Calamine is niet één enkele steen, maar een oude mijnbouwnaam voor verschillende secundaire zinkertsen. Smithsoniet, hemimorfiet, hydrozinciet en andere materialen konden onder deze benaming schuilgaan. De geschiedenis ervan maakt deel uit van de scheiding van te ruime categorieën.
Calamine bezit echter een waarachtige materiële herinnering: het werd gebruikt om zink in koper te brengen bij de vroegere vervaardiging van messing. Mercurius beheerst hier de verzamelnaam en de analyse, Venus ontvangt het koper en de legering, de Aarde draagt het erts en het Vuur volbrengt de transformatie.
Om deze steen tussen verwante mineralen te plaatsen, vergelijk je hem met Zinkiet, Sfalériet en Diafragma.
Een oude verzamelnaam
Het woord calamine werd toegepast op verschillende secundaire zinkertsen. De beschrijving van Mindat noemt vooral smithsoniet en hemimorfiet, maar ook hydrozinciet, willemiet en sauconiet.
Een etiket met « Calamine » maakt het dus niet mogelijk om zonder onderzoek een soort toe te wijzen. De naam behoudt een historische en commerciële betekenis, zolang men de ruime betekenis ervan erkent.
Smithsoniet en hemimorfiet
Smithsoniet is een zinkcarbonaat ZnCO3, terwijl hemimorfiet een gehydrateerd zinksilicaat is. Hun samenstelling en structuur verschillen, ook wanneer de kleuren of massieve vormen op elkaar lijken.
De beschrijvingen in het Handbook voor smithsoniet en het Handbook voor hemimorfiet lichten deze kenmerken toe. Commerciële calamine kan ook meerdere fasen in hetzelfde stuk bevatten.
James Smithson en messing
In 1803 publiceerde James Smithson een analyse van verschillende calamines en toonde hij aan dat deze naam chemisch verschillende materialen omvatte. De archieven van het Smithsonian presenteren dit onderzoek en de tekst van zijn resultaten.
Vóór de industriële isolatie van zink maakte men door calamine samen met koper en houtskool te verhitten messing via cementatie. De verzamelnaam bestond dus al voordat men de samenstelling ervan precies begreep.
Het scheiden van materialen vernietigt het gezamenlijke werk niet. Analyse toont wat elk onderdeel bijdraagt; daarna kan men de verbinding kiezen in plaats van haar te ondergaan.
Mercurius, Venus, Aarde en Vuur
Mercurius beheerst het ordenen, analyseren en de handel. Venus ontvangt koper, messing en de overeenstemming tussen materialen. De Aarde draagt de zinkmineralen; het Vuur verandert hun ontmoeting met koper.
Woensdag is geschikt voor sorteren en benoemen, vrijdag voor het opnieuw samenstellen van een overeenkomst. Twee schaaltjes, een etiket en een klein messing voorwerp dienen als hulpmiddelen.
Sorteren, benoemen en opnieuw samenstellen
Calamine begeleidt situaties die onder één te breed woord worden samengebracht: uitgaven, spanningen, handelswaar, taken of behoeften. Zij nodigt uit de bestanddelen te scheiden voordat men naar een allesomvattende oplossing zoekt.
Daarna ondersteunt zij de hersamenstelling. Zodra de materialen zijn herkend, kan men kiezen welke men samenvoegt, in welke verhouding en voor welke functie.
Het ritueel van de gescheiden materialen
Plaats twee schaaltjes voor u. Schrijf de verzamelnaam op een vel papier en knip het vervolgens in evenveel stroken als u bestanddelen herkent. Leg in het eerste schaaltje wat afzonderlijk moet worden behandeld en in het tweede wat opnieuw kan worden samengesteld.
Zeg: « Ik scheid om te begrijpen, ik benoem om te handelen en ik voeg samen wat een juiste overeenstemming kan vormen. » Begin met de meest concrete strook.
Correspondenties en aanknopingspunten
| Aanknopingspunt | Correspondentie |
|---|---|
| Natuur | Oude verzamelnaam voor secundaire zinkmineralen |
| Hemellichamen | Mercurius en Venus |
| Elementen | Aarde en Vuur |
| Dagen | Woensdag en vrijdag |
| Rituele kleuren | Blauwgroen, messinggeel, wit |
| Domeinen | Sorteren, analyseren, samenstelling, overeenstemming |
| Bijbehorende voorwerpen | Twee schaaltjes, etiket, messing |
| Gebaar | De bestanddelen scheiden voordat u ze weer samenvoegt |
