Wat is het Litha-sabbat?

Litha is de sabbat die de zomerzonnewende markeert, de langste dag van het jaar. Het viert de zon op haar hoogtepunt, de kracht van het licht, de volwassenheid van de natuur en de aangekondigde overvloed. Het is een moment van kwetsbaar evenwicht, vlak voordat het wiel langzaam naar de duisternis kantelt. Het wordt geassocieerd met kracht, vruchtbaarheid, vreugde en dankbaarheid.

Litha is niet slechts een eerbetoon aan de zon. Het is een bewuste pauze op het hoogtepunt van het licht.

1. Welke plaats heeft het in het jaarwiel?

Litha staat tegenover Yule, de winterzonnewende. Waar Yule de terugkeer van het licht in de duisternis aankondigde, kondigt Litha het begin van de afname in het licht aan. Het is het hoogste punt, het hoogtepunt van het vuur, de uitstraling en de zichtbare groei.

Na Litha beginnen de dagen langzaam korter te worden, ook al neemt de warmte nog toe.

Deze sabbat markeert de volwassenheid van de cyclus. Wat tijdens Imbolc en Beltane is gezaaid, is nu volledig zichtbaar, belichaamd en levend.

2. Wat wordt er tijdens Litha gevierd?

We vieren de zon, de levenskracht, de oogsten die in voorbereiding zijn en de vrijgevigheid van de aarde. Het is een feest van vreugde, openheid en vitaliteit. We danken voor wat groeit, versterken wat ontluikt en verbinden ons met de kracht van het innerlijke en uiterlijke vuur.

Het is ook een moment van zonnemagie, bescherming, zegening en creativiteit. Planten die tijdens Litha worden geoogst, worden beschouwd als geladen met energie. De vuren die op deze dag worden aangestoken, zijn vuren van zuivering en helderheid.

Het is een tijd om het leven in zijn volle licht te eren.

3. Wat is de energie van deze sabbat?

Litha draagt een energie van volheid, warmte en vreugdevolle overvloed. Het is een feest dat gericht is op de open hemel, het hoge gras, de dans en de offers. We werken er aan dankbaarheid, innerlijk licht en de magie van het moment.

Maar het is ook een drempel: het licht bereikt zijn maximum… en begint daarna af te nemen. Dat is geen verdriet, maar een herinnering aan het evenwicht. Niets duurt eeuwig. Zelfs het licht moet leren weer af te dalen.

Het is een trots en vredig, vurig en vol feest. En in het licht van Litha vieren we wat er hier en nu is, in al zijn schoonheid.