Dioriet

Dioriet is een gesteente van contrast: lichte veldspaten, donkere amfibolen of mica’s, met in sommige samenstellingen enkele kwartskorrels, samengebracht door het langzaam afkoelen van magma. Het heeft geen eigen formule en geen afzonderlijke minerale kracht. Zijn symbolische kracht ontstaat uit de samenstelling: verschillende materialen behouden hun eigen karakter en vormen toch één geheel.

De menselijke geschiedenis ervan biedt een opmerkelijk houvast. In het Mesopotamië van het 3e millennium voor onze jaartelling werden beelden van Gudea uit dioriet in tempels gewijd. Dit gebruik bewijst geen magische leer die specifiek bij het gesteente hoort, maar maakt wel een historische verbinding mogelijk met duurzaamheid, offergaven, bestuur en gebouwd werk. Jupiter, Saturnus en de Aarde vormen hier een samenhangende interpretatie.

Om deze steen tussen verwante mineralen te plaatsen, vergelijk je hem met Gabbro, Pegmatiet en Lave.

Eén gesteente, meerdere mineralen

Dioriet is een plutonisch stollingsgesteente, geen mineraalsoort. De classificatie van de British Geological Survey plaatst het bij de korrelige gesteenten die worden gedomineerd door plagioklaas met een middelmatige samenstelling, naast een aanzienlijk aandeel donkere mineralen.

Elk exemplaar heeft dus zijn eigen verhouding van korrels. De hardheid, kleur en reactie op slijtage hangen van deze samenstelling af.

Het lichte en het donkere

Plagioklaas vormt de witte of grijze zones. Hoornblende, biotiet en pyroxeen leveren de zwarte of zeer donkergroene korrels; ook kwarts of titaniet kan aanwezig zijn. De National Park Service legt uit hoe intrusieve gesteenten hun zichtbare kristallen krijgen door langzaam af te koelen onder de grond.

Het gespikkelde patroon stelt geen twee vijandige krachten tegenover elkaar. Het toont verschillende bestanddelen die samen deel uitmaken van dezelfde structuur, een vruchtbaarder beeld dan een eenvoudige scheiding tussen licht en duisternis.

Gudea, de tempel en het offer

Rond 2090 avant notre ère, le souverain Gudea de Lagash fit placer dans plusieurs sanctuaires des statues de lui-même taillées dans de la diorite. Le Metropolitan Museum of Art conserve l’une de ces figures, portant une dédicace et représentée les mains jointes dans une attitude de prière.

De harde steen kwam van ver en vereiste vakkundig hakwerk. Ze droeg daardoor een politiek, religieus en herinneringsgericht werk: bouwen voor de goden, een naam inschrijven en vragen dat de daad van de koning voortduurt.

Jupiter, Saturnus en Aarde

Jupiter staat voor bestuur, rechtvaardigheid en de omvang van het project. Saturnus komt overeen met gehouwen steen, lange tijdsduur en verantwoordelijkheid. De Aarde ontvangt het geheel, terwijl een vleugje zonne-energie de zichtbaarheid van het voltooide werk kan markeren.

Donderdag past bij organisatie, zaterdag bij consolidatie. Donkerblauw, grijs, wit en oker vormen het rituele kleurenpalet. Een plan, een zegel en een vierkant stuk stof brengen de bijbehorende voorwerpen samen.

Een geheel besturen

Dioriet begeleidt teamleiding, de verdeling van rollen, de bouw van een huis of het hervatten van een versnipperd project. Ze nodigt uit om de functie van elk onderdeel te erkennen voordat uniformiteit wordt geëist.

Ze ondersteunt ook verbintenissen die namens een gemeenschap zijn aangegaan. Haar vraag is niet « hoe leg ik mijn wil op? », maar « welke vorm maakt het mogelijk dat iedereen bijdraagt zonder zijn plaats te verliezen? »

Het ritueel van de gemeenschappelijke steen

Leg de Dioriet in het midden van een plan of vel papier. Schrijf eromheen de personen, middelen en beperkingen van het project. Verbind alleen de elementen die werkelijk moeten samenwerken en benoem vervolgens de beslissing waarvoor u verantwoordelijkheid draagt.

Zeg: « Ik voeg samen zonder te verwarren. Ik geef leiding zonder uit te wissen. Moge het gezamenlijke werk elk onderdeel rechtvaardiger maken. » Sluit de sessie af door de volgende stap te dateren.

Correspondenties en referentiepunten