Algemene beschrijving van Wadd
Wadd, wiens naam "liefde" of "genegenheid" betekent, was een maangodheid die vooral werd vereerd in het oude Zuid-Arabië, met name in Ma'in en het koninkrijk Qataban. Hij werd geassocieerd met welwillendheid, vruchtbaarheid en genegenheid, centrale waarden voor landbouw- en veeteeltgemeenschappen. Wadd symboliseerde de verbindende kracht van liefde, niet alleen tussen mensen, maar ook tussen mensen en goden. Hij werd vooral vereerd in steden zoals Ma'rib en Najran, en zijn verering omvatte offers om de voorspoed van families en kuddes te verzekeren.
Tabel van correspondenties van Wadd
| Stenen | Lapis lazuli, maansteen |
| Kleuren | Wit, blauw, zilver |
| Planten | Palmboom, cipres, mirte |
| Tekens | Kreeft, Vissen |
| Planeet | Maan (symbool van vruchtbaarheid en liefde) |
| Offerandes | Melk, honing, plantaardige offers |
Symbolen en verschijningen van Wadd
Wadd werd vaak afgebeeld in de vorm van een maansikkel, een terugkerend symbool in de maanvereringen van het pre-islamitische Arabië. De maan werd beschouwd als een beschermende en welwillende godheid, en Wadd belichaamde het zachte en geruststellende licht van de nacht, dat geesten kalmeerde en liefde en eenheid bevorderde. In sommige voorstellingen wordt hij ook vergezeld door dierfiguren, zoals de stier of de leeuw, die kracht en vruchtbaarheid symboliseren. Het komt ook vaak voor dat zijn naam verschijnt in inscripties vergezeld van vruchtbaarheidssymbolen, zoals de wijnstok of de palmboom.
Genealogie van Wadd
Wadd heeft geen duidelijk gedefinieerde genealogie in de Arabische mythologie, maar wordt vaak beschouwd als een centrale maangodheid in de koninkrijken van Zuid-Arabië, zoals Ma'in en Qataban. Hij wordt soms gezien als een god die afstamt van of afgeleid is van oude Semitische maangoden, wat hem verbindt met andere Semitische pantheons en godheden zoals Sin, de Mesopotamische maangod. Zijn verering verspreidde zich in verschillende regio's van Zuid-Arabië en bleef invloedrijk tot de komst van de islam.
