Na de dood staat hij 's nachts op uit zijn graf en keert vaak terug naar het huis waar hij is gestorven, terwijl hij schril huilt, wat hem zijn naam geeft (van het woord "plakati", wat huilen betekent in het Slavisch). Hoewel deze angstaanjagende kreten de levenden achtervolgen, wordt de Plakavac meestal niet als gevaarlijk beschouwd; hij richt geen directe schade aan mensen aan, maar huilt en spookt alleen rond.
De Plakavac behoort tot de categorie van vampiers en terugkerende geesten in de Slavische folklore, verwant aan andere wezens zoals de Poroniec of de Drekavac, geesten die voortkomen uit voortijdige of tragische sterfgevallen van pasgeborenen of ongeboren kinderen. Deze geesten worden gezien als ongelukkig en zwervend, terugkerend in de wereld van de levenden om hun lijden te uiten.
Overzichtstabel van Plakavac
| Stenen | Onyx, obsidiaan |
| Kleuren | Zwart, donkergrijs |
| Planten | Monnikskap, brandnetel |
| Sterrenbeelden | Schorpioen, Kreeft |
| Planeet | Saturnus (symbool van de dood en verloren zielen) |
| Offergaven | Kaarsen, as, beschermende voorwerpen |
Symbolen en verschijningen van Plakavac
De Plakavac wordt afgebeeld als een klein figuurtje van een kind of een pasgeborene, vaak misvormd of verminkt, wat de tragische dood symboliseert die hij heeft ondergaan. Zijn onophoudelijke gehuil is het belangrijkste teken van zijn aanwezigheid, en de bewoners die hem horen nemen meestal maatregelen om hem te kalmeren, zoals zuiveringsrituelen of offergaven.
Afstamming van Plakavac
De Plakavac heeft geen goddelijke afstamming, maar maakt deel uit van de geesten van de dood in de Slavische mythologie. Hij is verbonden met de overtuigingen over ongeboren zielen of kinderen die stierven voordat ze volwassen werden, zielen die als kwetsbaar worden beschouwd en zwerven tussen de werelden van de levenden en de doden. Deze geesten uiten vaak woede of diepe droefheid vanwege hun voortijdige en onrechtvaardige lot.
){kind=link}